04 May 2016

හොඳ බඩුවක් හොයා ගන්නේ කොහොමද...? (රාජගිරියෙදි වෙච්ච දෙයක්)

මාතෘකාවට වෙන එකක් දාලා... පෝස්ට් එකේ වෙන දෙයක් ලියන එක ඉතිං බ්ලොග් කලාවේ  එක්තරා විදියක්නේ... මම වගේම බොහෝමයක් අය ඔය ක්‍රමය අනුගමනය කරන අවස්ථා තියෙනවා...
ඒත් ඇත්තටම අදනං ඔන්න මාතෘකාවට අදාලවම තමා ලියන්නේ.


ඔය හොද බඩුවක් හොයා ගැනිල්ල ඇවිල්ලා අද කාලේ ලේසි නැහැනේ නේද...? හැම තැනම බාල වර්ගයේ බඩු කෑලි තමා වැඩියෙන් තියෙන්නේ... ඒත් ඉතිං උවමනාව උනන්දුව සිහි කල්පනාව තියේනං එහෙම හොඳ බඩුවක් හොයා ගන්න බැරිත් නැහැ...

මට ඔය ගැන කල්පනා උනේ මේ ලගදී දවසක රාජගිරියේ සුපර් මාකට් එකට ගිය වෙලාවේ දැකපු දෙයක් හින්දා... රාජගිරියේ එකට වඩා ලග තැන් තිබුනා උනත් ටිකක් නිදහසේ ඇවිදලා කරලා දෙයක් ගන්න ඕන උනාම යන්නේ රාජගිරියට තමා...

ඉතිං ඔහොම ගෙහුන් ඉද්දි තමා මං දැක්කේ රාක්කෙක තියෙන මිදුන තෙල් බෝතල් වගයක්... බැලින්නං පොල් තෙල් බෝතල්... හොඳ සුදු පාටට මිදිලා බෝතලේ පිටින්ම... ඒත් කිසිම විදියකින් මිදුනේ නැති පොල් තෙල් වගේම වෙනත් තෙල් වර්ගත් එතැන තිබුනා... බලපුවාම පොල් තෙල් උනත් එතැන මිදිලා තිබුනේ වර්ග දෙකකට අයිති ඒවා විතරයි.. අනිත් වර්ග වල පොල් තෙල් වගේම අනිකුත් එළවළු තෙල් ආදියත් මේ මිදිල්ලට අහු වෙලා තිබුනේ නැහැ...


සුපර් මාකට් ඇතුලේ තියෙන හීතලට පොල් තෙල් මිදෙන එක සාමාන්‍ය දෙයක්... ඒත් ඒ හීතලට නොමිදෙන පොල්තෙලුත් තියෙනවා කියන්නේ ටිකක් අසාමාන්‍ය දෙයක් කියලයි මට කල්පනා උනේ... ඒ කියන්නේ ඒවා පොල් තෙල්ම නොවීමේ වැඩි ඉඩක් තියෙන්න ඇහැකි... එහෙම ගත්තම හොඳ පොල් තෙල් බෝතලයක් ගන්න ඕන කෙනෙක්නං ගන්න ඕන අර මිදුන වර්ගයක තෙල් බෝතලයක්ම තමා...

හැබැයි "හොඳ" බඩුවක් හැටියට සලකලා අර පොල් තෙල් බෝතලයක් ගන්න පුළුවන් උනාට... "හොඳම" බඩුවක් ගන්න ඕන කෙනෙක්නං කරන්න ඕන ඒකත් නෙවෙයි...

එහෙම කෙනෙක් කරන්න ඕන මෙච්චරයි... යන්න ලගම ඇති සුපර් මාකට් එහෙකට... (ලගම බැරිනං ඕන ඈත තූත්තුකුඩියක එහෙකට ගියත් කමක් නැහැ කතමුන් කැමතිනං..) සුපර් මාකට් එහෙකට යන්න කිව්වේ ඒවා ඉතිං සීතල කරලා තියෙන හින්දා තමා... සුපර් මාකට් නොවන ඒසී කරපු කඩ තියේනං ඒවට ගියත් කමක් නැහැ ඉතිං...

එහෙම ගිහිල්ලා බලන්න හොදට හීතලට මිදෙන වර්ගවල පොල් තෙල් මොනවද කියලා... මතක තියා ගන්න ඒ බ්‍රෑන්ඩ් එක... යන්න සුපර් මාකට් එකෙන් එළියට... ගිහින් තමන්ට පහසු සාමාන්‍ය සිල්ලර හෝ තොග කඩයකින් (ඒසී නොකල) අර වර්ගයේ පොල් තෙල් බෝතලයක් සල්ලි දීලා ගන්න... :D

ඇයි එහෙම කිව්වේ... මිදුන හින්දා හොද වර්ගේ බලා ගත්තට ඉතිං ඔය හීතල මිදුන පොල් තෙල් ආයෙම සාමාන්‍ය තත්වට ආවට පස්සේ මුඩු වෙන්න බලනවා බොහෝම ඉක්මනින්... තෙල් මුඩු රහ.. මුඩු ගද එනවා කියන එක දන්නවනේ කට්ටිය... ආන්න ඒ හින්දා වර්ගේ කොච්චර හොද උනත්... මිදුන තැන්වලින් කොගෙන.. සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වයක් යටතේ තියෙන කඩේකින් ඒ බ්‍රෑන්ඩ් එකේම නොමිදුන පොල්තෙල් බෝතලයක් අරං ගෙදර යන්න... (ගෙදර බැරිනං වෙන කාව හරි බලන්න ගියත් මට මොකෝ.. හැබැයි ඉතිං තෙල් බෝතලයකුත් අරං ගියාම ඒ මිනිස්සු මොනවා හිතයිද කියලා මංනං දන්නේ නැහැ... ඒවත් තම තමුන්ගේ කැමැත්තටම තමා ඕං... :D )

හරිනේ එහෙමනං.. දැන් දන්නවනේ හොඳ බඩුවක් ගන්නේ කොහොමද කියලා... එහෙනං මීට පස්සේ එහෙම දෙයක් ගද්දි හොඳ බඩුවක්ම ගන්න... තම තමුනුත් දන්න කියන මේ වගේ ජිල්මාට් තියේනං කියලා යන්න... මාත් කැමතියි ඉගෙන ගන්න...

හරිනේ ඔන්න ගානට තිතට මාතෘකාවට අනුව ලිව්වා... :D

24 April 2016

ලේ දන්දීමේ පිංකං පොලේ වග විස්තර...

අද ඉස්පැසොල් ඩේ එකක් නෙව...

ඒ කිව්වේ අපේ බ්ලොග් අවකාසේ හිටිය කාගේ කාගෙත් හිත දිනාගෙන උන්නු වයසට ගියත් ජොලියේ හිටිය ඔබා අයියාගේ ගුණානුස්මරණය කොරලා වාර්ෂිකව සංවිධානය කොරන ලේ දන්දීම යෙදිලා තිබුනේ අදට...
දැන් ඉතිං වරුස කීපයක් තිස්සෙම මේ පින්කම සංවිධානය කිරීමේ බර කරට අරං වැඩ කරන්නේ "අන්තිම පේළියේ" සහෘද සැට් එක තමා...

මනුස්ස කොමෙන් බොහොම පෝසතෙක් වෙලා හිටිය ඔබා අයියා සිහි කොරලා කොරන මෙහෙම පින්කමකට දුප්පතා වෙච්ච මගෙනුත් කොරන්න පුළුවන් දේ වෙච්චි ලේ ටිකක් දන් දෙන එක පහුගිය වරුස කිහිපයේම මේ විදියට කෙරුණු ලේ දන්දීමට ගෙහුන් පුළුහං හැටියකට කොරලා ආවා... 

මං හිතන්නේ මේ හතරවැනි වතාව වෙන්ට ඕන මේක කොරාපු... මතක හැටියට වැල්ලවත්තේ පන්සලක එහෙකුත්... රාජගිරියේ ලයන්ස් ක්ලබ් එකට අයිති මොකක්ද ප්ලේස් එහෙක තව එහෙකුත්... මේ පාර තිබුන හේවාවිතාරණ විජ්ජාලේ ගිය අවුරුද්දෙත් මෙහෙම ලේ දන්දිම් කෙරුණා... ඉතිං කොහොම හරි අදත් ඒ දේවල් ඒ විදියට සිද්ධ උනා...

මොන වැඩේ තිබුනත් ඉතිං මේකට දින වෙන් කරගන්න එක කල් ඇතිවම කොරන වැඩක් නෙව... මං ඉතිං දැන් බ්ලොග් කාරයෝ එකතු වෙන තැන් වලින් පුළුවන්කොමක් තිබුනොත් යන තැන් දෙකෙන් එකක් තමා ඔය ලේ දන්දීම... අනික ඉතිං අවුරුදු උත්සවේ... හැබැයි ඉතිං අවුරුදු උත්සවේට යන්න පුළුවන් උනොත් මිස ඒ ගැන ලොකු ප්ලෑන් නැහැ.. හැබැයි මේකට මොන විදියෙන් හරි නිවාඩු පාඩු හදාගෙන යන්න එපෑ...

ඉතිං වෙනදා වගේම අදත් උදෑහැනක්කේම ගියා ඒ අහ... ඒ අහ කිව්වේ රාජගිරියේ හේවාවිතාරණ ඉස්කෝලේ පැත්තට... උදෑහැනැක්කේම කිව්වට ඉතිං මං උදේ නැගිටලා... උයලා පිහලා.. හොඳ වැයින් බත් පිඟානක් එහෙම නෙලලා යද්දි දවල් දහය විතර වෙලා... :D නැහැ ඉතිං ලේ දෙන්ට කලින් කාලා බීලා ඉන්ට එපෑ.. ඒකයි ඒ සුනංගුව...

කොහොම හරි වෙනදා වගේම අන්තිම පේළියේ සාමාජික සත් ගුණවත් ඕනයාහුතුමා වගේම... හීන් කේඩෑරි චීටා දොස්තොරතුමත් බැහැලා වැඩ... වැඩ කිව්වේ ඉතිං හිටු කියලා ආපු උන් එක්ක වැල් බයිලා කෙලිනවා... :D
එව්වත් ඉතිං වැදගත් වැඩ නෙව... ඉතිං කොහොම හරි මාත් ගියා විස්තර පුරෝන කඩදාසියක් ඉල්ලගන්ට... ඕං ඉතිං එතැනදී අල්ලං මුලින්ම බර කිරුවා මගේ...

හාච්චිට හාල් ගරන්න... එතැන තිබුනේ හොර තරාදියක් කියහංකෝ...යකෝ ගෙදරදී හැමදාම බර මනිද්දි මේ ටිකේම පෙන්නුං කොලේ මගේ බර කිලෝ 65යි කියලා.. ගිය සතියේ දවසක නුවර ගිය වෙලේ එහෙ තරාදියකින් කිරපු ගමන් මෙන්න යකඩෝ බර කිලෝ 64යි කියලා වැටුනා... අන්න නියම තරාදි... මගේ ගෙදර තියෙන තරාදියටත් වඩා හොඳ එකක්... :D
දැන් මේ හුචක්කු තරාදියේ බර කිලෝ හැට හතක් පෙන්නනවා කියහංකෝ... හොර එකක් නෙවෙයිද මං අහන්නේ...?

එයිට එහා එතැන හිටිය බර ලියන ලොක්කා... ඒ හාදයා මට තව කිලෝ එකක් වැඩි කරලා පිරෙවුවේ නැද්ද පෝරං කඩදාසියේ මගේ බර කිලෝ 68ක්ය කියලා... මට නේද ඌරු ජුවල්... ඒත් ඉතිං මං හිතාගත්තා මේ තරාදිය හොර එකක් වගේම බර සටහන් කරන කෙනත් හොර කෙනෙක් වෙන්ට ඇතිය කියලා... ඒ හින්දා මං ගේමක් අදින්නේ නැතිව ඉවසුවා ආයිබෝංලා...

කොහොමින් හරි ඔන්න වෙනදා වගේම පෝරං කොලේ හරියට පුරෝලා කොරලා බාර දුන්නම අර බර සටහන් කරපු හාදයම ඇන්නේ නැද්ද ඇගිල්ලට යකඩ පතුරු කෑල්ලකින්... වෙනදා ඕක අනින්න වැඩි හරියක් වෙලාවට අහු වෙන්නේ නර්ස් නෝනලා... එයාලනං හරි සීරු මාරුවට ඕක අනිනවා.. ඇන්නද කියලවත් දැනෙන්නේ නැති වෙන්ට... ඒත් මේ යෝධයා නිකං තරහා කාරයෙකුට පිහියෙන් අනින්නැහේ දමලා ඇන්නා කියහංකෝ ලේ පනින්ටම... ඒ කොරලා අර නිල් පාට වතුර තිබුන වීදුරු කෝප්පෙකට මගේ ඇගිල්ල අල්ලලා මිරිකුවා... "චිරිස්" ගාලා පැන්නේ නැද්ද ලේ පාරක් වීදුරුවේ බිත්ති පුරාවට... එහෙම පැනලා ලේ අහවර උනාට පස්සේ මෙන්න මේ යෝධයා ඇගිල්ල අල්ලං මිරිකනවා මිරිකනවා... හරියට ලේ බින්දුවක් කෝප්පෙට වැටෙන්නේ නැහැ... යන්තං මගේ ශ්‍රී මුඛයෙන් මාතෘ වන්දනා පාඨ පිට වෙන්න ඕන්න මේන්න කියලා යන්තං ලේ බින්දුවක් වැටුනා... හොඳ වෙලාවට... නැත්තං ඉතිං හෙන කේස් එක තමා... :D දන්නවනේ ඉතිං අපට තද උනාම... හරි අහිංසකයි කියලා... :D

ඔහොම කොහොම හරි ඉතිං එතැනින් ඩොකා ගාවට... කොලේ තියෙන ප්‍රශ්නම එහෙට මෙහෙට කරකවලා ඇහිල්ල.. ප්‍රෙෂර් බැලිල්ල.. නලාව තියලා බැලිල්ල... ඩොකා විසින් කොලේ අස්සන් කිරිල්ල... මහත නර්ස් නෝනලා දෙන්නෙක් විසින් තව මොන මොනවද පිරවිල්ල...අවසානයට පුරෝපු කොලෙත් එක්කලාම ලේ ගන්න දෙන බෑග් මළු.. බට අරක මේක එහෙම අතටම ලැබුනා... ගිහින් පුටුවක වාඩි වෙලා ටික වෙලාවක් ගියාම ඔන්න ඇදකට දාලා ලේ ටික ගත්තා... වැඩේ අහවරයි... ඒ අස්සේ ඉතිං ඔතනට කඩා පාත් උනා වයසක අංකල් කෙනෙක්... දඩි පොල් රවුලක් තියෙන... පාරේ යන්න පණ නැති කෙසඟ අංකල් කාරයා.. හැබැයි ඉතිං කටේ කයිවාරුවනං අලි අල්ලන්න... :D වෙනදට වැසිකිලියට ගියත් කැමරාව අරං යන අංකල් කාරයා අද ඒ මොකුත්ම නැතිව ඇවිත්... මෙන්න ෆෝන් කට්ටකින් පොටෝ ගන්න පටන් ගත්තා... හරියට මේ යකා කවදාවත් කවුරුවත්ම ලේ දෙනවා දැකලා නැහැ වගේ... :D ඒකට මදිපාඩුවට ඔන්න සත්ගුණවත් ඕනයා තුමත් ඇවිත් රඟන්න ගත්තා එතැන... හැබැයි බුවාටනං දිට්ඨ දම්ම වේදනීය කරුමේ පඩිසන් දුන්නා හැරෙන තැපෑලට... :D

අර අංකල් කාරයා මගේ පොටෝ ගද්දි ඕනයා තුමා ඇවිත් අමාරුවෙන් ඇද ගාව උක්කුටියෙන් වාඩි වෙලා මට ඇප උපස්ථාන කොරන ආකාරයක් දක්කමින් තමා පොටෝ ගත්තේ... ඒ කොරලා අමාරුවෙන් නැගිටින ගමන් කියපි දැන් ඉතිං මෙහෙම වාඩි වෙන්න හරි අමාරුයි.. ඒත් දැන් රස්සාව කොරන දිහාවේ තියෙන්නේ වල වැසිකිලි විතරක් හින්දා ඒ කරුතව්‍යය කොරගන්න එහෙම වාඩි වෙන්න වෙනවා ඒත් හරි අමාරුයි කියලා...

