21 April 2014

සයිබොර් සැණකෙලිය... 2014...

ඇත්තටම කිව්වොත් යන්න තරං හිතක් තිබුනෙත් නැහැ. ඒත් උදේ අර එක නරියෙක් කතා කරලා වරෙං වරෙං කිව්වම ඔන්න ඔහේ ඕන මගුලක් කියලා ලෑස්ති වෙලා පාරට බැස්සා.. බයික් එකේ මංගච්ඡන්න මුලින් හිතුවත් වැහි කලුවක් අහසේ මෝර මෝර ආව හැටියට නිකං මොකටද නාගන්නේ කියලා හිතලා කුඩෙත් අරං බැස්සා පාරට... 171 කේ නැගලා යන එක නෙව...

ආ මං ඔය කුඩේ අතට අරං බහිනවා නේද පාරට.. ඕනෑම ප්‍රමාණයේ මහ වරුසාවක් සුටුස් ගාලා නවතිනවා... ඕක හින්දා මං වැඩිය කුඩේ එළියට ගන්නේ නැති තරං.. මොකද මං වැස්සට බොහෝම ආස මනුස්පයෙක් හින්දා... තෙමි තෙමි ගමනක් යන එක හෙන ආතල් වැඩක්.. හැබැයි ඒ ගමනේ අවසානය විය යුත්තේ එක්කෝ ගෙදර.. නැත්තං කරදරයක් නැති නවාතැන්පොලක් විය යුතුයි.. මොකද ගිය ගමන් නාලා කරලා මනුස්සයෙක් වෙන්ට උවමනා හින්දා.. එහෙම නැතිව වෙන වැඩකට යන අතරේ වැස්සකට අහුවෙලා තෙමිගෙන එතැනට යන එක පට්ට අවුල් වැඩක් නෙව...

ඔය කුඩේම අනිත් එක තමා මගේ දුප්පත් බයිසි මොටෝව... ටිකක් දිග ගමනක් යන්න කියලා බයිසි මොටෝවට නැග්ගනං ඉතිං මොන විදියට පායලා තිබුනත් අතර මගදී එක පැයකට හරි දෙනවා දොඹෙන් යන්නම වැස්ස... (හරි දැන් ඉතිං මීට පස්සේ අර වෙස්සන්තර රජ්ජුරුවන්ගේ සුදු ඇතාව වගේ මගේ දුප්පත් බයිසි මොටෝව ඉල්ලගෙන දුවං එනවා එහෙම නෙවෙයි ඔය වියළි කලාපේ උන්... )

කොහොම හරි දවල් බතට සරිලන වෙලාවට මං බුද්ධෙ අයියගේ ඉඩං කට්ටියේ පස් පෑගුවා...
මයෙ අම්මේ මේ දෑස මක්කටෙයි.. මෙදා අවුරුදු උත්සවේ නෙව අවුරුදු උත්සවේ... එදා මෙදාතුරා තිබ්බ සයිබොර් අවුරුදු උත්සව අස්සේ වැඩිම කාන්තා ගහණයක් තිබුණ අවුරුදු උත්සවේනං මේකම වෙන්ට ඕනෑ... :D පේන පේන අතේ මල් පොකුරු පොකුරු... ඒත් ඉතිං නෙලා ගන්න බෑ මගේ අත දිග නෑ වෙච්චි එක දුක හා දුකට හේතුව තමා.. :D  අපට නැතත් අනිත් උන්ට හරි නෙලා ගන්ට කෝටි ගණන් තව මල් පිපියන් කියලා හිතාගෙන මාත් ඉතිං ටිකැට්ටුවක් අරං වැඩේට සැට් වෙන්ට ගියා...

ගිය අවුරුද්දේ ටිකට් කැඩුව එකීම තමා මේ අවුරුද්දෙත් දාලා තිබුනේ.. හැබැයි ඉතිං මුං ඔක්කෝලම ගිය පාරට දැක්කට වඩා හොදින් පෝෂණය වෙලා තර වෙලා... හරි පිළිවෙලයි.. මහ ලොකුවට බ්ලොග් කාරයෝ කියන්නෙම රටේ උන්ට කන්න නැහැ හරි අහේනිය කියලා.. ඒත් යකෝ මුංදලා ආරලා තියෙන ඈරිල්ලට මුං වෙන රටකින් උස්සං ඇවිල්ලද කියලත් මට හැක හිතුනා.. :D 
හිටියටත් වඩා කෙට්ටුවට කියලා එකෙක් හිටියනං ඒ අපේ රනා තමා.. රනා කිව්වේ අපේ වෙන්න මංතිරිතුමා.. ( නොදන්න එකෙක් ඉන්නවනං ගූගල් කොරලා හොයා ගන්න එකයි ඈ.. :D ) අනේ අසරණයා හිටියැයින් බාගයයි.. ඇදීඊඊඊලා ගිහින්... ( එක පාරක් දිනුවනං ඕවා හරියයි කියලා එහෙම මොකෙක්වත් කියනවා නෙවෙයි ඕං.. :D )

කොහොමින් හරි ඔන්න ටිකට්ටුව ගන්න සැට් වෙද්දි ඔතනට කඩං පාත් උනා අර මල ඇනේ.. ඇනේ කිව්වේ අර අර අර යකා.. අර වෙනී කියන හාදයා.. :D
එතැන හිටිය නංගි කෙනෙක් එක්ක මං කනෙක්ෂන් එකක් හදා ගන්න හැටි (මං කිව්වේ මේ ඩේටා කනෙක්ෂන් එකක් ඈ.. වෙන වෙන ජාති එහෙම හිතන්ට එපාලා.. මං හොඳයි.. නංගි හොඳාදාදායි ) කතා කර කර ඉද්දි මේ යෝධයා ඒකට බාධා කර කර ඇටයක් ගැන අහනවා... මල පනිනවා කියන එකේ උපරිමනේ පින්වතුනි... එක්කෝ මේ යෝධයා කුසල් කරලා නැහැ.. නැත්තං මෙහෙම කුසලයක් කරගන්න හදන එහෙකුට බාධා කරයියෑ ඒක මේ ඇටේ ගැන කිය කිය.. :D