අනේ එයිට පැයකට විතර පස්සේ මෙන්න මැතිතුමා එනවා කට කජු ලෙල්ල කොරං... ඒ ඇවිත් මට කිට්ටු කොරලා එතැන හිටිය ලාස්සන ගෑල්ලමයෙක් පෙන්නලා මට කියනවා...
"අන්න අර විශාකාවෝ ටික හින්දා විනාඩි විස්සක් වැසිකිලියේ වාඩිවෙලා අදාල කරුතව්‍යය කොරන්න උනානේ බං" කියලා...
බැලින්නං අපේ ඕනයාතුමාට හදිසියේම වැසිකිලි බරක් ඇති විම නිසා ගෙහුන් රිංගලා ඉස්කෝලේ තිබුන වැසිකිලියකට... අනේ ගෙහුන් වාඩි වෙලා හිටං වෙඩි මුර දෙකයි පත්තු කොරන්න වෙලා තියෙන්නේ... අර කියාපු ගෑණු ළමයි කට්ටියකුත් එතැන එලීයේ සැට් වෙලා රූපලාවන්‍ය කටයුතු කොරන්න... හත්තිලව්වේ උන්දලා ටික සම්පූර්ණ රූපලාවන්‍ය මෙහෙයුමක් කොරලා අහවර වෙද්දි මේ යකාට විනාඩි විස්සක් විතර උක්කුටියෙන් වාඩි වෙලා සද්ද නොනැගෙන සේ වෙඩි තියන්න සිද්ධ වෙලා... දන්න අය දන්නවා නෙව ඔය සවුන්ඩ් ඕෆ් කරලා වැසිකිලියක වෙඩි තියන්න උනාම සිද්ධ වෙන අමාරුව... :D
අයේ ඉතිං අපේ ලොක්කට හරි සනිපෙට වැඩේ සෙට් වෙලා... වෙන මොකක්වත් නෙවෙයි.. අර මංතුමා ලේ දෙද්දි එතැන ඇවිත් රගපු අවලං රැඟීමටම තමා... ඕක තමා බණ පොත්වල හිටං තියෙන්නේ උතුමන්ට නිගරු නොකරනු කියලා... කෝ මුං බණ පොතක් බලන උන්යෑ ආසාවකට... :D

කොහොමින් හරි ඔන්නොහොම වැඩේ සිද්ධ උනා... පරණ කියන දන්න අදුරන උදවිය වගේම... මෙතුවක් කාලෙකට නොදැකපු උන්දලත් හරිහරියට හිටියා...
දන්න කියන අය අතරේ අපේ පසන් මොහොට්ටාල නොහොත් අඩන කවි පසා... සුදු පූසා... කන්නයියා... නිශ්... වගේ බුවාලා වගේම දැකලා හුරු ඒත් හරියටම ෂුවර් නැති බුවෙකුත් හිටියා කියහංකෝ...

පොර ඉතිං ඇවිල්ලා මා ගාවම වාඩි වෙලා කතා කරන්න ගන්නකොට ඔළුව දෙපැත්තට පද්දන ලීලාවෙන් මං යන්තං අදුරගත්තා මිසක්.. නැත්තං මෙලෝ තාලෙකට මේ ඌය කියලා අදුරගන්න බැහැ.. වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි "නවම් මාවත" බ්ලොග් එක ලිව්ව "නවමා"... හනේ මූ නිකං ඉස්සර හිටියේ රුපියලේ හඳුන්කූර වගේ හුලගට අහු උනත් කැඩෙන ගානටනේ... යකෝ මෙන්න මේකට මස් දාලා ආරලා ඇවිත්.. ඉතිං කොහේද අදුරන්නේ... :D

අදුරන අය එහෙම වෙද්දි නාදුනන අය අතරෙත් හිටිය කිහිප දෙනෙක්ම දැන හැදින ගන්නත් පුළුවං උනා... ඒ අතරේ ඉතිං හරි අපූරු නංගි කෙනෙකුත් හිටියා කියහංකෝ... අහල පහල හිටිය අයනං කිව්වේ එයා තමාළු පලවෙනි වතාවට ලංකාවෙන් ඇමරිකාව විනාස කරන්න යවන දරුණුම ආයුදේ... හනේ මංදා ඔව්වා... මොලේ වයර් ටික දස අතේ මාරු වෙලා උනත් ඒ ළමයා නරක ම නැහැ... තව මාසයක් විතර ලංකාවේ ඉන්නවා කිව්ව හින්දා වැඩිය දේවල් කියන්න නරකයි... ඒ කාලේ ඇතුලත වැරදිමකින් හරි මේක කියවන්න ලැබුනොත් මටත් දෙයියන්ගේම පිහිටයි... ඒ හින්දා ඒ ඇති...

මේ පාර ඉතිං මේ ලේ දන්දීමේ තිබුන ලොකුම අඩුව තමා වෙනදා වගේ ලස්සන මිසී නංගි කෙනෙක් හරි දොස්තර නංගි කෙනෙක් හරි නොහිටිය එක... එහෙම හිටියනං ඉතිං හවස තුන හතර වෙනකල් ලේ දෙන්ට ඕන කරන්නේ නැහැ... දවල් වෙද්දිම ඕක අහවර කරන්නට තිබුනා... මොකද එහෙම හිටියනං ලේ ප්‍රෙෂර් වෙලා... සුටුස් ගාලා බටේ දිගේ පැකට් එකට යනවා නෙව... අද ඉතිං එහෙම කික් එකක් නැති හින්දා පිරිමි පාර්සවයේ අයගේ ලේ ගද්දි සෑහෙන්න වෙලා ගියාද කොහේද... :D ඔව්වා ඉතිං බරපතල අඩු පාඩු... :D

කොහොම හරි ඉතිං ඔන්නොය විදියට වැඩ සටහන අහවර උනා... මාත් ඉතිං හවස් වෙනකල්ම කට්ටිය එක්ක වැල් බයිලා කිය කිය ඉදලා අන්තිමට පිටත් වෙලා එන්ට ආවා... වෙනදා වගේ මෙහෙම සටහනක් එක්ක දාන්න පොටෝ නැති එකනං අඩුවක්.. මක් කොරන්නද... වෙනදට ඕකේ ලේ දෙන්න ඉන්න ගානට වඩා කැමරාකාරයෝ ඉන්න හින්දා මාත් කැමරාවක් අරං ගියේ නැහැ... කෙලලා තියෙන්නේ... ආසාවකට කැමරාවක් පේන්න තිබුනේ නැති තරං... වෙන අය ගැන කතා කුමටද.. අර හොම්බ දිග එක අරං පදුරක් පදුරක් ගානේ රිංගන අංකල්වත් අද ඒක ගෙනාවේ නැති කොට... ආන්න ඒ හින්දා අනුන්ගෙන් ඉල්ල ගත්ත පොටෝ එකක්වත් නැහැ අද මේකේ පල කොරන්ට.. සමහර විට පස්සෙන් පහු හම්බ වෙයි.. එහෙම උනොත් දාඥ්ඥං... අදට ඔච්චරයි...

අවසාන වශයෙන්...
" අප අතරෙන් වෙන්ව ගිය ඔබා අයියට මේ පින්කමේ බල මහිමයෙන් දැනට විඳිමින් හිටින දිවිය ලෝක සම්පත් තව තවත් වැඩි වේවා...! අවසානයේ කැමති දවසක.. කැමති විදියකට නිවනත් අත්පත් කරගනිත්වා...! "
කියලා ප්‍රාර්ථනා කොරමු...

21 April 2016

බිලිං වෑංජනේ...

බ්ලොග් එක ටිකක් ලියන්න ගත්ත එකේ මාර සරණියත් ඔහොමම ලියවුනාට කමක් නැහැනේ නේද..? අනික ඉතිං කවදා හරි මෙව්වායෙන් කාට හරි වැඩක් ගන්න ඇහැකි වෙයි නෙව... එහෙනං ඕං

ඔන්න ඊයේ රෑ ජාමේ නුවර පැත්තට ගෑටුවා... කොළඹට වැස්සට මෙහෙට එහෙම වැස්ස පාටක් නැහැ. කොහොමින් හරි අද ඉතිං විවේකිව ඉන්න දවසක්...

නැවතිලා ඉන්න ඉස්තානේ අවට එහෙට මෙහෙට ඇවිදිනකොට තමා දැක්කේ බිලිං ගහකට පිස්සු හැදිලා වග...


ඕක දැක්කම ඉතිං මටත් පිස්සු හැදෙනවා කියන එක අහන්නත් දෙයක්යෑ... :D

මංතුමා වහාම ක්‍රියාත්මක උනා... ඒ වෙද්දි ගෙදර බත හරි ගස්ස ගස්ස තිබුනේ වැඩට හිටිය කෙනෙක්... ඒ උන්දා කුස්සියෙන් අහක් වෙනකල් ඉදලා මාත් කුස්සිය අල්ල ගත්තා... හැදුවා බිලිං වෑංජනයක්...

බිලිං මාළුව හදද්දි ඕකේ ඇඹුල ඉවත් කරගන්න එක වැදගත්ම කොටසක්... කලාතුරකින් බිලිං ටිකක් පොලකදී හරි ලැබුනත් නියම විදියට ඒකේ ඇඹූල ඉවත් කරන්න උවමනා අනිත් ප්‍රධාන දේ තිබුනේ නැති හින්දා ඔය කහයි ලුනුයි වතුරට දාලා තමා යන්තං ඒ අඩුව පිරිමහ ගත්තේ... ඒත් මේ කුස්සියේ වෙනම දර ලිපක් තියෙන හින්දා උවමනා අනිත් දේ වෙච්චි ලිපේ අළුත් ඕන තරං තිබුනා.. ඔය අළු දියරය හොද භෂ්මයක් නෙව... බිලිනුයි අළුත් දෙකම තියෙද්දි ආයේ මොනවා බලනවද...

හරි එහෙමනං ඔන්න තියෙනවා වැඩි දුර විස්තරේ... පිංතූරයක් දෙකක් එක්කම...

1-දෙකොනෙන්ම ඩිංග ඩිංග කපලා අහක් කරලා තලා ගත්ත බිලිං ටික අළු දිය කරපු වතුරට දාලා පැය බාගයක් විතර තියෙන්න ඇරලා හොදින් අළු ඉවත් වන සේ සෝදලා මිරිකලා තෙත හිදෙන්න තියලා ගන්නවා...

2-කොත්තමල්ලි/මාදුරු/සූදුරු/කුරුඳු පොතු/එනසාල්/කරාබුනැටි/උළුහාල්/ වියළි මිරිස්/ කබලේ බැදලා කුඩු කරලා ගන්නවා.

3-රම්පේ/ කරපිංචා/ කොච්චි/ (අමු මිරිස් උනත් අවුලක් නැහැ)
ඉගුරු/සුදුළුනු/රතුළුණු කපලා සූදානම් කර ගන්නවා.

4-හොඳ මිටි කිරි කෝප්පයක් හදා ගන්නවා.

5-මීට අමතරව ලුනු/අබ/කහ/උම්බලකඩ/ කෑලි මිරිස් පොඩ්ඩක් සහ උවමනා නම් සීනි ස්වල්පයක්. තෙල් ඩිංගක්


ඇතිලියක් ලිප තියලා තෙල් රත් කරලා අබ ටිකක් පුපුරවලා ඉගුරු/සුදුළුනු/රතුළුණු තෙලට දානවා.. ඒක බැදෙන කොට රම්පේ/ කරපිංචා/ කොච්චි එකතු කරලා තෙම්පරාදු කරං තෙත හින්දපු බිලිං එකතු කරනවා... ඒ සමගින්ම කහ/ලුනු/ සහ උම්බලකඩත්... හොද පරිස්සමට කලවං කරමින් තෙම්පරාදු කරනවා... දැන් බිලිංවල කොල පාට ඉවත් වෙලා වම්බටු බදිනකොට දුඹුරු පාට වෙනවා වගේ පාටට එද්දි කෑලි මිරිස් ටිකකුයි සකස් කරගත්ත බැදපු පහේ ටිකයි එකතු කරනවා... ඒකත් කලවං කරලා අවසානයට මිටි කිරි එකතු කරලා හොදින් හැඳි ගාලා පියනකින් වහලා පාඩුවේ අඩු ගින්දරේ ඉදෙන්න අරිනවා.. වරින් වර ඇරලා සීරු මාරුවට හැදි ගාන්නයි තියෙන්නේ...
අවසානයට රස බලලා ලුනු හරි ගස්සනවා... කැමතිනං සීනි යන්තමට එකතු කරලා ලිපෙන් බානවා...

මේක බත් පාන් කන්න හොඳයි.. හැබැයි සුපිරිම වෙන්නේ ඉඳිආප්පත් එක්ක තමයි... තම්බපු පාන් පිටියෙන් හදා ගත්ත ඉදි ආප්ප එක්ක බිලිං මාළුවක් සෙට් වෙනවා කියන්නේ ඉතිං ස්විප් එකක් ඇදිලා දිවිය ලෝකේ ගියා වගේ වැඩක්...

19 April 2016

ඩෙංගු කතා අස්සේ හීන කතා...

මේකත් මේ ලියන්න තුන් හිතකවත් තිබුණ කතාවක් නෙවෙයි.. ඒත් කලින් පෝස්ටුවට ඉන්දික දාලා තිබුන කොමෙන්ටුවක් දැක්කම මතක් උන කතාවක්... එදාම ලියන්න හිතං හිටියත් ඉතිං ලියවුනේ නැහැ... පස්සේ මේ අද තමා යන්තං ආයෙම හිතුනේ ඔන්නොහේ ඕකත් කොටලා අතාරිනවා කියලා... ඒ හැටි දිග කතාවක් නෙවෙයි පුංචිම පුංචි සීන් එකක්...

මාස ගානක් පායලා..පායලා..පායලා... තවත් පායලා.. පායලා.. පායලා... ඕන්න අවසානේ අද තමා ටිකක් දැනෙන්න කරන්න වැස්සේ... පහුගිය කාලේ ඉතිං ගිරිස්මෙත් එක්ක මං වින්ද වදේ කලින් පෝස්ටුවේ කිව්වනේ... ඔහෙලට කියන්න අහ හවස හතරේ ඉදලා හය හමාර වෙනකල් පැය දෙක හමාරක් මං කල්ප කාලාන්තරයකට පස්සේ ඉහේ ඉඳන් රෙද්දකුත් පොරවං නිදා ගත්තා කියහංකෝ... හිතට දැනෙන සංතෝසය අච්චරයි මෙච්චරයි කියලා පමණ කරලා කියන්ට බැහැ පිංවතුනි... හම්මේ එහෙම සැපක්... කොටින්ම හීන පේනවා බොහෝම අඩු මංතුමාට හීනත් පෙනුනා...

"චන්දරපේම බාප්පලගේ රූස්ස අඹ ගස් දෙකෙන් ටිකක් ලොකු අඹ හැදෙන ගහ යස උන්නැහැගේ කුඹුරේ මහ නියරේ තිබුනේ කියහංකෝ... ඒකේ අඹ ඕසේට... එහෙං වැටෙනවා මෙහෙං වැටෙනවා... මං එහෙට මෙහෙට දුව දුව අඹ අහුලනවා... සමහර ඒවා අඹ කොට... මං ඒවත් පැත්ත බල බල කපා දාලා කතෑකි කිය කිය අහුලනවා..." 

මොන තරං හීනෙන් අඹ ඇහිලිල්ල නැගලා ගියාද කිව්වොත් දෙපාරක්ම ඔය අස්සේ 'චූ' බර හැදිලා හීනෙන් වගේ නැගිටලා ගෙහුන් ඒ අදාල කර්තව්‍යයත් කරලා ඇවිදින් ආයෙම ඇදට වැටිලා දොයියලා ආයෙම අඹ ඇහිදිල්ලට සෙට් උනා... තුන් වෙනි පාර  නැගිටලා ගියාම තමා යන්තං නින්දයි අඹ ඇහිදිල්ලයි දෙකම අහවර උනේ... :D 

හීනෙට අඳාලව කාරණා ටිකක් කියනවනං....
ඔය හීනෙන් දැක්ක අඹ ගහ අයිති වත්තේ අයිතිකාර චන්දරපේම බාප්පා කියන්නේ අපේ තාත්තගේ ඥාති සහෝදරයෙක්... මට උන්නැහේ ගැන තියෙන්නේ බොහෝම ඡායා මාත්‍රික මතකයක් විතරයි... එයිනුත් ප්‍රභලම එක තමා උන්දෑ මැරෙන්ට ටික දවසකට කලින් ගමේ කනත්තේදී සිද්ධ වෙච්ච සීන් එක... මං හිතන්නේ අපේ ආච්චිගේ මරණය දවස් වෙන්ට ඕන... ගමේ කිහිපදෙනෙක්ම කනත්තට ගෙහුන් හිටියේ ඒ මරණේ සම්බන්ධව වල කපන වැඩකට අඳාළව තමා... අපේ ගෙවල්වල ඉදලා ඔය කියන කනත්තට හැතැම්මකට වැඩියි දුර... මං හිතන්නේ ලංකාවේ තියෙන විශාලම කනතු වලින් එකක් වෙන්න ඕන ඒක... ඔප්පු තිරප්පු අනුවනං අක්කර විස්සකට කිට්ටුයි කියලයි ඒ කාලේ කියවුනේ... හැබැයි හතර වටෙං කට්ටිය ඒක අල්ලං ඒ වෙද්දි ඒ තරම්ම නැති උනත් අක්කර දහයකට වඩානං තිබුනා කියලයි ගම්මු කිව්වේ... මටනං ඒ ගැනත් තේරුමක් නැහැ.. හැබැයි විශාල කඳු ගැටයක මුදුනේ ඉදලා ඇහැට පේන මහ විශාල දුරක් ඔය කනත්ත තිබුනා... එයින් වැඩි හරිය මහ කැලෑව... කදුමුදුනේ ඉඳලා වෙල් යායක් පැත්තට තිබුන මහ බෑවුම තමා හුග දෙනෙක් ප්‍රයෝජනයට ගත්තේ... ඉතිං අපිත් එදා ඔය කනත්තේ ඉන්න කොට එතැන චන්දරපේම බාප්පා වගේම ගුණතිලක අයියත් හිටියා... ගුණ තිලක අයියා කියන්නේ වයසින් ඒ වෙද්දිත් වයස හැටකට ආසන්න විතර මනුස්සයා... බොහෝම මිටියි... එක ඇහක සුද හින්දා ඒ ඇහැ පේනවා හොරයි... හොද පිරිත් කාරයා... එදා එතැන හිටි අයගෙන් වයස්ගතම කෙනා... (හැබැයි නෑදෑකමින් මට අයියා.. :D ) 

චන්දරපේම බාප්පට ඒ වෙද්දි ඕනනං හතලිහක් හතලිස් පහක් ඇති මං හිතන්නේ... මනුස්සයා බොහෝම විනෝදකාමී හාදයා... එක වෙලාවක උන්දෑ කෝටුවක් තැනක ඇනලා කිව්වා "ඊ ළගට ඉතිං ගුණතිලක තමා... මෙන්න මෙතැන තමා වල කපන්න වෙන්නේ" කියලා... ඔය වගේ විහිළු හරි බරපතලයි උනත් ඒ වගේ තැනකදී ඒ හැටි දේවල් හැටියට සැලකෙන්නේ නැහැ... ගැණතිලක අයියත් ඒක ලොකුවට ගත්තාය කියලා නොපෙනුනත් මොකාක් හරි කතාවක් කිව්වා...

කොහොම හරි එයින් තුන්මාසයක් යන්න කලින් චන්දරපේම බාප්පා මොකාක් නමුත් සීන් කෝන් එකක් හින්දා වහ බීලා ජීවිතේ නැති කරගත්තා... අර කොටුව ඇන්න හරියෙම අවසන් කටයුතුත් සිද්ධ කෙරුණා.. ගුණතිලක අයියා දෙයියනේ කියලා එයින් පස්සෙත් අවුරුදු විසි පහකට එහා ජීවත් උනා... ඔය දෙදාස් නවය දෙදාස් දහය කිට්ටුව විතර තමා උන්නැහේ අවසන් ගමන් ගියේ... මාත් මල ගෙදරට ගොඩ වැදිලා ආවා... ආන්න එහෙමයි ඉතිං මේ ලෝකේ වැඩ කටයුතු සිද්ධ වෙන්නේ...

එතකොට හීනේ තිබුණ කුඹුරු යාය අයිති යස උන්නැහේ කියන්නේ පොඩි කාලේ අපිට හිටිය ලොකුම හතුරා... කොටින්ම අපි පොඩි කාලේ සෙල්ලමට රොබින්හුඩ් කරද්දි.. අපිට හරි ප්‍රශ්නේ ඒ ඒ චරිත තෝරා ගන්න එක... සෙල්ලං කරපු නඩේ එක කෙල්ලෙක්වත් ඒ වෙද්දි හිටියේ නැති හින්දා "මැරියන්" කෙනෙක් කවදාවත් හිටියේ නැහැ වගේම ඒක අපිට ප්‍රශ්නයක් උනෙත් නැහැ... කෙල්ලෝ කියන ජාතිය සත පහකට ගණන් ගන්නේ නැති කාලේ අපිට මොටද මැරියන්ලා... :D හැබැයි ඉතිං රොබින් වෙන්න නසියර් වෙන්න හෙම හෙන පොරේ... ඒ චරිත බෙදා ගැනිල්ලම ලෝක යුද්ධයක් වෙලා තිබුන කාලෙක අපිට කිසිම කරදරයක් නැතිව දෙන්න තිබුන එකම චරිතේ තමා ෂෙරීෆ්... ඒ තමා යස උන්නැහේ... :D
අපි සෙල්ලං කරන්න ගියාම ඒ දුව පයින කුඹුරු සීමාව... ඕවිටි දෙක තුන... හෙම අයිති වෙලා තිබුනේ යස උන්නැහේට... මිනිහට අපිව පෙන්නන් බැහැ... අපිට මිනිහව පෙන්නන්න බැහැ... කොටින්ම ඕපන් වලි ගිහින් තියෙනවා ඕන තරං... අපි මිනිහට පිදුරු වලින්... ගස් අතුවලින් ක්ෂණික ප්‍රහාර එල්ල කරලා පැනා දුවන එකත්.. මිනිහා අපිට අතට අහුවෙන එකෙන් ගහහා එලෝන එකත් ඒ කාලේ ඒ හැටි දෙයක් නෙවෙයි... පස්සෙන් පහු මිනිහා මහ තඩි පොල්ලකුත් බිම ඇන ඇන අපේ ගෙවල් හැම එහෙකටම වාගේ ගෙහුන් පැමිණිලි කිරිල්ලත්... ඒ පැමිණිලිවලට අනුව ඔන්ද ස්පොට් අපිට බඩු හම්බ විල්ලත් අර වගේම ෂුවර් ඇන්ඩ් ෂොට්... :D
හැබැයි ඉතිං එහෙම තාත්තලගෙන් ගුටි මුරේ හම්බු උනා කියලා අපි සැලෙයි... අපි අපේ "ෂෙරිෆ්" එක්ක නොනවතින වලියේ හැමදාම... :D

ඉතිං ඔය අඹ ගහ තිබුන වත්ත තිබුනේ යස උන්නැහේගේ කුඹුරට වත්තකට එහා... වත්තකට එහා කිව්වට හරියටම කිව්වොත් කුඹුරේ ඉඳන් මීටර් තුන්සීයක් විතර ඈතින්... අද ඉතිං මගේ හීනෙදි ගහ කෙලින්ම කුඹුර මැද...

හරි හරි ඒ හීන කතා මදෑ දැන්... ආවේ වෙන සීන් එකක් කියන්නනේ...

දැන් මාස කිහිපෙකට කලින්.. ඒ කිව්වේ මං හිතන්නේ ගිය අවුරුද්දේ නොවැම්බර්.. දෙසැම්බර් වලදී වගේ වෙන්න ඕන... මං දැන් ඉන්න ගෙදර වහලේ තිබුන වැහි බටයක් අධික වතුරපාරට ඔරොත්තු නොදී ඒක හයි කරලා තිබුන තැනින් ගැලවිලා බිමට වැටිලා තිබුනා... මාත් ඉතිං ඕක හයි කරන්න උඩට නගින්න ඒ දවස්වල තිබුන වැහි තත්වෙත් එක්ක තිබුන අපහසුවත් නිසා ගේ ඉස්සරහා තිබුන පේමන්ට් එකක් අස්සට විසුක්ක කොරලා තිබුනේ... පුළුවන් වෙච්ච වෙලාවක නැගලා හයි කොරනවා කියලා හිතාගෙන...

ඔන්න ඔහොම ඉද්දි තමා දවසක්දා කවුරු හරි ගේට්ටුව කන්න දගලනවා ඇහුනේ... ඔය ගේට්ටුව කන්න හදන උන් ගැන තියෙනවා වෙනම කතා... මගෙ අම්මේ තියෙන වදයක්... එක්කෝ ඒ ගැන පස්සේ දවසක ලියමු.. නැත්තං දැනටම වැල් වේගන යන පෝස්ට් එක යන යන පැත්තට මැහි බදින්නයි වෙන්නේ...

ඉතිං මාත් ගියා ගේට්ටුව කන්න හදන උන් මොක්කුදැයි බලන්න... 
වයස අවුරුදු විස්සේ විසි පහේ වගේ ගැටවු දෙන්නෙක්... පිටේ බෑග් එහෙමත් එල්ලගෙන... අතේ ෆයිල් කවරයකුත් තියාගෙන... එකෙක්නං අපේ මේ බ්ලොග් ලියන රත්ගමයා වගේමයි... අනිකා ඌට වඩා මිටියි... බැලින්නං උන්දලා මේ ඩෙංගු සම්බන්ධව ගෙවතු පරීක්ෂා කරන්නළු ඇවිත් තියෙන්නේ...
ඒ වග කියාගෙන ඔන්න දෙන්නා එන්ටයි ලැස්තිය ඇතුලට... එව්වා කොහේද මාත් එක්ක... ඔය ඩෙංගු බලන්නය කියලා එන උන්දලා ආවොත් ලේසි නැහැනේ... මං දන්න කියන තැන් කිහිපයකදීම උන් වැඩ කරන හැටි මං බලං ඉදලා තියේ... මොනවත්ම හොයා ගන්න නැත්තං පොල් ගහක් මුදුනේ පොල් පිත්තක් උඩ හරි වතුර රැදෙන්න පුළුවන්ය කියලා ලෙඩක් දාන්නම තමා සෙට් වෙන්නේ... දන්න කියන අය බොහොමයකගේ වතුවල තිබුන රම්පේ ගස්වලට මාරයෝ උන්දලා තමයි... සමහර තැන්වල ගානක් කපාගන්නකල්ම උන් ඩෙංගු මදුරුවෝ කටින් බෝකරලා පෙන්නවා... එහෙවු එකේ මුං වත්තට ආවොත් මල ඇනයක් වෙනවා කියලා මං නොදන්නවද... ඒ හින්දා මුලින්ම අනන්‍යතා පරීක්ෂණය... කොහොම හරි බෑග් අස්සේ තිබුන හැඳුනුංපත්... නගර සභාවේ ලිපි අරක මේක ඉදිරිපත් කරලා මුංදලාට මේකට අවසරයක් තියෙන වග ඔප්පු වෙන ගානට ආවට පස්සේ ඉතිං ඔන්න මං වත්තට ඇතුල් වෙන්න ඇරියා...

හොද වෙලාවට මං එදා උදේම මුළු මිදුලම අතු පතු ගාලා වත්තේ කොනකට වෙන්න කුණු එකතු කරලා ගිනි තියලා හෙම තිබුනේ... මොනවද ඉතිං වත්ත බත් දාගෙන කෑහැකි... :D ඒත් ඉතිං මේ අයියලා එක්ක ලේසි නැහැනේ... ඒ හින්දා මගේ උපරිම උත්සහය හැකි තරං ඉක්මනට මුංදලාව හරවලා යැවීම... එක බුවෙක් ගෙයි එක පැත්තකට ගියා... ඒ පැත්තෙන් ගේයි තාප්පෙයි අතරින් යනවනං ඒ යන එකා යන්න ඕන ඇග පැත්තට හැරිලා බොහෝම සිරු මාරුවට... ඒ ගියත් තාප්පේ තියෙන දුඹුලු ඇගේ ගෑවෙන එක වලක්වන්නනං ඌ පත්තර කඩදහියක් වගේ වෙන්න ඕන... නීට් එකට ඇඳලා පැළඳලා ආව එකා ඒ පැත්තේ යන්නේ නැති වග මං ඉර හඳසේ දන්නවා... මං හිතුවා වගේම ඌ මූණ හපුටු කොරගෙන ආපහු ආවා... අනිකා දැන් උඩ බලනවා... හරි ඌට මාට්ටු... මොකක්ද වැහි පීලී... ඔය වගේ කලින් හිටපු තැනකට ආව උන් දුන්න ඕඩර් හින්දා මං යස අගේට වතුර බැහැ බැහැ තිබුන වැහි පීල්ලක් හිල් කොලා නෙව... පස්සේ ඉතිං ඒ හිල් වලින් බහින වතුරින් සෑහෙන්න පීඩාත් වින්දා... මේ පාරනං ඒ මගුල් කොරන්නේ නැහැ කියලා මං හිතාගත්තා...