කොහොම හරි නංගිගෙයි මගෙයි කනෙක්ෂන් කතාව අස්සෙම වෙනී අයියගේ ලබ්බ.. මං කිව්වේ මේ එතැන තියලා තිබුන අර ගස්ලබ්බ අරං හොල්ලලා බලලා මං කිව්වා මේකේ ඇති ඇටයක් නැහැ බං කියලා ඕනනං දෙක තුනක් ඇති කියලා.. කොහේද මේ යකා නහින්න හදනවා පිස්සුද මේකේ හෙන සද්දෙට හෙල්ලෙනවා බර ගානක් තියෙනවා කියලා... පස්සේ ඉතිං මං කිව්වා එහෙනං ලියාගනින් ඇට හතලිස් තුනයි කියලා... මේ යකා තව මැරෙන්න හදනවා මොන හතලිස් තුනක්ද කිය කිය.. ඒත් ඉතිං මං ආයේ මොනවත් කියන්න ගියේ නැති හින්දා පොර ඒක ලියලා රුපියල් විස්සකුත් පොරගේ අතින්ම ගෙවලා මගේ නමට තුන්ඩුව දාලා මාරු උනා.. මාත් නංගි එක්ක කනෙක්ෂන් එකක් හදාගන්න එක පස්සේ දවසක නිවාඩු පාඩුවේ කතා කර ගමු කියලා මාරු උනා.. :D
අන්තිමට ඉතිං ලබ්බේ ඇට ගාණ හරියටම කිව්වා කියලා මගේ නමත් කියවුනා...

එතැනින් පස්සෙනං ඉතිං වෙනදා වගේම මොනවා උනාද කියලා මතකයක් නැහැ.. කට්ටිය එනවා අලෝ අලෝ කියනවා.. නම කියනවා අදුරගන්නවා මං එන්නං මචං කියලා තව කෙනෙක් එක්ක කතා කරනවා.. එහාට මෙහාට තමා... එයින් පස්සේ ඉතිං කොට්ටා පොර ගහනවා බලන්න සැට් උනා... නිකං ඉන්න ගමන් කට්ටියට ආතල් එකක් දෙන්නත් එක්කලා ඇලා අයියයි මායි දෙන්නත් ගොඩ උනා කොට්ට පොර ගහන්න... පලවෙනි වටේනං ඇලා අයියා ගහන්නෙත් නැතිව පිටිපස්සේ ගහං හිටිය අත ගලෝගෙන පැරදුනා..  එකෙක්වත් බිම වැටුනේ නැති හින්දා මං පොරගේ ඇගට උඩින් අනිත් පැත්තට මාරු වෙන්න කියලා ගිහාම මෙන්න මේ යෝධයා කැරකිලා වැටෙන්න ගියා.. යකෝ මං මේ දුස්කරක්කිරියා කොරනවා වගේ අර අටල්ල උඩ සර්කස් දාද්දි ටිකක් හිටහං කෝ කොටේ අල්ලගෙන වැටෙන්නේ නැතිව... :D කොහොම හරි ආයෙම දෙන්නා පැති මාරු කොරං දෙවැනි අත සෙල්ලං කොරන්න ගත්තම මෙන්න මූ විහිළුවට විහිළුවට කියලා පටන් ගත්ත එක නිකං පෙර වෛරක්කාරයෙක් වගේ මට නෙලාන නෙලාන යනවා.. මාත් ඉතිං දන්න සිල්ප දාලා කොට්ටා පාර බ්ලොක් කොර කොර හිටියා.. ඒත් හරියන්නෙම නැහැ.. මූට කඩි කලා වගේ හිනා වේගනම ගහගෙන ගහගෙන යනවා.. (මූ හරියන්නෙම දේසපාලනේට ඕං..) බැරිම තැන මාත් ඉතිං දෙකක් වනලා දැම්මා ආ ඔය ඉන්නේ පුතයා මොකාද වගේ කොටේ එල්ලීගෙන.. හරි ඒ තරගේ අහවරයි.. :D

එයින් පස්සේ ඉතිං දෙවැනි වටේට මට කතා කොලාට මං නෙවෙයි ආයේ නැග්ගේ.. මේ වයසක ඩයල් එහෙකට දෙකක් ගහලා බිම දැම්මට දැන් ඉන්න කොල්ලෝ වසයි නෙව.. අනික ඔය අස්සේ ඇනෝලා එහෙමත් කප්පරකට ඉන්ට බැරි නැහැ.. නිකමටවත් මට අල්ලං නෙළුවොත් කියලා බයට නෙවෙයි අර මෙව්වා එකට ඈ... මාත් එක්කල වැටෙන අනිත් කෙනාට නිතරඟයෙන් දිනුම දෙන්ටය කියලා එතැනිනුත් මාරු උනා... ආ තව එකක් කොට්ටා පොර ගහන්ට ගෙහුං කොන්ද කඩා ගත්ත උන්දලාට මගේ බලවත් සෝකය මේ අවස්ථාවේදී පොරකාස කොර සිටිනවා... සංවිධායක මණ්ඩලය අතින් වෙච්ච අඩු පාඩුවක් ඒක.. මට ඕනනං ඕක සුළු අඩුපාඩුවක්ය කියලා ලියන්ට තිබුනා.. ඒත් වැටුන එකෙක්ගේ හරි කොන්ද මේ වෙද්දි අමාරු වෙලා තිබුනොත් ඒකලා මට සුළු කියන වචනේ තේරුම කියා දෙන්ට එන්ට බැරි නැහැ.. :D ඒ හින්දා ඒක සුළුද ලොකුද නැතිව අඩුපාඩුවක්ය කියලා ලියලා තියඤ්ඤං... අඩුපාඩුව තමා කොට්ටා පොරයෙන් බිමට වැටෙන අයව අල්ල ගන්ට නිසි දැනුමක් ඇති අයව නිසි ආකාරයෙන් යොදවලා තියේද කියන එක හා ඒ අය ඒක හරියටම කරනවද කියලා පරීක්ෂාවෙන් හිටිල්ල නොකරපු එක.. ඇත්තටම දෙතුන් දෙනෙක් බිමටම වැටුනා ගෙම්බා පොළවේ ගහන්නැහේ... මෙව්වා සෙල්ලං නෙවෙයි ඈ...