"මේ වැහි පීලී හිල් කරල නැහැ නේද..? උඩ කොල රොඩු හෙමත් පිරිලා වතුර එහෙම රැදෙනවද දන්නේ නැහැ"
මං හිතුවා වගේම බුවා එල්ලුනා වැහි පීල්ලේ... දැන් හරි වත්ත පිටියේ එල්ලෙන්න දෙයක් හොයා ගන්වට වඩා ලේසියෙන් දැන් මූ මේකේ එල්ලෙනවා... එයින් පස්සේ ඉතිං මට මුං ඉද්දිම බඩ ගාගෙන වහල දිගේ ගිහින් ඕක හිල් කරලා පෙන්නන්න වෙනවා... යකෝ උදේ ඉදලා වත්ත පිටිය අතු ගාලා නාගත්තා විතරයි...

"නැහැ නැහැ ඕවයේ හිල් කරන්න ඕන නැහැ... ඕකේ බැස්ම හොඳට තියෙනවා... වතුර රැදෙන්නේ නැහැ... කොළ රොඩු මහ ගොඩක් එන්න ඔය හරියේ උස ගස් නැහැනේ..." එහෙම කියාගෙනම මං වට පිට බැළුවා... ඇත්තටම මේ පීල්ලට කොලයක් වැටෙන්න ගහක් ඒ හරියේ නැහැ...මොකාක්ම හරි අළුගුත්තේරු කොලයක් මීටර් සීයක් විතර හුළගේ ඇවිත් බලෙන්ම ඕකේ පදිංචි උනොත් මිසක... ඒත් ඉතිං මුං ඕවා පිළීගන්නවා කියලෑ ඒ හින්දා මං මගේ කතාවට පොඩි බරක් දාන්න හිතලා කල්පනා කරනකොටම තමා මගේ ඇහට අහු උනේ අර ටික දවසකට කලින් ගැලවිලා වැටිලා පැත්තකට දාලා තියෙන වැහි බටේ...
"ඔය හුලගකට ඇවිත් වැටුන කොලයක් දෙකක් තමා ඕකේ තිබුනොත් තියෙන්නේ.. ඒවත් මං පහුගිය දවසක සුද්ධ කරලා දැම්මා... ඒ සුද්ධ කරන්න ගිහින් තමා අර තියෙන බට කෑල්ල අන්න අතනින් ගැලවුනෙත්... දැන් මේ ගම් එකක් ගෙනල්ලාම හයි කරන්න කියලා හිතාගෙන ඉන්නේ"
කියලා මං මගේ අවසාන තුරුම්පුවත් ගහලා දැම්මා...
අරූ මං හිදා බැළුවා... වහල දිහා බැළුවා... මං පෙන්නුව බටෙයි.. ඒක ගැලවුන දිහායි බැළුවා... අනිත් එකාගේ මූණ දිහා බලලා බලාපොරොත්තු කඩ උනා වගේ බැල්මට් එකක් දැම්මා...
"හරි හරි එහෙමනං" කිව්වා ඩබලම එයින් එහාට ගෙයි අනිත් පැත්තට එහෙම යන්න හිතන්නෙවත් නැතිව හැරිලා යන්න ගියා...
හනෙ හම්මේ දැනුන සනීපේ... මං බයේ හිටියේ ටැප් එක ගාව අඩියක් විතර උසට තියෙන රම්පේ පැලේටවත් මුං ගේම දීලා යයි කියලා... යන්තං අතක් පයක් නොකැඩී බේරුනා...

පස්සෙන් පහු මං අපේ මල්ලිකාරයෙකුට කියලා බටේ හයි කරවලා දැම්මා.. හැබැයි මං ඒත් කිව්වේ ඕක හයි කරලා තියනවට වඩා හැමදාම ගලෝලම තියාගෙන හිටියනං ලේසියි කියලා.. එන එන ඩෙංගුකාරයට පෙන්නන්න... :D

ඔන්න ඔහොමයි වැහි වතුරට ගලෝලා ගිය බට කෑල්ලත් පිහිටට හිටියේ... කොහොම උනත් ඇත්තටම මල්ලි කාරයා ඒක සුද්ද කරන්න කියලා ගියාට ඒ පීල්ලේ එකම එක කොලයක්වත් තිබුනේ නැහැ... ඒ වගේම මං කිව්වා වගේම වතුර බැහීම හොදින්ම සිද්ධ වෙන පීල්ලක්... හැබැයි අර බටේ ගැලවිලා තිබුනේ නැත්තං මට එදා ඕක හිල් කරලා අරුන්ට පෙන්නලා එයින් පස්සේ හැමදාම වැස්ස වෙලාවට ඒ හිල් වලින් වතුර පෙරිල ගේ පැත්ත තෙමෙද්දි උන් දෙන්නගේ මෑණිවරු සිහි කර කර ඉන්න වෙන්නේ... අර බටේ හින්දා ඒ කරදර ඔක්කෝම නැතිව ගියා...

දැන් මං මේ කල්පනා කරං ඉන්නේ ඔය බටේ දැන් ආයෙම ගලෝලා බිමින් තියාගන්න කාලේ හරි... මොකද පහුගිය පායන කාලේ ඩෙංගු හොයන්න කවුරුවත් නාවට දැන් ඉතිං එක වැස්සයි වැටුනේ හෙට ඉදලා කට්ටිය එන්න බැරි නැහැ... අපි කොච්චර වතුත පිටිය සුද්ධ කලත් උන්දලගෙන් බේරෙන්නනං එහෙම ජිල්මාට් එකක් දාන්න වෙනවා... :D

පලි-
මං මේ විහිළුවට කිව්වට ඉතිං ඔහෙලා එහෙම ඩෙංගු විහිළුවට ගන්නවා එහෙම නෙවෙයි... පුළුවන් තරං වත්ත පිටිය සුද්ධ පවිත්තර කොරලා පිළිවෙලට තියා ගන්න එක තම තමන්ටම පිහිටට හිටියි. ඩෙංගු මදුරුවෝ පරීක්ෂා කරන්න එන අය ඕනවටත් වඩා මිනිස්සුන්ට වද දෙන බව හැබෑවයි.. හැබැයි ඉතිං ඒ හින්දා හරි සමහරු තමන්ගේ වත්ත පිටිය පිලිවෙලට තියා ගන්න එකත් වටිනවනේ... කරදරේ තියෙන්නේ මේ වත්ත පිටිය පිළිවෙලකට තියාගෙනත් නිකං පරිප්පු කන්න වෙන අයට තමා...
දැන් ඉතිං වැස්සක් දෙකක් වැටෙද්දි ආයෙම ඩෙංගු විතරක් නෙවෙයි තවත් මදුරුවෝ හින්දා බෝ වෙන ලෙඩ මතු වෙන්න ගනී.. ඒ හින්දා ඒ ගැන අවධානය යොමු කරලා තම තමන්ගේ පරිසරය පිරිසුදු කරගන්න බලන්ටලා...
මං ගියා එහෙනං...

16 April 2016

ගිරීස්ම දොහේ... තෙත් වෙන්ට...

මේ ටිකේ පාළුවට ගෙහුන් තිබුන බ්ලොක් කිහිපයක්ම අළුතින් ලියවෙන වග පේන්ට තිබුණ හින්දා මටත් ඔන්නොහේ හිතුනා මොන මල දානයක් හරි ලියලා දාන්ට ඕන කියලා... නිකං තියෙන අකුරුනේ.. ඇරලා දාන්ටයි තියෙන්නේ...

මේ දවස්වල පට්ට ගිරීස්මේ... උහුලන්ටම බැහැ... මට කොහොමත් අනිත් අයට සාපේක්ෂව රස්නේ උහුලන්ට අමාරුයි... ඔව් ඔව් අපි ඉතිං ෂීතල පළාත්වල ෂැපට මල් වගේ හැදුන වැඩුන උදවියනේ...  :D
ඒ මගුලක් නෙවෙයි.. මං හිතන්නේ ඒක නිකං උප්පත්තියෙන්ම මගේ සරීර කූඩුවේ තියෙන දෝසයක්ද කොහේද... පොඩ්ඩක් රස්නේ වැඩි උන ගමන් මට නිකං යකා වැහෙනවා... කර කර ඉන්න ඕන මල දානයක් බව්වට දාලා ඒ වෙලාවට කොහේ හරි ෆෑන් එකක් යටට වෙලා හරි ඉන්න තමා පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ... හැබැයි ඒකටත් එක්ක හීතලටනං මං ඔරොත්තු දෙනවා අම්බානකට... ඉස්සර දියතලාවේ ට්‍රේනින් කරන දවස්වල පාන්දර හතරට අර පට්ට හීතලේ කිසි ගේමක් නැතිව සිමෙන්ති ටැංකියේ අයිස් වෙලා තියෙන වතුරෙන් නානවා කියන එකත් මට ඒ හැටි අමාරු කාරියක් නෙවෙයි.. දැන් උනත් කොයි තරං වැස්ස තියෙන දවසක උනත් ෆෑන් එක දාගෙන නිදා ගන්නවා කියන එකත් ගේමක් නැති වැඩක්... මං හිතන්නේ මගේ ජවලන උෂ්ණත්වය අංශක විස්සේ විතරද කොහේද තියෙන්නේ...

ඉතිං පහුගිය දවස්වල මේ රස්නේ උහුලන්ට බැරි තැන දෙවංගියක් විතර ගියා කිතුල්ගල කිට්ටුවට නාන්නය කියලා... අනේ ඉතිං ඒ ගියාට මොකද.. කොළඹ පැත්තේ පට්ට රස්නේ උනාට කිතුල්ගලට යද්දිම පරිසර උෂ්ණත්වයත් අඩු වෙලා... ගගේ වතුරත් හීතලයි... රස්නෙ පළාතක ඉදලා හීතල වතුර නානවා වගේ ගතියක් හීතල තැනකදී  නෑවට කොහෙත්ම එන්නේ නැහැ... පොඩි කික් එකක් නැතිවාම නෙවෙයි.. හැබැයි ඒ හැටිමත් නෙවෙයි...

එය අස්සටම ලයිට් කපන සෙල්ලමත් ආවම ඉතිං කියන්න ඕන නැහැනේ දැනෙන සනීපේ... පිං දෙන්න පුළුවන් හැම එකාටම පිං දිදී දාඩිය පිඹ පිඹ තල ගොයා වගේ හිටියා.. මක්ක කියලා කොරන්නද... ඔය කිව්වම මතක් උනේ... පහුගිය ටිකේම රෑට නිදිය ගන්න ගියාම මක් කොරලවත් මේ දාඩිය එක්කලා නිදා ගන්ට බැරි හින්දා එළියට වෙලා දොයිය ගන්න බූරු ඇදක් හදන්න ඕනය කියලා හිත හිත හිටියට බැරි උනා නෙව... දවසක් දෙකක් පුටුවත් ඇදගෙන එළියට ගිහින් නිදා ගත්තා උනත් ඒක එයිට වඩා අමාරු වැඩක්... පුටුවේ බොහෝම සීරු මාරුවට නිදා ගත්තට උදේට මුළු සරුවාංගෙම රිදෙනවා.. හරියට නිකං පොලොසියෙන් ගුටි කෑවා වගේ... ඒ හින්දා තමා කල්පනා කොලේ බූරු ඇදක්වත් හදා ගන්න කියලා... ඒත් ඉතිං රෑට හිතුවට දවල් වෙද්දි ඕවා අමතකයිනේ... හෙටානිද්දටවත් ලී මඩුව පැත්තේ යන්ට ඕන...

ඒ ඉතිං කාලගුනේ දේශගුනේ ගැන...
දේසපාලනේ ගැනනං කතා කරන්ට දෙයක් නැහැ... හැම දෙයක්ම සරුවප්පකාරයෙන්ම සිද්ධ වෙනවා... රටට කිරි උතුරලා තියෙන්නේ... පොඩි අවුලකට තියෙන්නේ උතුරපු කිරි පොඩ්ඩක් අපතේ යන එකයි... අවුලක් නැහැ ඒවත් හොඳ විදියකට පිළිවෙලක් කරයි අනිත්වා පිලිවෙලක් කලා වගේ... ඉතිං මේ වගේ ආතල් පරිසරයක් අපට නිර්මාණය කරලා දුන්න උදවියට උදේ හවහා පින් ටිකක් අනුමෝදන් කොරවන්නත් මංනං අමතක කරන්නේ නැහැ... අපි යුතුකං දන්න උදවිය නෙව... එහෙම ලේසියට ඒ වගේ දේවල් අමතක කරන්නේ නැහැ...

අද දවාලේ හිටි හැටියේ යෝජනාවක් ඇවිත් ගියා මෙච්චර දවසක් නොගිය පොට් එහෙකට...
සීතාවක තෙත් බිම් උද්‍යානය කියලා තැනක්... යන්න විධි දෙකයි... එකක් අවිස්සාවේල්ලට යන පාරේ කලු අග්ගල හන්දියෙන් හැරිලා... ඔය අපේ බ්ලොග් එකක් ඒ කාලේ ලිව්ව.. (තාමත් ලියනවද දන්නේ නැහැ... කාලෙකින් ඕවා හොයා බැළුවේ නැහැ නෙව..) තනෝජා අක්කගේ ගෙවල් පාරේ.. වග කහ හේන හරහා ලබුගමට ගෙහුන් තුම්මෝදර හන්දියෙන් වමට දාලා කිලෝ මීටර් තුනක් විතර යද්දි පොට් එක සෙට් වෙනවා...
එහෙම නැත්තං කෙලින්ම පුවක්පිටිය ඉස්ටේසම ගාවට යනකල්ම මහ පාරෙන් ගෙහුන් එතැනින් වමට දාලා බොහෝම පොඩ්ඩ දුරයි...

අපූරු තැන... හැබැයි තාම වැඩ අවසන් වෙලා නැහැ... වැඩ අවසන් නොවුනත් හදිසියේ දඩි බිඩියේ විවෘත කරලා තියෙනවා ගිය අවුරුද්දේ මාර්තු මාසේ විතර...

මේ උද්‍යානයේ ඇති සුවිශේෂීම දේ තමා ලංකාවේ නෙවෙයි ආසියාවේ විතරක් නෙවෙයි මේ පෘතුවියේම මේ තරං වේගයෙන් නිර්මාණය කරපු මෙහෙම උද්‍යානයක් නැති එක... කොටින්ම කිව්වොත් දෙදහස් පාලවේ ජනවාරි අට වැනිදට පස්සේ වැඩ ආරම්භ කරලා මාර්තු අග වෙද්දි විවෘත කරලත් ඉවරයි.. පට්ට වේගෙන් වැඩ කෙරිලා තියෙනවා... :D
ඕනනං බලන්නකෝ මේ විවෘත කිරීමට අදාල සමරු පලකය...



පේනවනේ... මාස දෙකහමාරයි වැඩේ ෆිනිෂ්... හිංගලෙන් විතරක් නෙවෙයි බාෂා තුනෙන්ම කොටලා තියෙනවා අතිගරුලා දෙන්නගේ මෙව්වා එකෙන් අහවල් විසය බාර ඇමැත්තා විවෘත කොරන ලදි කියලා...


හැබැයි ඉතිං කවුද මංදා නොසණ්ඩාලයෙක් ඔය අස්සේ පහුගිය කාලේ හිටිය උන්දෑ කෙනෙක්ගේ නම කොටාපු ගල් ගෙඩියක් ඔය අස්සේ මේ ඊයේ පෙරේදා හිටෝලා ගෙහුන් කියලා දන්න කියන මල්ලි කෙනෙක් කිව්වා.. මේ බලමුකෝ...

තනිකරම කඩාකප්පල්කාරී කිරියාවක් ආයිබෝංලා... අවුලක් නැහැ... තව ටික දවසක් යද්දි ඕක ඔතැනින් ගලෝලා වීසු කොරයි බැද්දට... ඔය කඩා කප්පල්කාරී කිරියා වලට මේ ආණ්ඩුවෙන් ඉඩක් නැහැ... ඒ ගැන ඒ මදැයි... කාට හරි පොට් එකේ තව පිංතූර බලන්න ඕනනං මෙන්න මෙතනට ගෙහුන් බලන්ට...

තව ඉතිං ආගිය කතා ලියන්ට ගියොත් සෑහෙන්න තියෙනවා... ඒත් ඉතිං අදට මේ මදෑ...

ආ ඒක නෙවෙයි... සුපුරුදු විදියටම මේ පාරත් අපේ ඔබා අයියා සිහිපත් කරලා අන්තිම පේලියේ සැට් එක විසින්  මූලිත්වය අරං කොරන "ලේ දන්දීම ඔන්න මේ මාසේ 23 වැනිදා රාජගිරියේදී තියෙනවාය කිව්වා... දන්න කියන අය... එන්නට ඇහැකි අය ඇවිල්ලා පොඩි සපෝට් එකක් දෙනවනං ඉතිං වටිනවා...
සයිබර් උදවියගේ අවුරුදු උත්සවෙත් තිස් වැනිදාද කොහේද කුරේ පිට්ටනියේ සුපුරුදු ආකාරයටම තියෙන බව අහන්න ලැබුනා... ඒකටත් යන අය ඇහැකි විදියට යන්ට බලන්ටලා... මාත් ඉතිං ඒකට ආවා නැතා ලේ ටිකක් දීලා එන්ටනං යන්න හිතං ඉන්නවා...

හරි එහෙනං අපි කැපුනා... ටටා බයි බායි කිව්වා...

21 January 2016

ආන්ඩුක්‍රම වෙනසට මාර අදහස්...

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට යෝජනා බාරගන්නවා කිව්වනේ... ඕකුන් ඕවා බොරුවට බාර ගන්නව මිස ක්‍රියාත්මක කිරිල්ලක් හෝ ඒ ගැන වැඩිදුර අදහස් විමසීමක් කරන්නේ නැති බව දන්නවා උනත් මාත් ඔන්නොහේ පුරෝලා ඇරියා පෝරං කොලේ... :D

ඇත්තටම මගේ යෝජනාව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවටම ඇතුලත් විය යුතුද.. නැත්තං පාර්ලිමේන්තු පනත් කෙටුම් පතක් විදියට ආවම ඇතිද මංදා... ඒත් ඉතිං මේක මගේ ඔළුවේ කාලෙක ඉදන් තියෙන අදහසක්... අවුල් සහගත තැන් තියෙනවා වෙන්න පුළුළුන්.. ඒත් කල්පනා කරලා සාකච්ඡා කරලා විසදගන්න බැරි තැන් තියෙන්න විදියක්නං නැහැ.. ඒ හින්දා ඔන්න මෙතනත් ඒ යවාපු යෝජනාව ගෙඩි පිටින්ම කොපි පේස්ට් කරනවා... බලන කියන අයගේ අදහස් යෝජනා දක්වනවනං මට පුළුවන් තව ටිකක් මේක විස්තරාත්මකව හදන්න වගේම අඩු පාඩු සකස් කරන්න බලන්නත්...


අමතක කරන්න එපා.. මං කවදා හරි රටේ ජනාධිපති වෙන්න හීන දකින එකෙක් (ඕය ලින්ක් එකේ චම්පික ගැන තිබුන අදහස් මේ වෙද්දි සීයට සීයක්ම කනපිට ගහලා හින්දා ඒ සැලසුම් පවතින තත්වය යටතේ යාවත්කාලීන කරන්න වෙනවා... ) ඈ.. වැරදිලාවත් උනොත් මේවා ක්‍රියාත්මක වෙන්න පුවළුන්.. මගේ අධ්‍යාපනය විකිණීම රාජ්‍යයේ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ගය කරන්න හිතං ඉන්න වැඩ පිළිවෙල වගේම... :D

__________________________
වැඩිවන ජනගහණ ගැටළුවට විසඳුම් ලෙසත්, ආගම් හා ජාතීන් අතර ඇතිවෙමින් පවතින්නා වූ ගැටළු පාලනය කිරීම සඳහාත්, රැකියා වියුක්තිය සම්බන්ධ ගැටළු විසඳා ගැනීමට අතිරේක මාර්ගයක් ලෙසිනුත් මාගේ යෝජනාව ඉදිරිපත් කරමි. මේ සම්බන්ධ අඩු පාඩු හා ගැටළු ඇති වේ නම් ඒ ගැන තව දුරටත් සාකච්ඡා කිරීමටත්.. ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී සකස් කල යුතු අංශයන් ගැන වැඩි දුරට සාකච්ඡා කාරීමටත් කැමැත්තෙමි.

මාගේ යෝජනාව-
ලාංකීය පුරවැසි ඕනෑම අයකුට එක් දරුවකු සඳහා රජයෙන් අවසර පත්‍රයක් නිකුත් කිරීම.
මෙය විය යුත්තේ සෑම පුරවැසියකුටම අවසර පත්‍ර භාග දෙකක් වශයෙනි. උදාහරණයක් ලෙසින් ගත් කල යම් කිසි පුරුෂයකුට හිමිවන අවසර පත්‍ර භාග වලින් දරුවකු සැදීමටනම් තවත් කාන්තාවකගේ අවසර පත්‍රවලින් භාගයක් එකතු විය යුතුය. එසේ ගත් කල ඕනෑම අයකුට දායක විය හැක්කේ දරුවන් දෙදෙනකු සෑදීමට පමණකි. විවාහයන් කීයක් කරගත්තද තමාට හිමි අවසර පත්‍ර අවසන්ව ඇත්නම් ඔහුට හෝ ඇයට තවත් දරු උපතක් සඳහා දායක විය නොහැකිය.

මෙම අවසර පත් තම තමාගේ කැමැත්ත මත අන් සතු කල හැකි විය යුතුය. නමුත් එසේ කිරීමේදී තමාගේ ජන වර්ගයට (සිංහල/දෙමළ/මුස්ලිම්/බර්ගර් ආදී වශයෙන්) අයත් අයකු හට මිස අන් ජන වර්ගයක අයකුට එකී අවසර පත්‍ර පවරා දිය නොහැකි විය යුතුය.
මේ හරහා ලංකාවේ ජන වර්ග අනුපාත දැනට ඇති පරිදිම රැක ගැනීමට අවස්ථාව උදාවන අතර... වඳ භාවය නිසා හෝ වෙනත් සෞඛ්‍ය හේතුවක් මත හෝ.. ආර්ථීක අපහසුකම් මත හෝ.. විවහා නොවී සිටීමට හා දරුවන් සෑදීමට ඇති අකමැත්ත මත හෝ යම් අයකු සතු අවසර පත්‍ර අහෝසී වී යාම අවම වෙයි. (වැඩිදුර පැහැදිලි කිරීමක් කල හැක)

අදාල අවසර පත්‍රයට පිටින් කිසියම් අයකු දරුවන් සාදන්නේ නම්.. රජයට විශේෂ බද්දක් ගෙවීමටත්.. රජය මගින් ලබාදෙන නිදහස් සෞඛ්‍ය පහසුකම් හා අධ්‍යාපනය වැනි විශේෂ පහසුකම් වලදී මුදල් අය කිරීමටත් කටයුතු කිරීම මගින් අවසර පත්‍රයට වටිනාකමක් හා ගරු කිරීමක් ලබා දිය හැකිය.

මෙම අවසර පත්‍රය වයස දහ අට (හෝ රජයේ අනුමැතිය ලැබේනම් වයස 16න් පසුව හෝ) වන විට පුද්ගල ලියාපදිංචි හැදුනුම්පත් නිකුත් කිරීමත් සමඟින්ම නිකුත් කල හැකි අතර පරිඝණකගත වැඩ සටහනක් ලෙසින් සකස් කිරීම තුලින් රජයේ පරිපාලන විඩසටහන්ද ක්‍රමවත් කර ගත හැකිය.

මෙම යෝජනාව හැකි තරමින් කෙටිව දක්වා ඇති අතර ප්‍රායෝගිකව මතුවන ගැටළු සම්බන්ධව අවස්ථාවක් ලැබුනහොත් සාකච්ඡා කිරීමට කැමැත්තෙමි.
ස්තූතියි.
________________________________

තව අදහස් තියෙන අයට මෙන්න පෝරං කොලේ...

18 November 2015

දුං ඇල්ලිල්ල...

මේ ටිකේ පුදුම මදුරුවෝ තොගයක් ඉන්නේ... ඉස්සර වගේ දැන් දුම් ගහන්න නගර සභාවෙන් එන්නෙත් නැහැ... කුණු ගෙනියෑම බව්වට ගියා වගේ තමා මදුරුවන්ට දුම් ගහන වැඩෙත් මහින්ද ගියා එක්කම අහවර උනා... කෙහොමහරි දැන් මදුරු කරදරේ ඉහ වහා ගිහිල්ලා... 

මට මදුරු දැල් දාලා නිදියන්න බැහැ දාඩිය දානවා.. නින්ද යන්නේ නැහැ... ෆෑන් එක දාගෙන නිදාගන්න තමා දැන් කාලයක් තිස්සේ හුරු වෙලා තියෙන්නේ... ඒත් පහුගිය ටිකේ එක දිගට වැස්ස හින්දා රෑ වෙද්දි ෆෑන් එක දාන් නිදා ගන්නත් අමාරුයි.. කොයිල් පත්තු කරලා නිදාගත්තම උදේට කාමරේ පුරා කොයිල් ගඳයි... ඔය මදුරු ප්‍රශ්නේ හින්දා පහුගිය ටිකේම කල්පනා කරලා කරලා ඊයේ අළුත් විසදුමක් අත්හදා බැළුවා...

අළුත් කිව්වට ඉතිං මේක මට අළුත්.. නැත්තං ඉතිං ඉස්සර අපේ ගෙදර දවස ගානේ සිද්ධ වෙච්ච චාරිත්තරයක් තමා මේක.. දුං ඇල්ලිල්ල...

දුං ඇල්ලිල කිව්වම ඕක දෙවිදියකට අපේ ගෙදර උනා.. එකක් තමා කජු ලෙලි දුම ඇල්ලීම.. ඒක කරන්නේ මදුරුවෝ වැඩිම කාලෙට... පරණ අඩිය ඉරිතලපු මැටි හට්ටියකට පොල්ලෙලි දෙකක් පත්තු කරලා අගුරු වෙන්න ඇරලා.. ඒකට කජු ලෙලි අහුරක් දාලා.. ඔය හට්ටිය පරණ රෙදි පාංකඩේකින් අල්ලගෙන ගේ පුරා ගෙනියමින් තාත්තා දුං අල්ලනවා... මදුරුවෝ කෙසේ වෙතත් ඔය වෙලාවට මුලින්ම ගෙදරින් එලියට පනින්නේ මායි මල්ලියි... :D නිකං නෙවෙයි “මොන මගුලක් කරනවද මංදා“ කියලා තාත්තටත් නොක්කාඩු පාරක් දාගෙනම.. :D අපි ඔහොම කිව්වා කියලා සැලෙන්නේ අපේ තාත්තනං නෙවෙයි... එයා වගේ වගක් නැතිව අල්ලනවා ගේ පුරා දුං... යන්තං ඒ දුං සාත්තුවෙන් පැය බාගයක් විතර ගියාම ගේ ඇතුලට රිංගගන්න පුළුවන් තත්වයක් උදා වෙනවා වගේම රෑ පුරා මදුරු කරදරයක් නැතිව ඉන්නත් පුළුවන්කම ලැබෙනවා.. ඒ කාලේ ඉතිං මොන මදුරු දැල්ද.. මොන ෆෑන්ද...

ඔය කජු ලෙලි සාත්තුව නැති දවසට ඒ කිව්වේ මදුරු කරදරේ අඩු කාලෙට... තාත්තා කරන්නේ හොඳවායින් පොල් කටු දෙකක් පුච්චලා අගුරු හදාගෙන.. ඒ අගුරු ටික යකඩ තහඩුවෙන් හැදුව දුං කබලේ දාගෙන.. එයාම බෙහෙත් කඩෙන් එක එක ජාති ගෙනත් කුඩු කරලා හදාගත්ත දුං කුඩු මිශ්‍රණයකින් ටිකක් මිට මොලවලා අරගෙන එයින් ටික ටික කබලට හල හල දුං කබලත් අරං ගේ පුරා ඇවිදින එක... 

ආන්න එදාටනං අපිත් ආසාවෙන් දුං සුවද විඳ විද ගේ ඇතුලට වෙලා ඉන්නවා... තාත්තා ළඟට ආවම අපි දෝතින්ම කබලේ දුං අපේ ඇගට තල්ලු කරගන්නවා... ඒ තරමට ඒ වැඩේට අපි ආසයි... තාත්තත් ඉතිං අපි ගාවට ඇවිත් හිනා වෙවී.. කෝවිලේ පූසාරි දේව ප්‍රතිමාවට දුං අල්ලන්නැහේ අපිටත් දුං වට දෙකක් කරකවලා දීලා තමා යන්නේ...

කොහොම උනත් තාත්තා ඒ දුං කුඩු මිශ්‍රණයට ගත්ත දේවල් මට මතක නැහැ... දුම්මල/කට්ටකුමංජල් දෙක කුඩු කරනවා කියලා මතකයි... තව මොන මොනවා දැම්මද කියලා එයාම තමා දන්නේ...

කොහොම හරි මාත් ඉතිං ඊයේ හවා කඩේ පැත්තේ ගිහින් ලාම්පු තෙල් බාගයකුත් අරං ආවා.. පහුගිය ටිකේම පොල්කටු ටික කුණු එකට නොදා තියාගෙන හිටියේ.. එයින් පොල් කටු දෙකක් ලාම්පුතෙල් ආධාරයෙන් අවුලවලා අගුරු හදා ගත්තා... ඒකට ටිකක් වෙලා ගියේ කාරණා දෙකක් හින්දා.. එකක් ගෙදර අළු නැති එක... පොල් කටු ගිනිතියන සාත්තරේ තමයි එක පොල් කට්ටකට අළු මිටක් දාලා ඒකට ලාම්පු තෙල් වක් කරලා ගිනි තියන එක.. එහෙම ගිනිතියන පොල්කටුවට හේත්තු වෙන්න තව පොල් කටු තිබ්බම ඒ ඔක්කෝම ඇවිලෙනවා.. අළු දාලා ලාම්පු තෙල් දැම්මම සෑහෙන වෙලාවක් ඒ අළු ටිකට ගින්න ඇවිලිලා හිටින හින්දා පොල් කටු හොදට රත් වෙලා ඇවිලෙන්න ගන්නවා.. ඒත් අළු නැතිව ඔය වැඩේ ටිකක් වෙලා යනවා... ලාම්පුතෙලුත් ටිකක් වැඩියෙන් යනවා...