මොනවා උනත් මේ පාර මගේ ෆේවරිට්ම අංසේ වෙන බනිස් කෑම මට මිස් උනා නෙව දවල් වෙලා ගියපු හින්දා...  ඒ හින්දා මේ පාර ආතල් පොටෝ ටිකකින් ඔය උදවියව සංතෝස කරන්න මට විදිහක් නැහැ ඕං.. :D

කොහොම හරි ඉතිං තරගෙන් තරගෙට ගියා.. කලින් දැන හදුනං හිටිය අය වගේම මෙතුවක් කාලයක් දැක නොහිටපු අයවත් කතා බතා කරලා අදුරගන්ට ලැබුනා... ඒ වගේම පහුගිය ටිකේ නැගලා ගිය බ්ලොග් කාරයෝ කාරියෝ රාසියක්ම ඇවිත් හිටියා... කතන්දර/විචාරක/මාතලං/ඇල්කෙමියා වගේ වයසක පරම්පරාවේ අය වගේම අපේ පාරලේ.. මං කිව්වේ මේ කෝරලේ මහත්තයා.. එතැනින් ගියාම හිහි එකට පොරසිද්ද අපේ හිරුවා එහෙමත් ඇවිදින් හිටියා මහත්තයාවත් කුදලගෙන...එතකොට අර නුවර හිටං ආපු අගහරුවා.. ඒ අතරට කවදත් දකින්න ලැබෙන චරිත වෙච්ච ඕනයා/රනා සහ පවුල/වැපා/හීනයා/බනියා/ලිශාන් මල්ලි/රචින්ත/පැතුම්/නිශ්/අවංක පැට්ටා/ජේඩී සහ පවුල (අයේසා) පනුවා නොහොත් අනුරාධ.. චතුමිතු/නීනු/හසියා/ වගේ කාන්තා ඩයල් ටිකත් වෙනදා වගේම හිටියා... එතනැන් ගිහාම වෙනී අයියා/අටං ගොයියා/සෑමා/ රංගොජා මලයා වගේ උදවියත් බුකියේ වැඩි ආස්සරය ඇති අසංක හෙන්දහේවා/මංජුල/රවීෂ/කන්ච්/ වගේ උදවියත් නිතර කතා බහට අහු උනා... ඒ වගේම අමතක කොරන්ට බැහැ තංගල්ලේ බ්‍රාන්ච් එකේ හිටං ඇවිත් හිටිය අපේ සෝරෝ මලයා එහෙමත්... වෙනදා වගේම අන්තිම පේලියේ උන්දලා ටිකත් හිටියා... අර අපේ චීටා දොස්තොර උන්නැහේ හෙමත්.. ආ ඉවාන් පවුලූෂා සහ නලින් අයියා දෙන්නම තට්ටෙ වැහෙන්ටම කොණ්ඩේ වවාගෙන පිට්ටනියට බැහැලා උන්නා... සුදීක අයියත් ඉතිං කෙට්ටු කාලේ ඇඳපු කමිසයක් හිරට හිරේ ඇදන් ඇවිත් හිටියා... තව ඉතිං මාල්යා කෙලී.. අමායා මැණික් වගේ වැඩිය මුහු නොවන කාන්තා රතනයනුත් ඔය හිටියේ... බුකියෙන් වැඩියම හම්බ වෙන රුවන් මලයා සහ උගේ අර බෝම්බ නංගි.. :D එතකොට ඒ නංගිගේ හදා ගත්ත මලයා වෙච්ච පට්ට කලු “සුදු“ මහත්තයා වගේ උන්දලත් හිටියා.. :D :D :D 
ඔන්න ඔය වගේ බොහෝම පිරිසක් මැද්දේ වැඩේ නැගලා ගියා.. බඩ පනුවෝ පිනුං ගහද්දි යන්තං හවස දෙක විතර වෙද්දි කන්ටත් ලැබුනා.. කෑම එකත් හොඳයි.. බත් එකට වඩා විසාල කුකුල් මස් කුස්ටියක් එහෙමත් තිබුනා නෙව.. අනික සුපියල් දෙසීයක් අරගෙන බත් එකක්.. වතුර බෝතලයක් වගේම හවහා මාළු පාන් සහ කිරි පැකට් එහෛමත් දුන්නා.. ඒ වගේම කලින් රෙජිස්ටර් උන අයටනං නොමිලේ ටී සර්ට් හිටං ලැබුනා.. එව්වට ආධාර අනුග්‍රහ දක්වපු අයයි.. වැඩේ සංවිධානය කල අයයි ඒ ටික හොදට කරලා තිබුනා.. (හැබැයි කල් ඇතිව කැම දියවු මැරිලා වැටෙනකල් නොහිට ආයේ කියන්ට තියන්ට එපා.. :D )
හරි ඉතිං හොද වගේම නරකක් දෙකක් නොකිව්වොත් ඒ මං නෙවෙයි නෙවෙයි වගේ නෙව.. අනික ඉතිං මෙතැන නොකියා කොතැන ගෙහුං කියන්ටද..
 ඒ හින්දා ඔන්න මේ පාර දැකපු අඩු පාඩු... කලින් කිව්ව ඒවත් එක්ක..