අනිත් බාධකේ වෙලා තිබුනේ ඉතිං වැස්සම තමා.. පොල්කටු කලින් අවුවට දාලා වේලලා තිබුනා උනත් සැරින් සැරේට එන වැස්සට තෙමිලත් තිබුනා... ඊයේ වෙද්දි ඒවා වේලගෙන තිබුනත් පොඩි හීතල ගතියක් තිබුන හින්දා පත්තු වෙන්න වෙලා ගියා...

ඔය විදියට කොහොම කොහොම හරි අගුරුත් හදාගෙන... කල් වේලාසනම ගෙනත් තිබුන යකඩ දුං කබලටත් දාගෙන... බෙහෙත් කඩෙන් ගෙනාව සාම්බ්‍රානි පැකට් එහෙකින් දුං කුඩුත් ඉහ ඉහ ඇල්ලුවා මුළු ගෙටම දුං... 

ගේ පුරා සුවඳයි...හැබැයි ඉතිං මේ දුම අර ඉස්සර තාත්තා හදන දුං කුඩුවලින් එන දුං තරං සුවඳ නැහැ... මං හිතන්නේ මුං මේවට සුවඳ කුඩු වෙනුවට නිකංම නිකං ලී කුඩුත් එකතු කරනවද කොහේද... ඒත් ආසාවෙන් විඳින්න හිතෙන සුවඳක් නැතිවාමත් නෙවෙයි... 

කොහොම උනත් ඊයේ රෑනං ඔන්න ගෙදර මදුරු කරදරේ අඩුයි.. රෑ හොඳට නින්දත් ගියා.. හැබැයි ෆෑන් එක ඕෆ් කරන්න ඕන උනේ නැහැ.. මොකද ඊයේ රෑ තද වැස්සක් නොතිබුන හින්දා... පහුගිය ටිකේ උදේටත් ගේ පුරා හිටිය මදුරුවෝ ටිකනං අද පේන්න නැහැ... මං හිතන්නේ දුං ඇල්ලිල්ල වැඩ කරලා තියෙනවා වගේ... ඒ හින්දා අද හවාටත් අල්ලනවා ඇල්ලිල්ලක් ගේ දුං පෝරණුව වගේ වෙන්න.. :D 

මොන මගුලක් හරි කරලා මේ මදුරු වසංගතේ පාලනය කර ගත්තේ නැතොත් වසලා හමාරයි... හැබැයි ඉතිං මදුරු වසංගතේනං දුං අල්ලලා හරි යවා ගතෑකි... රටට ලබලා තියෙන වසංගතේට දුම්මල ගැහුවත් වැඩක් වෙයිද මංදා...

06 November 2015

ඕන කෙහෙල් මලක් වෙද්දෙන් කියලා...


අද දවාලට ඉවුවා කෙහෙල් මුහයක්... ඕං පිංතූරේ...

ඒ හැටි අමාරුවක් නැහැ උයා ගන්න...

හොඳ කෙහෙල් මුහයක් ගත්තා.. අහ් එහෙම කිව්වට ඔය කෙහෙල් මුහත් හැම එකම උයන්න බැහැ.. තිත්ත අල්ලනවා.. ඒකට ගන්න කෙහෙල් වර්ග තියෙනවා.. ඒ කිව්වට හැබැයි මට මතක නැහැ මොන මොන වර්ග හොඳද මොන මොන වර්ග නරකද කියලා... අපේ තාත්තණ්ඩි තමා ඕවා දන්නේ... මට ඒ සූත්තරේ මතක නැහැ... දැන් ඉතිං කෙහෙල් මුහයක් ගන්න කඩේට ගියාම රාජා හෝ මාහෝ ගංගාහෝ කියලා තියෙන එකක් උස්සං එන්න තමා තියෙන්නේ.. උයලා අහවර උනාම තමා දන්නේ ඒක කන්න හොඳ එකක්ද නැත්තං තිත්ත එකක්ද කියලා.. වෙළෙන්දෝ ඉතිං ඔය කෝකත් ගෙනත් විකුණනවා නෙව...


ඉතිං ඔන්න කෙහෙල් මුහයක් අරගෙන පිටත තියෙන තද පාට පියන් මල් එක්කලම අහක් කරලා.. මැදට වෙන්න තියෙන ලපටි.. ඇත් දළ පාට යහමින් තියෙන කොටස හීනියට ලීයා ගන්න ඕන.. ලියන අතරෙම වැඩිය වෙලා නොගෙන ලියන ලියන කෙහෙල් මූහ කෑලි ටික ලුනුයි කහයි දිය කරගත්ත වතුරට දාන්න ඕන.. නැත්තං කහට පිපෙනවා බොහෝම තදේට... ඕක ලියද්දිත් ටිකක් ලතාවට ලියා ගන්න ඕන.. හීනියට.. පොඩි තීරු වගේ.. එහෙම නැතිව කම්මැලි කොමට පතරංග කෑලි ලියපුවාම කන්න අප්පිරියයි...

ලියලා වතුරට දාගත්ත කෙහෙල් මුහේ එහෙම තියෙන්න ඇරලා අපි ලෑස්ති කරගන්න ඕන අනිත් කලමනා...

තෙල් සුවල්පයක්..
අබ ඇට සුවල්පයක්...
වියලි මිරිස් කරලක් දෙකක්...
තලා ගත්ත සුදු ළුණු බිකක් දෙකක්..
ලියා ගත්ත රතු ළුණු ගෙඩි දෙක තුනක්...
කපා ගත්ත අමු මිරිස් කරලක්..
කරපිංචා ඉත්තක්..
රම්පේ කෑල්ලක්...
ගොරකා කෑල්ලක්...
කුරුඳු පොත්තක්...
තියෙනවනං කොස් ඇට ටිකකුත් තලාගන්න... නැත්තං අවුලක් නැහැ...
තුනපහ කුඩු ඩිංගක්/මිරිස් කුඩු ඩිංගක්/කහ කුඩු ඩිංගක්/ ලුනු ටිකක්
මිටි කිරි ටිකක්...
ආ හොඳ ඇතිළියකුයි.. පියනකුයි... හැන්දකුයිත් ඕන...

දැන් අර කහ ලුනු මිශ්‍ර වතුරට දාපු කෙහෙල් මුහ ටික හොඳට මිරිකලා පැටලුං ඇරලා ගන්නයි තියෙන්නේ...

තිබ්බා ඇතිළිය ලිපේ.. පත්තු කොලා ලිප... ඇතිළිය රත් වේගන එද්දි දැම්මා තෙල් ටිකක්... ඒක රත් වෙද්දි අබ ඇට ටික.. අබ පුපුරනකොට අනිත් සියළු කලමනා පිලිවෙලට දාගන්නයි තියෙන්නේ පොල් කිරි ටික ඇර...

හොදට කලවං කලා තෙම්පරාදු වෙන්න... එකතු කලා කිරි ටික.. (කෙහෙල් මුහ ටික වැහිලා යන්නම... ආයෙම පොඩ්ඩක් හුරතල් කලා.. වැහුවා පියනකින් ඇතිළිය...අඩු කලා ගින්දර...විනාඩි පහකට විතර සැරයක් පියන ඇරලා පොඩ්ඩක් හුරතල් කර කර විනාඩි විස්සක් තිහක් උයාගත්තම හරි.. කොස් ඇට දාලනං ඒවා තැම්බිලාද කියලා බලලා ලිප නිවන්නයි තියෙන්නේ.. කොස් ඇට තැම්බිලා නැත්තං තව ටිකක් තියා ගන්න...
ඔච්චරයි...


තව මේ ගැන කියනවනං.. අර දාන පහේ කුඩු ටික ටිකක් විතර කලු වෙන්න බැදලා අරං කෙහෙල් මුහේ ඉවුවාමත් රසයේ හොඳ වෙනසක් තියෙනවා.. එයිට අමතරව කොස් ඇට වෙනුවට පරිප්පු මිටක් උනත් අපිට දාගන්න පුළුවන්... එයිට අමතරව උදේ කෑම එකට ගෙනියන්න වගේනං තෙම්පරාදු නොකර රෑට උයලා.. උදේට තෙම්පරාදු කරගන්නත් පුළුවන්...ඒක වඩා රසයි...

අවසාන වශයෙන්...


කෙහෙල් මුහ වෑංජනේ වඩාත් සුදුසු බත් කනවට වඩා ඉඳි ආප්ප කන්නයි... හොඳ පාන්පිටි ඉඳි ආප්ප ටිකකුත් එක්ක වංගෙඩියේ කොටා ගත්ත පොල් සම්බෝලයකුයි.. කෙහෙල් මුහ මාළුවකුයි තියේනං... හම්මේ ඉතිං...



14 September 2015

බිත්තර තම්බන්න ඉගෙන ගමුදෑ..?

මේක ටිකක් විහිළුවක් වගේ නෙහ්..?

අපි ඉස්සර කාට හරි අපේ ඉවුම් පිහුං හැකියාව ගැන කියද්දි විහිළුවට වගේ කියන්නේ..“ හහ් මාත් දන්නවා බිත්තර තම්බන්න.. පපඩම් බදින්න වගේ දේවල්“ කියලනේ...

ඒකෙන් කියවෙන්නේ ඔය දෙක කරන්න අමුතුවෙන් ඉගෙනගන්න දෙයක් නැහැ කියන එකනේ.. බිත්තරයක්නං වතුර එහෙකට දාලා රත් කරලා තම්බගත්තා... පපඩම්නං රත් උන තෙලට අතෑරියා බැදගත්තා... ඔව්වත් මහ වැඩද කියල නෙව...

ඒත් ඉතිං හරියට රත් නොවුන තෙලේ පපඩම් බැදලා පපඩම් හං උන වෙලාවටයි... රත් වෙලා වැඩි තෙලේ පපඩම් බැදලා පපඩං අගුරු උන වෙලාවටයි... තමා තේරෙන්නේ පපඩම් බැදිල්ලත් එහෙම ලේසි කෙරුවාවක් නෙවෙයි කියලා...

බිත්තර තැම්බිල්ල ඔයිට එහා... එක්කෝ නටන වතුරෙදිම බිත්තරේ පුපුරලා සාරුව එළියට ඇවිල්ලා වැඩේ අඥ්ඥ කොරොස් වෙනවා... එහෙම නැත්තං තම්බාපු බිත්තරේ කටුව අහක් කරන්න ගියාම බිත්තරෙන් බාගයක් කටුවත් එක්ක ගැලවිලා යනවා.. අන්තිමට ඉතිරි වෙන්නේ බෝම්බෙකට අහුවෙච්ච පෙනුමක් තියෙන බිත්තරයක්... ගෙදර අනිත් අයගේ පිගන්වලට හොද ලස්සන බිත්තර තියෙද්දි කැඩුනු පලුදු උන බිත්තරයක් තමන්ගේ පිගානේ තියෙනකොට එන මාඥ්ඥමික හැගීම ගැන මං කියන්න ඕන නැහැ නෙව... :D 
ඇඩෙනවා... නේද..?

ඒ වගේමයි තම්බපු බිත්තරේ කහ මදේ කහ පාට නැති වීම... කහ මදේ වටේට කලු පාටක් මතු වීම... වගේ දෝෂත් මතු වෙන්න පුළුවන්.. ඔය වගේම තවත් බලගතු දෝෂයක් තමා කහ මදේ බිත්තරේ පැත්තකට හේත්තු වීම.. ඒ කිව්වේ කම හදේ බිත්තරේ මැදට පිහිටන්නේ නැතිව අයිනකට වීම නිසා එක පැත්තක සුදු මදේ සිනිදු සිවියක් වගේ වෙලා කටුව ඉවත් කිරීමේදී ඒ පැත්තට හානි වෙලා කහ මදෙත් තුවාල වීම... ලස්සනට සැලඩ් එකක් එහෙම හදන්න ගියාම ඔහොම බිත්තර දැක්කම කලකිරෙනවා නෙව...

හරි මං දැන් ඔය කිව්ව අකරතැබ්බ වෙලා නැති අය ඉන්නවද.. උයන පිහන අයට ඔය කියන ප්‍රශ්න ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නැහැනේ... ඒ හින්දා බොහෝමයක් උයන පිහන දනා මේ බිත්තර තැම්බිල්ලත් කලාවක් කියලා දන්නවා... ඒ වෙනුවෙන් ඔය බිත්තර තම්බන වතුරට ලුනු එකතු කිරිල්ල වගේ නොයෙකුත් දේවල් අත් හදා බලනවා... හැබැයි ඒ මොනවා කලත් හරියට බිත්තරයක් තම්බගන්න බැරි වෙලා ඇති බොහෝමයක් දෙනෙකුට...

ආන්න ඒ හින්දයි මං කල්පනා කලේ පොතේ හැටියට වැඩේ කරන විදිය කියා දෙන්න... ඒ කිව්වේ බිත්තර තැම්බීමේ නියම ක්‍රමය ගැන වගේම බිත්තර ගැනත් යමක්...

මුලින්ම තම්බන්න සුදුසු බිත්තර මොන වගේද කියලා බලමු...

අළුත්ම බිත්තර...? 
ම්හූ.. සුදුසු නැහැ... යකාගේ කතාවක්නේ ඒක නේද..? අළුත් දේවල් නේන්නං හොඳම... එහෙමනේ අපි දන්නේ.. ඒක ඇත්ත අළුත්ම දේවල් හොදයි තමා.. හැබැයි හොදට බිත්තරයක් තම්බගන්නනං අඩුම ගානේ බිත්තරයකට දවස් තුනකවත් වයසක් තිබීම තමා හරියන්නේ... එහෙම නැතිව එදා දාපු බිත්තර තම්බන්න යෑමේදී බොහෝ දුරට කටුව ඉවත් කිරීමේදී බිත්තරයේ සුදු මදය වැඩිය සවිමත් නැති සිනිදු කටුවත් සමග ගැලවී යාමට වැඩි ඉඩක් තියෙනවා... ඒත් දවස් තුනක්වත් පැරණී බිත්තරවල කටුවේ ඇති කැල්සියම් කාබනේට් හුලං වැදීම නිසා සවිමත් වීම නිසා සුද්ද කිරීමේදී ගැටළු මතු වීම අවමයි... හැබැයි මතක තියා ගන්න සති ගණන් පරණ බිත්තර ගන්නත් එපා... සාමාන්‍යයෙන් හොඳ ගබඩා තත්වයක් යටතේ සති තුනක් විතර කාලයක් බිත්තර තියා ගන්න පුළුවන්... සමහර විට සති හතරක් පහක් ගිය බිත්තර උනත් හොඳ තත්වයේ තියෙන්න පුළුවන්... ඒත් මගේ අනුමත කිරීම තමා දින තුනත්... සති දෙකත් අතර බිත්තර... එයින් එහාට බිත්තර අවුලක් නැති උනත් තැම්බුවාට පස්සේ පිළී ගඳ එහෙම ටිකක් වැඩියෙන් දැනෙන්න පුළුවන්... රසයත්.. මොලොක් ගතියත් නියම කොලිටියේ නැහැ... ඒ වගේම බිත්තර මිලදී ගැනීමේදී නිතරම පිරිසිදු බිත්තර ගන්නත් වග බලා ගන්නත් ඕන...