1. කොට්ටා පොරේදී වැටෙන උන් අල්ලන්ට හරියට වැඩේ සකස් නොකල එක.
2. කෑම ප්‍රමාදය. (ඔතැන අපේත් වැරදි තියෙනවා කලින් නොදැන්වීම සහ ප්‍රමාද වී පැමිණිම වගේ දෙවල්. ඒත් පලවෙනි එකේ වෙලාවට කෑම එක ලැබුන හින්දා පොඩ්ඩක් ඒ අය ඒක කල හැටි ගැන හොයා බැළුවොත් වැඩේ ඊ ළග පාර ගොඩ දා ගතෑකි)
3. ඩීජේ පප්පලා සංගීත තොප්පි තරගේ අතරේ මියුසික් පාර ඇදීම තරගයට පොඩි මෙව්වා එකක් උනත් එතැන නට නට හිටිය උන්ට ඒක මල වාතයක් උනා කියලා මං දැක්කා. එක්කෝ තරගෙන් අහක් වෙන අයට නටන්න කියලා කොන්දේසියක් නොදැමීම හෝ දැම්මනං තරගයට වගේම ඔවුන්ගේ නර්ථනයටත් අසාධාරනයක් නොවන අන්දමට සංගීතය හැසිරවීම.
4. හඩෙහි අපැහැදිත්වය. කලින් වතාවට වඩානං තරමක් මේක අඩු උනත් මං දැක්කා එතැන ක්‍රිඩාංගනයේ අර පරණ ක්‍රමයට ස්පීකර් වගයක් හයි කරලා තිබුනා.. ටිකක් හොයා බලලා ඒ පහසුකම අපිට ගන්ට තිබුනනං බෆල් වලින් එන අපැහැදිලි හඩ (මං කියන්නේ මේ සංගීතය නෙවෙයි නිවේදකයින්ගේ හඩවල් ගැන.. අර පරණ ලවුඩ්ස්පීකර් සැට්වලින් වගේ නිවේදකයාගේ හඩ මනාව අසන්නන්ගේ සවනට ගෙනියන්න බෆල් කිසිසේත්ම සමත් වෙන්නේ නැහැ.)
5. තරඟ නිසි වේලාවට ආරම්භ කිරීම සහ නිසි වේලාවට අවසන් කිරීම. (ආරාදිත අමුත්තිය පැමිනියේ ප්‍රමාද වෙලා උනත් ඒ එද්දිත් ජන ගායනා තරගය පැවැත්වෙනවා.. සහ ඇයට අදාල තරගය වෙනුවෙන් සෑහෙන කාලයක ප්‍රමාදයක් උන බවත් අවසානයේ අවුරුදු කුමාරි තරගය තරගකාරියන් දෙදෙනෙකුට සීමා වීම මෙම ප්‍රමාදය නිසාම වූ දෙයක් බවත් කියන්න ඕන වෙන එකක් නැහැ. )
6. තව එකක් තියෙනවා උනත් ඒක පොදුවේ කරදරයක් වූ දෙයක්ද නොදන්න නිසාත් විශේෂයෙන්ම මට කරදරයක් බවට පත් වූ නිසාත් ඒක නලින් අයියට පෞද්ගලිකව කියන එක හොඳයි.
හරි ඒ ඇරුනම මේ පාර වසර ගානක සිහිනයක් සැබෑ කරගත් අපේ හීනයා මල්ලිට සුභ පතන්නත් මේක මං අවස්ථාවක් කරගන්නවා.. අවුරුදු උලෙලේ හීන කුමාරයා හැටියට හීනයාම අභිසේක ලැබීම අපූරු අවස්ථාවක් හැටියට අපිට දකින්න පුළුවන්.. :D ඒ වගේම විනිශ්චය කරුවන් විදියට දැන හැදුනුංකං වලට ලකුණු නොදුන් බවත් හීනයා තමන්ට උවමනා විදියට නොව විනිශ්චය මණ්ඩලේ කියන හැටියට වැඩේ කිරීම නිසාම වැඩි ලකුණු ගත් බවත් මතක් කර හිටින්න ඕන...
ඒ වගේම සෑහෙන වෙලාවක් වේදිකාවේ රැදී හිටිමින් බොහෝම සුහදව සියළු දෙනා එක්කම හිටිය හා තරඟ විනිශ්චයේදී මෙන්ම තෑගි ප්‍රධානයේදීද තැනේ හැටියට බොහෝම හොඳින් හැසිරුන ගයේෂා පෙරේරාටත් විශේෂයෙන්ම ගෞරවය හිමි වෙන්ට ඕන...

ආ ඒ කිව්වම මතක් උනේ.. යකෝ අර ආරාදිත අමුත්තියට එන්ටය කියලා ආරාධනා කොරලා මාළු මාළු කිය කියා මගුලක් කිව්ව ගරු සංවිධායකයෙක්ද වූ මංජුලයාට මගේ බලවත් මෙව්වා එක ප්‍රකාශ කර සිටින්ටත් ඕන... එතැනින් ගිහාම ආරාදිත අමුත්තිය අපහසුතාවයට පත් නොවන අන්දමට එක් අවස්ථාවක ඇයට මනාව ආවරණයක් සපයමින් තමාගේ පවුල් ආරස්සාව ගැනවත් නොහිතා අගනා කතාවක් කොල ඕනයාට තැනේ හැටියට ඇනේ ගැසීමේ ඇති විශේෂ හැකියාවට සියළුම බ්ලොග් කරුවන්ගේ ගෞරවේත් හිමිවිය යුතුයැයි කියන්ටම ඕන... 
එතකොට තරඟ සංවිධානය හා මෙහෙය වීමේදී රනා සහ නලින් අයියා දක්වපු නායකත්ව භූමිකාව බොහෝම අගෙයි.. විශේෂයෙන්ම රනාගේ පෙර සූදානම් වීම වගේම නලින් අයියා කන සාක්කුවට වැටෙන්ට ගහලා හිටිද්දිත් වයර් මාරු කර නොගෙන අවසන් අවස්ථාව දක්වාම බොහේම හොදින් පිරිස පාලනය කරගෙන වැඩේ ඇදගෙන යාම ගැන මෙන්න මගේ ආචාරය...
අවසානෙටම කියන්ට ඕන.. මට පෙනුන අයට වඩා බොහෝම පිරිසක් මේ වෙනුවෙන් මහන්සි වෙලා.. දායක වෙලා වැඩ කරපු බව අමුතුවෙන් කියන්ට දෙයක් නැහැ.. ඒත් පෙර සූදානම් වීම් ගැන හා සංවිධාන අංශ ගැන මං නොදන්න නිසාත්.. මට එවෙලෙට පෙනුන දේවල් ඇසුරෙන් මං දැක්ක දේ කිව්ව නිසාත් ඒ බොහෝමයක් අය මග ඇරිලත් ඇති.. කොහොමත් ඉතිං පෙරහැර යද්දි කොට අදින අලි පේනවා අඩු හින්දා ඒ අය ගැන වෙන වෙනම සදහන් නොවුනට මාත් එක්කලා අහිතක් හිතන්ට එපාලය.. දැක්ක දේ දැක්ක හැටියෙන් නෙව.. කොහොම නමුත් මේ වගේ වැඩක් මේ ආකාරයෙන් මේ පාරත් සංවිදානය කිරීම ගැන ඒ සියළු දෙනාටම මගේ ස්තූතිය මෙයින් හිමිකර දෙන්න කැමතියි...

එහෙනං ආයෙම හම්බු වෙමු ලබන අවුරුද්දේත් මේ වගේම සයිබොර් සැනකෙලියකින්...

ආ එයිට කලින් වරෙවු 27 වෙනිදා ලේ දෙන පිංකමට....

---------------
හෝව් හෝව්.. අර කිව්වට කෙන්ජි අයියගේ බාබේරියන් ක්වීන්ස්ලා සෙට් එක නොපැමිණි බවත් සතුටෙන් දන්වා සිටිමු. :D :D :D


තව ඉතිං මං ගත්තු හැම පිංතූරයක්ම මෙන්න මෙතැනින් බැලියැකි..

18 April 2014

ඔරිමජිනල් එළවළු රොටිය දැකලා තියේද..? නැත්තං ඕං බලා ගමු...


මීට කලින් දැකලා නැහැ නේද..? මං දන්නවා ඉතිං මේක දැක්ක ගමන් කස්ටිය මට හූ තියන විත්තිය.. ඕනනං කියයි හපොයි මාරයා එලෝලු රොටියක් හදන්න ගිහින් අනාගෙන නේද කියලත්.. ඒත් ඉතිං මංනේ දන්නේ මේක තමා ඔරිමජිනල් එක කියලා... ආයේ ඉතිං වැරදුන එකක්නං මං මෙහෙම දායියෑ.. 

බලන්ටකෝ මෙන්න මෙහෙම මහන්සි වෙලා පිටි අනලා කොරලා..

 මෙන්න මෙහෙම අපූරුවට එලෝලු එකත් හදාගෙන කොරගෙන අවසානෙදි මෙහෙම එලෝලු රොටි වැරදිල හදයිද කියලා..?

මං දන්නවා මං දන්නවා තොපි දැන් මට හිනාවෙන්ට තමා දුවං ආවේ කියලා.. ඒත් ඉතිං තොරණේ විස්තරේ හරියටම කියන්නේ රෑ වෙන්ට වෙන්ට නෙව...
 
ඕං එහ්නං ඒ විස්තරේ...

මෙන්න මෙහෙම පිටියි එලෝලුයි තනා වඩාගෙන..


මෙන්න මෙහෙම රොටී වඩාගෙන...

මෙන්න මෙහෙම තැටිය රත් වෙලා තියෙන වෙලේ රොටිය බාගෙන...

අවසානෙදි මෙන්න මෙහෙම හදා ගන්නවා.. හරිය...

හෝව් හෝව් ඔය පිංතූරේ වමේ සිට දකුණට බලං ගියොත් තමුන්නාන්සේලාටේ පෙනෙයි එලෝලු රොටියේ පරිණාමය..එහෙමත් නැත්තං එලෝලු රොටියේ විකාශය වගේ මෙව්වා එකක්.. පැහැදිලි හිංගලෙන් කිව්වොත් මුලින්ම හදපු එකේ හිටං අවසාන එකට එද්දි අත හුරුව ඇවිල්ලා ගානට හැඩේ එහෙම එන හැටි හිතා ගතෑකි නේද...?
 ඉතිං අවසානේ මෙහෙම තමා...

අර උඩිංම දාලා තිබුනේ අන්තිමට ඉතිරි වෙච්ච පිටි අගිස්සට ඉතිරි උන එලෝලු ටික හොදට අනලා කොරලා හදා ගත්ත ලට්ට ලොට්ට රොටිය තමා.. හැබැයි ඉතිං පෙනුම නිකං තරහට ගැහුව කොත්තු රොටිය වගේ උනාට මොකද.. ඒකත් පංකාදුයි   :D :D :D

ඉතිං අද දවාලට එලෝලු රොටියෙන් තමා වේල පිරිමහ ගත්තේ.. මොනවා කොරන්නද ඉද හිට පාන්පිටි ත්‍රස්ථවාදෙටත් යටත් වෙන්ට අපිට වෙනවා නෙව...

14 April 2014

සුභ නව වසරක් වේවා..!

ඩෝං පටෝං ඩෝං... හෙන ගහන්නැහේ හතර වටින් රතිඤ්ඥා පුපුරන සද්දේ මැද්දේ අළුත් අවුරුද්ද උදා උනේ මගේ ගුඩ් නයිට් එකත් හමාර කොරවන ගමන්ම තමා ඕං.. කොටින්ම කිව්වොත් අවුරුදු උදාවේ නැකතට ගහන රතිඤ්ඤා සද්දෙට තමා මට උදේ ඇහැ ඇරුනේ... :D මං හිතන්නේ නැකතට අවදි වීම බොහෝම හොද ඇති නේද..? 

රයිටෝ එහෙමනං ඔන්න අලුත් අවුරුද්ද..හුටා රේඩියෝව අහන ගමන් මේක කොට කොට හිටියේ.. මේ දැන් ප්‍රවෘත්ති වලට කිව්වා නෙව බීමත්ව රිය පැදවූ මෝටර් සයිකල් කරුවෝ එක් දහස් පන්සිය ගානක් අත් අඩංගුවට ගත්ත කතාවක්.. යකෝ මෝටර් සයිකල් කරුවෝ බීමත්ව හිටිය එක නෙවෙයි වැඩේ.. මුං රිය පදෝපු එක නෙව.. ඔන්න බලන්ටලා බීමත් උනාම මුංට තමුන් කොරන කියන දේ අමතක වෙනවා කියන්නේ බොරුවටද..? :D මොන එහෙකටද බීමත්ව මෝටර් සයිකල් පදින්නේ නැතිව රිය පදවන්න ගියේ.. අත් අඩංගුවට ගන්ටම ඕනෑ... ඔව් ඔව්.. ආ ඒ අස්සේ කිව්වා බීමත් බස් රියදුරෝ තුන් දෙනෙකුත් ඇල්ලුවා කියලා... මගේ අම්මේ මේ ටිකේ බස්වල නෙවෙයි මොන මගුලක ගියත් කමක් නැහැ මුලින්ම අහලා ඉන්න “ඩැයිබර් උන්නැහේ ඔහේ දෙකක් දාලාද ඉන්නේ“ කියලා.. ආයේ මොටද පස්සේ නිකං දුක් වෙන්නේ...