ඊ ළගට බිත්තර ගබඩා කිරීම...
බොහෝමයක් දෙනා කරන ලේසිම විදිය තමා.. ගෙනාවා.. එබුවා ෆ්‍රිජ් එකේ... එක පාර බිත්තර දුසිම් කිහිපයක් ගෙනත් ගබඩා කර ගන්න අයට මේක හොද වැඩක් උනත් බිත්තරයක් තම්බන්න බදින්න ගියාම මේ කූල් එකත් එක්ක බොහෝම කරදරයි..(බුල්ස් අයි එකක් එහෙම දාන කොට කූල් බිත්තර හරියන්නෙම නැහැ) ඒ වගේම නියම කොලිටියට බිත්තරය හදා ගන්න බැරි වෙන්න ඔය කූල් එක බලපානවා... ඒ හින්දා හොදම දේ තමා සතියකට විතර සෑහෙන විදියට බිත්තර ගෙනල්ලා වියලි.. වාතාශ්‍රය සහිත... දැඩි රස්නය හෝ සීතල නොවදින තැනක ගබඩා කිරීම... ඒ වගේම බිත්තරයක් අසුරද්දි නිතරම එහි උල් පැත්ත යටට හිටින්නයි තියන්න ඕන... පැතලි.. එහෙමත් නැත්තං මොට්ට පැත්ත උඩටයි හිටින්න ඕන... ඒකත් බිත්තරයේ කල් පැවැත්තමට හේතු වෙනවා... එහෙම තිබ්බම බිත්තරය ඇතුලත ඇති එයාර් පොකට් එක පැතලි පැත්තට පිහිටීමත් සිද්ධ වෙනවා...

දැන් තැම්බිල්ලට එමු...

හරි පහසුයි... ඔය ලුනු කැට අහුරු වතුරට දැමිලි වගේ වැඩ ඕන නැහැ...
මුලින්ම ටිකක් කට පළල් භාජනයක හතරින් තුනක් විතර හිටින්න වතුර පුරවලා ලිප තියන්න... වතුර නටනකල් බිත්තර ඒකට දාන්න යන්න එපා.. වතුර ටික නටනකල් බිත්තර ටික පරිස්සමට හොඳින් සෝදලා පැත්තකින් තියා ගන්න... සෝදන ගමන්ම බලන්න සියුම් පිපිරීම් එහෙම තියේද කියලා කටුවේ.. එහෙම තියෙනවනං ඒවා අහක් කරන්න... (ඒවා ඉතිං අහක් කරලම දාන්න ලෝබයි වගේනං ඔය කේක් හදන්න.. බදින්න වගේ වැඩට ගතෑකි :D ඒත් තද පිපුරුම් තිබුන බිත්තරනං එහෙමවත් ගන්න එපා )

හරි දැන් ඔන්න වතුර එක නටනවා... දැන් ලිපේ ගින්දර අඩු කරන්න... නටන වතුරට එක පාරට බිත්තර දාන්න ගියාම රස්නය නිසා කටුව ප්‍රසාරණය වෙලා පුපුරන්න පුළුවන්.. ඒ හින්දා වතර නටන එක නවතින්න ඇරලා හැන්දක ආධාරයෙන් බිත්තර එකින් එක වතුරේ තැන්පත් කරන්න.. හැබැයි මෙතනදී තමා වැදගත්ම ට්‍රික්ස් එක තියෙන්නේ.. ඒ කියන්නේ නිකංම වතුරෙන් තියන්න එපා... බිත්තරය හැන්ද මත තියාගෙන වට හයක් වතුරේ ඇතුලත කරකවන්න.... හැන්ද උඩම තියාගෙන මේක කරන්න අමාරුනං පරිස්සමට බිත්තරය වතුරෙන් තියලා හැන්ද බිත්තරය පැත්තකින් තියාගෙන වට හයක් භාජනය ඇතුලේ කරකවන්න... තම්බන හැම බිත්තරයම මේ විදියට කරන්න... එයින් පස්සේ නැවත ගින්දර ක්‍රමයෙන් වැඩි කරන්න.. වතුර සෙමින් නටන මට්ටමට...

දැන් ඔරලෝසුව ගැන අවධානය තියෙන්න ඕන... බිත්තර තැන්පත් කරලා අවසන් උන මොහොතේ ඉදලා හරියටම විනාඩි 7ක් ගිය තැන වහාම ලිප නිවන්න... (ඒ වගේම තම්බන කාලය විනාඩි 7 නොවී 6ක් උනොත් කහ මදේ මැද පොඩි දියරමය ගතියක් එක්ක තම්බගන්නත් පුළුවන්.. සමහරු කැමතියිනේ එහෙම කන්න... හාෆ් බොයිල් කන්න කැමති අයටනං විනාඩි 4ක් තැම්බුනාම ඇති...) භාජනය ලිපෙන් ඉවත් කරගන්න... එක්කෝ උණු වතුර ටික භාජනයෙන් ඉවත් කරලා භාජනයට අයිස් වතුර පුරවන්න.. නැත්තං වෙනම අයිස් වතුර භාජනයකට අර තැම්බිලා තියෙන බිත්තර ටික හැන්දකින් අරං දාන්න... දැන් විනාඩියක් දෙකක් ඔහේ තියෙන්න ඇරලා සුද්ද කරන්න පටන් ගන්න... (අයිස් වතුර නැතිම නම් ගලාගෙන යන වතුරට ටික වෙලාවක් අල්ලං ඉදලා සුද්ද කරන්න... කොයි දේ උනත් හැකි ඉක්මනින් බිත්තර නිවා ගැනීම කල යුතුයි.. නැත්තං තැම්බිලා වැඩි වෙලා වැඩේ කොලිටිය නැතිව යනවා)

සුද්ද කරන්න ගන්න කොටත් මුලින්ම තට්ටු කල යුත්තේ බිත්තරයේ උල් පැත්තටයි.. දෙවැනුව මොට්ට පැත්තට තට්ටුවක් දාන්න... ඊ ළඟට බිත්තරය වටේට නිය පිටින් තට්ටු කරන්න ටිකක් විතර තදින්... දැන් ක්‍රමයෙන් උල් පැත්තේ මුදුනේ සිට කටුව ගලවන්න පටන් ගන්න... ගලවද්දි වටේට වටේට ගලවං යන්න.. බිත්තරයේ මැද්දක් යද්දි යට පැත්තේ කටුව නිකංම ගැලවෙයි. උඩ වගේ පොඩි පොඩි කෑලි නැතිව...
දැන් පිරිසිදු වතුරින් සෝදලා භාජනයක තැන්පත් කරන්න...

ඔච්චරයි.. බලන්න බිත්තරයක් දෙකට කපලා... කහ මදයේ පාට කොයි තරම් හොඳින් කහ පාටටම තියෙනවද කියලා... කහමදේ වටා කලු පාට ඇසිඩ් මතුවෙලා නැහැ නේද කියලා.. ඒ වගේම කහ මදේ කටුවට හේත්තු වෙලා නැතිව බිත්තරය මැදට පිහිටලා ලස්සනට තියෙනවා නේද කියලා... අන්න එහෙම තියෙනවනං අපේ වැඩේ සාර්ථකයි...

හරි එහෙමනං එච්චරයි... මීට පස්සේ බිත්තර තැම්බිල්ල එහෙම ආවට ගියාට කරන දෙයක් නෙවෙයි කියලා දැනගෙන කරන්නලා... ඕනනං දැන් ඔයාලට පුළුවන් ඔය ඔයාලට උයන්න පුළුවන්ද බැරිද කියලා කවුරු හරි නක්කලේට වගේ අහපු වෙලාවට
“මෙහෙම හිටියට මම බිත්තර තැම්බීම ගැන සම්පූර්ණ ඔන් ලයින් කෝස් එකකුත් කරලා ඉන්නේ“ කියලා... :D :D :D 

රජයේ අවවාදයයි... :-
වැඩිපුර බිත්තර කෑම කිකිලියන්ගේ සෞඛ්‍යයට අහිතකර විය හැකිය...
_______________________
පලි- මේක බුකියේ පේජ් එහෙකට ලියාපු හෑල්ලක්.. ඒත් ඉතිං නිකං ඉන්න එකේ මේකෙත් කොපි පේස්ට් කරලා දැම්මා.. කවදා හරි කාටම හරි හොයා ගන්න පහසු වෙයිනේ කියලා...

14 July 2015

2020දී චම්පිකට ජනාධිපති විය හැකිය.

වර්ෂ 2020 වන විට මෙරට ජනපතිවරයා වීමට චම්පික රණවකට හැකියැයි ආන්දෝලනාත්මක ප්‍රකාශයක් දැනට මාස කිහිපයකට පෙරදී නිකුත් කරනු ලැබුවේ ගරු කටයුතු අතුරලියේ රතන ස්වාමීන් වහන්සේ විසිනි. එහෙත් එකී ප්‍රකාශය බොහෝ දෙනාගේ අපහාස උපහාස හා සමච්චලයට ලක්ව යටපත්ව යන ලදි. එහෙත් අපගේ අදහස නම් එකී ප්‍රකාෂයෙහි සියයට පනහකට වඩා සිදුවීමේ සම්භාවිතාවක් ඇති බවයි. ඒ පිළිබඳව කෙරෙන්නා වූ කෙටි පැහැදිලි කිරීමකි මෙකී ලිපිය.

උක්ත ප්‍රකාශය නිකුත් කල අවස්ථාවේ සිට මේ දක්වා ගත වූ කාලය තුල ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලන කරලිය තුල සිදු වූ සිදුවීම් සියල්ලම නැතත්, සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ඔබ අප සියළු දෙනාම දනිමු. රහස් කුටිවල කෙරෙන සීමිත පිරිසකගේ සංවාදයන් වැනි දේ අපට දැන ගන්නට මාර්ග නැතත්, එකී මණ්ත්‍රණයන්ගෙන් පසුව ප්‍රායෝගික තලයෙහි ඔවුනොවුන් විසින් ගනු ලබන ක්‍රියා මාර්ග අප විසින් දකිනු ලබයි. එහෙත් මේ වන විට මුළු මහත් ශ්‍රී ලාංකික ජනයාගේම කුකුසට භාජනය වන හැසිරීමක් ඇති අයකුද වෙයි. ඒ අන් කවරකුවත් නොව අතිගරු ජනපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමාය.

කවර කලකවත් මෙතරම් ගුප්ත හැසිරීම් ඇති ජනපතිවරයෙක් අප දැක නැත. ඇතැම් විට ඔහුගේ ක්‍රියාකලාපය අනුව එකක් කියා තව එකක් කරන, මුලින් කියන දේ නැවතත් වෙනස් කරන අන්දමේ ගති ලක්ෂන දැකිය හැකි මුත්, ඔහු කිසියම් පූර්ව සැලැස්මකට අනුව කටයුතු නොකරනවා යැයි අපට කිව නොහැක. ඔහුගේ දේශපාලන පෙරලිය ආරම්භ වූ තැන පටන්ම ඔහුගේ ගමන මෙසේ විය. ප්‍රතිවාදියා අන්දමන්ද කරවන සුළු විය. එහෙත් ඔහු ක්‍රමයෙන් ඔහුගේ ගමන කිසිදු ගැටළුවකින් තොරව අවශ්‍ය තැනට මෙහෙයවමින් සිටී. මෙය ඔහුට පක්ෂ විපක්ෂ කොයි කා විසිනුත් පිළිගත යුතු තත්වයකි.

දැන් අප බලමු චම්පික රණවකයන් හට 2020 වන විට ජනපති වීමේ හැකියාව කොයි ආකාරයක පවතීද යන්න. (පූර්‍වයෙහි ගරු ජනපති මෛත්‍රීපාල මැතිඳුන්ගේ හැසිරීම ගැන සඳහන් කලේ මෙකී කාරණයට එම හැසිරීම සෘජුවම බලපාන අන්දමක් දකින්නට ඇති නිසාය.)

2020 ජනපති වීමට පෙර මෙවර මහ මැතිවරණය හා එයින් පසුව පිහිටවනු ලබන රජය ගැන අපි මොහොතකට අවධානය යොමු කරමු.

ඉදිරි මැතිවරණ ප්‍රතිඵලය බෙදුනු එකක් වීමට ඇති අවස්ථාව ඉතා ඉහල බව මධ්‍යස්ථ දේශපාලන දැක්මක් ඇති කා හට වූවත් දැක ගත හැකි තත්වයකි. කිසිදු ප්‍රතිවිරුද්ධ පාර්ශවයකට හෝ පාර්ලිමේන්තු ආසන 113ක ස්ථාවර බහුතරයක් ලබා ගැනීම ඉතා අපහසු කාර්යයකි. වත්මන් තත්වය අනුව නැවතත් එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානය හිටපු ජනපතිවරයා යටතේ විශාල පණක් ලබා මෛත්‍රී මැතිදුන්ගේ අනුග්‍රහයද ලබාගෙන බලවත් තත්වයක පසු වේ. එහෙත් ඔවුනටද ආසන 113න තනිව ඉක්මවා යෑම පහසුවෙන් කල හැක්කක් වන්නේ නැත. එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ආසන සියයක් ලබා ගැනීමත් අපහසුය. එසේ වන විට අනිවාර්‍යයෙන්ම මේ පක්ෂ දෙකෙන් එක් පක්ෂයකට රජයක් පිහිටවීමටනම් අන් පාර්ශවයක පිහිට පැතීමට සිදුවනු ඇත. නැතිනම් මෛත්‍රීපාල ජනපතිතුමන් මුල පටන්ම කියනු ලැබූ ජාතික ආණ්ඩු සංකල්පයට යන්නට සිදු වේ.

අපගේ තර්කය ආරම්භවන්නේ මෙම අවස්ථාවේදීය.

බහුතර ආසන සංඛ්‍යාවක් රහිත තත්වයකදී නව රජයක් පිහිටවීමේ වැඩිම හැකියාව ඇත්තේ කා හටද?
රනිල් වික්‍රමසිංහයන්ටද?
මහින්ද රාජපක්ෂටද?

රනිල් වික්‍රමසිංහයන්ට පැහැදිලිවම නව රජයක් පිහිටවීමට නම් ද්‍රවිඩ ජාතික සංවිධානයත්,මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයත් සම්බන්ධ කර ගැනීමට සිදු වනවාමය. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සැලකිය යුතු තරම් ආසන ගණනක් ගනීවි යැයි සිතිය නොහැකි අතර එසේ ගත්තා වූවද ඔවුන් රජයක් පිහිටවීම වැනි බැරෑරුම් කාර්යයකදී කිසිසේත්ම විශ්වාස කල නොහැකි කඩාකප්පල්කාරීන් පිරිසකි. එහෙයින් රනිල් වික්‍රමසිංහයන් කෙසේවත් එම පක්ෂයත් සමඟ “සෘජු“ ගනුදෙනුවක් කරනු ඇතැයි සිතිය නොහැක. කරනා ගනුදෙනුවක් කල හැකි වන්නේ සුළු ජාතික පක්ෂ සමඟින්ය. එහෙත් මේ වන විට සුළුජාතික පක්ෂ වල ඉල්ලීම් ඉතාමත් බරපතල අන්දමේ ඒවා බව කිව යුතු නොවේ. එවැනි තත්වයක් මත ඔවුන් සමඟ රජයක් ගෙන යාමේදී රටේ බහුතර ජනයාගේ බලවත් විරෝධය එල්ලවන අන්දමේ තත්වයක් ඇතිවීම වැලැක්විය නොහැකි කාරණයකි. වසර පහක් මෙවැනි තත්වයක් කලමනාකරණය කිරීම කිසිසේත්ම කල හැකි තත්වයක් නොවේ. විශේෂයෙන්ම රනිල් වික්‍රමසිංහයන්  බෙදුම්වාදයට සහය දක්වන්නකු ලෙසින් ඇති ලේබලයත් සමඟින් එය රටේ බොහෝ ගැටුම් හා ප්‍රශ්නයන්ට මුල් විය හැකි තත්වයකි.

එසේ නැතිනම් රනිල් වික්‍රමසිංහයන්ට ඇති අනිත් විකල්පය වන්නේ සංධාන මංත්‍රීන් බිලී බෑමයි. එයද එතරම් පහසු නොවනු ඇත්තේ මෙවර සංධානයෙන් ජයගනු ලබන අපේක්ෂකයින්ගෙන් සියයට අනූනවයක්ම දෙනා මහින්ද හිතවාදීන් වීම මතය. එහෙත් මෙය යම් යම් කොන්දේසි මත කල හැකි අවස්ථාවක්ද ඇත. විශේෂයෙන්ම මෛත්‍රීපාල මැතිඳුන්ගේ අනුග්‍රහයත් සහිතව රනිල් හැර වෙනත් විශ්වාසදායී අයකු අගමැති කොට යූඇන්පී බහුතර ඇමති තනතුරු සහිත රජයකට යාමට හැකියාවක් ඇත. මෙහිදී අගමැති ධූරයට පත්වන පුද්ගලයා ජනතාවගේ විශේෂ පිළිගැනීමකට ලක්වූ අයකු වීමත්, මැතිවරණය විශිෂ්ඨ ලෙසින් ජයගෙන තිබීමත්, මෛත්‍රීපාල මැතිඳුන්ට විශ්වාසි අයකු වීමත්, එජාපයේ හා සංධානයේ සෙසු මංත්‍රීවරුනට නායකත්වය දිය හැකි අන්දමේ පෞරෂයක් ඇති අයකු වීමත්, නිසි දැක්මක් ඇති අයකු වීමත් ,ජාතික නායකයකු වශයෙන් රටම පිළිගනු ලබන අයකු වීමත්, තිබිය යුතුම සුදුසුකම් වේ. ඔහුගේ පත්වීමට දෙපාර්ෂවයේම කැමැත්ත ඇති විය  යුතුය.

ඒ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ආණ්ඩු පිහිටවීමේ හැකියාවේ තරමයි.

අනිත් පසින් මහින්ද රාජපක්ෂට රජයක් පිහිටවීමට නම් කෙලින්ම එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මංත්‍රීන් බිලී බෑමට සිදුවනු ඇත. ඒ හැර සුළු ජාතික පක්ෂ සමඟ ගනුදෙනුවලට යාමට ඔහුට හැකියාවක් නැත. සුළු ජාතික පක්ෂ ඔහුට සහය දක්වනවාට වඩා රනිල් වික්‍රමසිංහට සහය දැක්වීමට කැමති වනු ඇත. එයට වඩා එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් බිලී බෑම ඔහුට පහසු හා හුරු පුරුදු ක්‍රීඩා රටාවයි. මෙයටත් ඉතා වැඩි අවස්ථාවක් ඇත. කෙසේ වෙතත් මෙයට මෛත්‍රීපාල මැතිඳුන්ගේ සහය නම් ලැබීම අසීරු වනු ඇත. කෙසේ හෝ  එවැනි තත්වයක් මතු වූවහොත් එයට ඉඩ දීමට මෛත්‍රීපාල මැතිඳුන්ට සිදු වේ. පවතින තත්වය තුල එයට ප්‍රසිද්ධියේ එරෙහිවීම කල හැකි දෙයක් නොවේ. ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂට ඇති අවස්ථාව රනිල් වික්‍රමසිංහයන්ට ඇති අවස්ථාවට වඩා ප්‍රභලය. ඒ එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයට ඇති ආණ්ඩු පිහිටවීමේ හැකියාවයි.

කෙසේ වෙතත් දෙවැනියට කී ආකාරයට මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති වී රජයක් පිහිටවීමට ආසන්න තත්වයක් පැමිණියහොත් (බොහෝ විට සිදු විය හැක්කේ මෙයයි) රනිල් වික්‍රමසිංහ නායකතුමා හට ඔවුන්ගේ පාර්ෂවයෙන් ගත හැකි අවසාන විසඳුම දක්වාම යනවා හැර වෙනත් හැරීමක් නොමැත. එනම් ජාතික ආණ්ඩුවකට යාමයි. එහිදී ඔහුට අගමැතිකම පිළිබඳව වූ සිහිනය අතහැර දමන්නට සිදු වෙයි. පසුගිය කාලසීමාව තුල සිදු වූ බොහෝ දේ නිසා මෛත්‍රීපාල මැතිදුන් රනිල් වික්‍රමසිංහ නායකතුමාගේ හැසිරීම ගැන කලකිරී ඇති බව ප්‍රකට කරුණකි. මහින්දට නැවත පාර කැපීම සිදුවන්නේත් රනිල්ව තරමක් මට්ටු කරවීමට බව පැහැදිලි කරුණකි. එහෙයින් විය හැකි දේ වන්නේ මෛත්‍රීපාල මැතිදුන්ගේ ආශීර්වාදය සහිත, ඔහුට විශ්වාස කල හැකි පෙර කී ආකාරයේ අගමැතිවරයකු ප්‍රධාන කොට බිහිවන නව රජයකි. එහිදී රනිල් වික්‍රමසිංහ නායකතුමාටත්, හිටපු ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂටත් බරපතල ලෙසින් විරුද්ධ වීමට අවස්ථාවක් නැති වෙයි.

මෙන්න මේ අවස්ථාවේදී අප කල්පනා කල යුත්තේ මෙම අගමැති තනතුර දරමින් ජාතික ආණ්ඩුවකට නායකත්වය දිය හැකි පුද්ගලයා කවුරුන් විය හැකිද යන්නයි.

එහිදී නොයෙකුත් අය සමඟ සංසන්දනය කර බලමින් කාලය කන්නට මා අදහස් නොකරමි. එය ඔබලාටම කරගන්නට පසුවට තබමි. 

අපගේ මතය නම් ඒ සඳහා හොඳම අවස්ථාව ඇත්තේ ගරු පාඨලී චම්පික රණවක මැතිතුමාට බවයි. එතුමාට ඒ සඳහා හොඳම අවස්ථාවක් එක්සත් ජාතික පක්ෂය තුලින්ම උදාකරදී ඇත. එනම් මේවන විට ඔහු පැහැදිලිවම තරඟ වඳින්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය තුලිනි. ඒ අනුව එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකයකු අගමැති වීම සිදු වේ.  විශේෂයෙන්ම රණවක මහතා කොළඹ දිස්ත්‍රික් අපේක්ෂකයකු වශයෙන් මනාප සටනේදී රනිල් වික්‍රමසිංහ නායකතුමාව අභිභවා යාමේ විශාල හැකියාවක් සහිත අයෙකි. කාලයක් තිස්සේ රනිල් වික්‍රමසිංහයන්ගේ බටහිරට බර අදහස් නිසා ඔහු ගැන කලකිරීමෙන් සිටිනා දේශප්‍රේමී එක්සත් ජාතික පක්ෂ සාමාජිකයාටද තමන් තුල සැඟවී සිටින දේශප්‍රේමියා අවදි කරවිමට මෙම ඡන්දයේදී මහඟු අවස්ථාවක් ලැබී ඇත. ඒ පාඨලී චම්පික රණවක මැතිතුමා වෙනුවෙන් සිය මනාපයක් සටහන් කර රට දැය සමය ගැන සිතනා එක්සත් ජාතික පක්ෂ අපේක්ෂකයෙක් පෙරමුණට ගැනීම තුලිනි. 

පහුගිය කාලය පුරාවටම දේශද්‍රෝහී චෝදනාවෙන් පීඩාවට පත්ව සිටින බහුතර එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයාට සිය කලු පැල්ලම් මකා ගැනීමට මෙයට වඩා අවස්ථාවක් යළිත් උදාවන්නේ නැත. බුද්ධිමත් ඡන්දදායකයින් වශයෙන් ඔවුන් ඒ අවස්තාව යොදා ගන්නවාට කිසිඳු සැකයක්ද නැත. දැනටම එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයා තුල රණවකයන් විසින් ඇති කර ඇති ප්‍රබෝධය සුළු පටු නැත. එය පසුගිය කාලය පුරාවටම මැතිවරණ වේදිකා තුලත් ඉන් පිටතත් දකින්නට ලැබිණි. ඒ අනුව එක්සත් ජාතික පක්ෂයට නැවතත් ඩී එස් යුගයකට යන්නට හැකි නායකයකු ලැබුනා කියා සතුටු වී තම පක්ෂයට රජයේ වැඩි අයිතිය ලබා ගැනීමේ හැකියාව හිමිවේ. 

අනිත් පැත්තෙන් ගත් කල සංධානයටද චම්පික රණවකයන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට බලවත් හේතු නැත. ඒ ඔහු කෙලින්ම එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අයකු නොවන නිසා සංධානය පැත්තේ අයටත් නායකත්වය දිය හැකි අන්දමේ මධ්‍යස්ථ අයකු ලෙසින් ඔවුනටද බාර ගැනීමට සිදු වේ. එසේම වැඩි කාලයක් සංධානයේ සාමාජිකයකු වශයෙන් ඔහු කටයුතු කර ඇති නිසා දැනට ඇති වී ඇති සුළු සුළු හිත්අමනාපකම් දුරලා ඔහුත් සමඟ ගමනක් යාමට සංධානය එකතු කරගැනීමට ඔහුට අපහසු විය නොහැක. එයට ජනපතිඳුන්ගේත් පූර්ණ අනුග්‍රහය හිමිවන තත්වයක් මත එය පහසුවෙන්ම විය හැකි කාරණාවකි. සංධානයට ඡන්දය දෙන බහුතරය සිංහල බෞද්ධ පසුබිමක් මත කටයුතු කරන අය නිසා ඔවුනව නැවත පහදවා ගැනීම චම්පික රණවක මැතිතුමාට අසීරු වන කරුණක්ද නොවේ. අවශ්‍ය වන්නේ පසුගිය කාල සීමාවේදී මහින්ද රාජපක්ෂට විරුද්ධ වූයේ මෙවැනි තත්වයක් උදාකරවා පූර්ණ රාජ්‍ය බලය සිංහල බලවේග අතට ගැනීමට බව පැහැදිලි කරවා දීම පමණි. එම පැහැදිලි කිරීම හරියාකාරව සිදු වූවහොත් චම්පික වටා සංධානයේ සියල්ලන්ම රොද බඳිනු ඇත.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ගරු ජනපතිතුමාටත් තමාගෙන් පසුව රට නියම මගක ගෙන යා හැකි අයකුට බලය බාර දුන්නා යැයි සිතා සතුටු විය හැකිය. විශේෂයෙන්ම බලයට කෑදර නැති අභිනව ජනාධිපතිතුමා “රනිල් - මහින්ද“ දෙදෙනාට වඩා චම්පික කෙරෙහි වැඩි විශ්වාසයක් තබන්නට නොපැකිලෙනු ඇත. රනිල් වික්‍රමසිංහ නායකතුමාටත් මෙවැනි තත්වයක් මත පක්ෂයේ බහුතර මතයට එරෙහිව යන්නට නොහැකි වනු ඇත. විශේෂයෙන්ම කොළඹදී ඔහු චම්පිකට පැරදී හෝ, චම්පික හා සම සම තත්වයකට පැමිණ සිටියහොත් ඔහුට තමාගේ පය පසුපසට ගෙන රටේත් පක්ෂයේත් කැමැත්තට හිස නමන්නට සිදුවනු ඇත.

එසේ ගත් කල ඉදිරි මැතිවරණයේදී ඇතිවන ව්‍යාකූල තත්වය මත අළුතින් පිහිටවන්නට යෙදෙන නව රජයේ අගමැති පදවිය දැරීමේ වැඩිම අවස්ථාවක් ඇති පුද්ගලයා වන්නේ ගරු පාඨලී චම්පික රණවක මැතිඳුන්ය. මේ ගැන කිසිවකුට හෝ සැකයක් ඇතිනම් රනිල් හා මහින්ද යුගලය ඉවත් කොට හිස්තැනක් ඇති කර එයට සුදුසු පුද්ගලයින් ලෙස තමා කැමති අය යොදවා ඔවුනට ඇති අවස්ථා ගැන කිරා මැන බැලීම කල හැකිය. එහෙත් ඒ කිසිවකුටත් චම්පික රණවකයන්ට ඇති අවස්ථාව නැති බව පැහැදිලිය. විශේෂයෙන්ම ආණ්ඩු තනන්නා බවට පසුගිය කාලයේදී පත් වූ රාජිත සේනාරත්න මැතිතුමාගේත් නිසැක තේරීම රණවකයන්ම වන බැවිනි. (ඔහුගේ අරමුණ විය හැක්කේ රණවක මැතිඳුන් ජනපතිවන දිනක අගමැති ධුරයට පත්වීම විය හැකි බව අපගේ පෞද්ගලික අදහසකි. එය සඳහන් කොට තැබීම වැදගත් බව සිතමි.)

මේ අනුව 2015 වසරේ මහ මැතිවරණයෙන් පසුව පිහිටවන නව රජයේ අගමැති ධූරය හිමිවනු ඇත්තේ චම්පික රණවක මැතිතුමාට නම්, 2020 ජනපති වන්නේ කවුද යන ගෞරවනීය රතන ස්වාමීන් වහන්සේගේ ප්‍රකාශය යතාර්ථයක් නොවන්නේ කෙසේද?

_______________________________

අඩවි හිමිකරු වන මංතුමාගේගේ සටහන...

මේක මගේ සටහනක් නෙවෙයි... මාගේ හිතවත් පාඨලී සරණ ගිය අයකුගේ සටහනක්... මේ සම්බන්ධව තර්ක කරද්දි ඒ අදහසේත් පොඩි ලල් එකක් තියෙන බව තේරුන හින්දා වැදගත් විදියට ලියලා දියං බ්ලොග් එකේ දාලාම උඹට හොදවායින් අස්සවලා දෙන්න... කිව්වම ලියලා දුන්න එක.. පොඩි පොඩි අකුරු වැරදි ඡේද කැඩිලි වගේ වෙනස්කං ඇර වෙන කිසිම දෙයක් මගෙන් වෙලා නැත. තර්කයක් හැටියට ගත්තම මේකා කියන කතාවේ මොකාක්ද මංදා අමුත්තක් නැත්තෙමත් නැහැ... ඒත් මේකේ බරපතල අවුලක් තියෙනවා කියලා මට හිතෙන එක නවතින්නෙත් නැහැ... මටත් වඩා හොඳට කියවන අයම මේක බලලා අදහසක් දෙයි කියලා හිතුන හින්දා ඔන්න ඌ ලවා ලියවපු සටහන මේකේ ඔබලා දානවා... මේකේ තියෙන අවුල පැහැදිලි කරන එක කියවන අයට බාරයි...

(මොන මගුල හරි කමක් නැහැ චම්පිකයව ෂේප් එකේ තියාගන්න වෙයි වගේ මෙහෙම බලද්දිනං.. :D :D :D )