හුරේ.. මේ අවුරුද්දනං සුභම සුභ අවුරුද්දක් වෙනවා.. මේ දැන් මහින්ද අයියගේ සුභ පැතුමත් ආවා... මොනවා උනත් අයියා මට ආදරෙයි.. ඒකනේ මේ තරං වැඩ රාජකාරි තියෙද්දී උදේ පාන්දරම ෆෝන් එක අරං මට මැසේජ් එකක් කොටලා එව්වේ.. ඒකත් බාසා තුනෙන්ම.. දෙමලෙනුත් තියෙනවා හම්මේ මට දැනෙන සංතෝසේ.. :D මහින්ද අයියාටත් බාරියාව සහ පුත්තරයෝ තුන් දෙනා ඇතුළු මුළු පවුලටමත් සුභ අලුත් අවුරුද්දක්ම වේවා..!

හරි එහෙමනං වැල් බයිලා ඇති... අලුත් අවුරුද්දක් උදා වෙලා තියෙන්නේ.. මේකේ මොන අලුත්ද අනං මනං බයිලා කියව කියව ඉන්නේ නැතිව මේක අලුත් අවුරුද්දක්ය කියලා හිතාගෙන හොඳ හිතිං ඒක බාර අරගෙන ඔය පහුගිය අවුරුද්දේ කොරාපු මරි මෝඩ අමන වැඩ අමතක කොරලා දාලා.. අලුත් අවුරුද්දේ ෆිට් එකේ ජීවත් වෙනවා කියලා හිතා ගෙන වැඩට බහිමු...

රයිටෝ එහෙමනං මෙතෙක් දවසක් මාත් එක්ක මේ බ්ලොග් කටුව එක්කලා හිටිය සහෘද ඔබ සියළු දෙනාටමත් වාසනාවන්ත සුභ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා..! උදාවන වසර සතුට සාමය සෞභාග්‍යය සපිරි සුපිරි වසරක් වේවා..!

උංගල් අනිවාරුක්කුම් පුත්තන්ඩු නල්වාල්තුක්කල්..! :D

13 April 2014

සේකර සමඟ මගේ වලිය... :D


රන්වන් රන්වන් ගත බබලනවා
හිනා කටින් කිරි පෙණ උතුරනවා
හිනා බුබුලු කට කොනින් පෙරෙනවා
ඒ දුටු තරමින් හිත මත් වෙනවා

ඒ කට මේ කට ළඟට අදිනවා
දෑස පියා එක හුස්මක් බොනවා
ඈත තියන්නට හිත නැති වෙනවා
බීගෙන බීගෙන ඉන්න හිතෙනවා

හීතලේම උඹ ළඟට ඇඳෙනවා
දෑත දෙපය ඇඟ උණුහුම් වෙනවා
වාත හන්දි කැක්කුම් දුරු වෙනවා
බූතයන්ට ඇති බය නැති වෙනවා

මේසේ අපි උඹ වටව සිටිනවා
දෑසේ නිදි මත මතට ඇරෙනවා
රාසේ කළ හැම දේම කියනවා
මාසේ පඩියම උඹට පුදනවා

නො තේරේය තම තරම පමාණේ
හිතේ දුකට බේතයි අනුපානේ
පොතේ කියන බණ වෙයි අඩමානේ
නැතේ නුඹට සම වෙන අන් පානේ

පෙරයම අපි උඹ ළඟට ඇදෙනවා
මද්දිම වනතුරු එකට සිටිනවා
අලුයම එක ළඟ වැටී නිදනවා
තුන්යමටම මට උඹ සිහි වෙනවා
 -------------------------------------
එහෙම කිව්වේ මං නෙවෙයි අපේ සේකර මහත්තයා...
හැබැයි එයින් පස්සේ කාලෙක මං මහත්තයත් මෙහෙම කියනවා...
 
-------------------
බියර් නොමැති ජීවිතයක් කුමක් වැනි...
රුවල නැතිව පාවෙන ඔරු කඳක් වැනී...
බියර් තිබෙන කල ජීවිතෙ කුමක් වැනි...
හැටට හැටේ යන ලැම්බෝගිනිය වැනී...

පසෙකින් සිහිල් සුළගින් පිරි ෆෑන් එක...
අනිත් පසින් බෝල වඩේ පීරිසිය...
ඒ මැද්දෙන් බැදපු මිරිස් කරල් ඇත...
මෙයිට වඩා තව සැපයක් කොයි ඇද්ද...

දුක සැප කුමක් වූවත් නිති ලගින් සිටී..
මිතුරන් ලෙසින් සැමදා තනි රැකිය හැකි..
දුක මෙන් සැපෙත් කිසිදා අත් නොම හරිතී..
නුඹ වන් තවත් කිසිවෙක් මේ ලොවම නැතී..

කලකින් සිහි උනේ නුඹගේ මිතුරු දම...
ලගින් සිටිය අය මට පිටු පාපු කල...
දුක සැප දෙකෙහි සැමදාටම ජීවකය.
බියර් වඩිය නුඹමය මගේ ජීවිතය...
----------------------------------
 
ඒත් මගේ හිතට මදි... යකා නැග්ග පාර මං මෙහෙම කියනවා...
 
-------------
සේකර උඹනං හරි වස නපුරා..
ලියන්න හිටි මං බොහොම හිතාගෙන..
හැම කවියක්මත් උඹ ඇත ලියලා..
ලියන්න දේවල් දැන් නැත ඒ හැර.
උඹ කල විපතක මහතක් මේ මට..

මීවිත ගෙනෙනා රස සුව අගනා..
ඒ ගැන දැනටත් උඹ ඇත ලියලා..
එතෙකින් නොනැවත මහ කිවි හතුරා..
බියර් ගැනත් ඇත කවි පද ලියලා..

මරණය නම් වූ අපූරු මිතුරා..
දිවියේ අවසන සැනසුම ගෙනෙනා..
ඒ ගැන ලියනට සිතු සිත සපුරා..
එකෙත් ඇති සුව උඹ ඇත ලියලා..

ඉතින් කියාපන් කරනෙම් මොනවා..
ලියන්න කිසිවක් දැන් මට නැතිවා..
මේ කල විපතට සරිලන විලසා..
නුඹට දෝස් මුර තබනෙමි මෙලෙසා..
 
---------------------------------------
 
 හැබැයි අවසානෙදි මං හොයා ගන්නවා සේකරට අතෑරුන තැනක්...

-----------------

සිටු මාළිගා රජ මැදුරේ රැඳී නැතී..
ධනවතුනගේ මුව පහසේ උරුම නැතී..
උගත් වියත් අය හට දැකුමත් නොමැතී..
එහෙත් බොහෝ දන නුඹ හා කල් යවතී..

විසිතුරු නේක කැටයම් කල ඇසුරුමක..
දිලිසෙන පැහැය ඇති හැඩ වැඩ පෙට්ටියක..
නොයෙකුත් හැඬැති මන බඳිනා මේසයක..
නුඹ සිටි බවක් නම් නැත මගේ මතකයක..

අවන් හලක මකරුන් සිටිනා තැනක..
ගිමන් හලක තරු පහ හය රැඳුන තැන..
විසල් ලැඟුම් හල් දිලෙනා ඇති නේක..
කිසිත් කලෙක එහි පහසක් නුඹට නැත..

වෙදුන් බනිති නුඹ ගැන කිසි හොඳක් නැත..
ලිපිත් ලියති නුඹටම එරෙහිව සැවොම..
පොලිස් අතත් ගෙන දෙන නුඹටම ගැහැට..
උතුම් නීතියත් නුඹටම කපයි වල..

කියනා කිසිත් අගයක් නැත නුඹ ගාව..
ප්‍රමිතිය ගැනත් ඇත සෑහෙන අවලාද..
මේ වන් ගැහැට විඳ අවමන් අපහාස..
තවමත් නුඹ සිටී නොසැලී අප ගාව..

දාහක් දෙනා හඬ නැගුවත් විරුද්ධව..
ලෝකයේ කිසිත් අගයත් නැතුවත් නුඹට..
ඒ කිසි දොසක් ගැන නොම වී අමනාප..
පොඩි මිනිහාගේ දුක නිවනා හැටි තාම..

වත්තේ කොනේ බඩ වැටීයේ සැග වීලා..
දොළ පහරේ ඇළ අයිනේ නිපදීලා..
සමහර විටක සති ගානක් පල් වීලා..
නුඹ ඉපදෙනා හැටි ඇත රහසක් වීලා..

යකඩ බැරලයක් පෙරලා පැත්තකට..
එහි උඩ පැත්තේ කට කපලා ගානකට..
සීනිත් සමඟ ඊසුත් මුසු කොට යසට..
වතුරත් යොදා පැසවති හොඳ පදමකට..

මහ ගණ වනේ හෝ නිවසේ කුස්සියක..
ලිං මිදුලේ සඳ ඇති දින මහ රැයක..
දර ගිනි ගොඩේ හෝ වෙනයම් හෝ ලිපක..
දැල් වෙන ගින්න මත රත්වනු ඇත දිනක..

තඹ බටයෙන් සැදි දඟරය තුලින් යවා..
ගිනි රස්නය සීතල වතුරෙන් නහවා..
හුමාලයන් පිණී බිඳු සේ යළි හරවා..
බිඳුවෙන් බිඳුව ඉස්පිරිතුව එක් කරවා..

පදමට සරිලනා සේ වතුරත් මුහුව..
අඩු වැඩි නැතිව බූලිය තුල වී සිරව..
සඟවා තැනින් තැන බොහො රැකවල් ඇතිව..
අවසන විකුණනා අඩු මිලකට නිමව...

මිල අඩු උනත් නැත රසයේ කිසි අඩුවක්..
මොන තරමකින් හෝ නොවෙතිය දෙවැනි තැනක්..
රසවතුනගේ මන පිනවන බොහොම කලක්.
දුප්පතුනගේ සිත පිනවන දිව ඔසුවක්..

නසනා දුක සෝක ඇඟපත ඇති වෙහෙස..
නිවනා සිතේ ගිනි ගිනි වතුරෙන් සවස..
ගෙවනා ජීවිතේ රැ‍ඳෙමින් ළග ගැවස..
මිනිසුන් දුක නසයි නුඹ නැතිකර පවස..

රජවරු සිටුවරුන් අතරේ පමණක්ද..
දුප්පත් දනා හට මත්බව අකැපයිද..
සල්ලිය බාගේ නැති කම මහ වරදක්ද..
කසිප්පු බීම පමණක් තහනම් ඇයිද..
------------------------------------
 
අන්න එයින් පස්සේ තමා යන්තං මට සැනසිල්ලක් ලැබෙන්නේ.. යන්තං එකක් හරි හොයා ගත්තනේ.. :D
 
කාලෙකට පස්සේ පරණ යාළුවෙක් හම්බ උනා පරණ අවුරුද්දේ.. අපි බලමු යාළුවා මොනවා කරයිද කියලා...

12 April 2014

අඩෝ වෙනියා කියන පුද්ගලයා... හූ හූ.....


ඊයේද කොහේද අපේ සපතේරු උන්නැහේ බුකියේ දාපු පිංතූරයක් ඔය.. පිංතූරයක් කිව්වට ඉතිං අර අපි හිංගලෙන් කියන්නේ ඉස්කිරිං සොට් එකක් කියලා.. අන්න ඒකක්... වෙන බ්ලොග් අඩවියක තිබිලා උස්සං ඇවිත් අපිට පෙන්නුවේ... නිකනුත් නෙවෙයි වර්ගපූර්ණිකාවට කොමෙන්ට් කොල උන්දලව සිහිපත් වෙනවාය කියලත් තමා සපතේරු උන්නැහේනං කියැව්වේ.. ඒ කතාව සහතික ඇත්ත..

දැන් ඉතිං වර්ගපූර්ණීකාව ගැන නොදන්න ඈයෝ ඒ ගැන මගෙන් අහන්ට එපා.. වර්ගපූර්ණීකාව කියන්නේ මේ සිංහල බ්ලොග් අවකාශයේ එදා මෙදාතුර පහල වූ පස්ටම පස්ට බ්ලොග් එකක්... එකේ කොමෙන්ට් කල උදවිය අතර එයිටත් වඩා පස්ට බුවාලා හිටියා.. නැටි පාගගන්නවා කියන එකේ නියම අරුත බලන්ට තිබුනේ ආන්න ඒකේ කොමෙන්ට් අස්සේ තමා.. මට ඔය ගැන වැඩි විස්තර කොර කොර ඉන්ට බැහැ ඕන කෙනෙක් ඇත්තං මෙන්න මෙතැනින් ගෙහුං කියෝලා බලන එකයිලා ඇත්තේ.. හැබැයි මතක ඇතිව කොමෙන්ට් එහෙමත් කියවන්ට.. ඒ වගේම අග ලිපිවලින් පටන් ගන්නේ නැතිව මුල හිටන් කියවනවනං තමා හරියටම වැඩේ පත්තියං වෙන්නේ.. ඔන්න ආයේ නොකිව්වා කියන්ට එපා... වර්ගපූර්ණිකාව දන්න අයටනං ඉතිං ආයේ අහවල් එහෙකට කොල කඩාපාන්ටද නේද..?

පස්සෙං පහු මේ පිංතූරේ විස්තරේ ගැන ඇහුවම ඉතිං මං කියවීම අතැර දැමූ බ්ලොගයක කොමෙන්ටුවක් හැටියට තමා මේක වැටිලා තිබුනා කියන්නේ.. ඒත් ඉතිං ඒක නොබැළුවට මේක දැක්කම පොඩි අදහසක් ගතෑකිනේ කවුරු හරි කෙනෙක් සෑහෙන්න පරීක්ෂණ කොරලා සෑහෙන වටින කියන කාරණාවක් හොයාගෙන වග...

හරි හරි ඒ අටමගල් මොටද.. කාරණාවට බහිමුකෝ කෙලින්ම... වෙනී අයියා නොහොත් කවුරුත් දන්න ලියන්නා හෙවත් ප්‍රියන්ත වැනිවැල්පිටිය අයියා සහ සද්ගුණවත් (අපිට ඉතිං අපිම කියාගත්තොත් තමා ) මංතුමා අතර ඇති කේස් එක මොකක්ද..? හෙන වෛරක්කාරයෝද? 

අවංකවම කිව්වොත් මේනං මට ඇඩෙන අවස්ථාවක්.. ඒ කිව්වේ මේ අපේ බ්ලොග් කියවන සමහර පාඨකයෝ හින්දා මෙහෙම පැහැදිලි කිරීම් කරන්ට වෙන එක... ඇත්තටම මේ වගේ අසරණකොමක් තවත් නැහැ මටනං... දෙයියනේ මේවා මෙහෙම අකුරෙන් අකුරට පැහැදිලි කරලා දෙන්ට උනාම මේවා කියවන ඈයොන්ගේ බුද්ධිමත් මෙව්වා එක ගැන ඇඩෙන්නේ නැද්ද හා.. අර මං කලින් කිව්ව වර්ගපූර්ණිකාවේ ඇතැම් කොමෙන්ට් දැක්කමත් අපි බර ගානකට ඒ දවස්වල ඇඩුනා.. :D

ඒ කොහොම උනත්.. මං කොච්චර අසරණභාවයට පත් උනත් මේක පැහැදිලි හිංගලෙන්ම කියලා නොදැම්මොත් කවුරු හරි කෙනෙක් තව දුරටත් රැවටීමකට ලක් වෙන හින්දත්... තව තව අපි අතරේ තියෙන ඇරියස් එක මොකක්දෑ කියලා හිතලා වෙහෙසට පත් වෙන හින්දාත්.. ඒ උදවිය කෙරෙහි පතල වූ මහා කරුණාවෙන් මෙසේ ලියා තබම්හ...

යකුනේ වෙනිවැල් අයියයි මායි හොඳ යාළු මිත්තරයෝ... තරහක් ආරෝවක් මෙලෝ විදියක නැහැ. අනික මට තරහා වෙන්න ඕනකමක් ඇති උනත් ඔය නසරාණියා එහෙම මිනිහෙක් එක්ක තරහා වෙන එකෙක් නෙවෙයි.. ( ඒකනං කරුමයක්ම තමා ඕයිලා.. :D ) ඉතිං කොහොමද ඇරියස් පිරිමහන්නේ...

ඒත් ඉතිං අපි දෙන්නට දෙන්නා දෙන්නගේ බ්ලොග්වල ඒ මේ අතට මඩ ගහගන්න එකනං ඇත්ත.. ඒක ඉතිං මේ යාළු පිට් එකට කොරන දෙයක්.. දෙයියනේ යාළුවෝ යාළුවෝ ඔහොම මඩ ගහගන්නවා මිසක් යකුනේ මලාට තරහා කාරයොත් එක්ක එළිපිට ගහ මරාගන්නවද මිනිස්සු.. නැහැ මං කිව්වේ මේ මයේවත් උගේවත් ඇති අමුතු බුද්ධිමත්කොමකට නෙවෙයි.. ඒත් ඉතිං අහක ඉන්න හබන් කුකුල්ලුන්ට නිකං මගුල් ඉන්විටේසන් බෙදන්න අපිට පිස්සුයෑ.. තරහක් මරහක් තියේනං පොර ඉන්න තැනට ගිහින් පඩිපෙල බහින්න ආව වෙලාවක දානවනේ තල්ලුවක් පෙරලිලා දඩිං බිඩිං දොඩං වෙන්න.. :D හුහ්...

සාමාන්‍යෙයන් මං කාට හරි මඩක් ගහනවනං.. ලොවෙත් නැති තරමට විහිළු තහළු කොරනවනං ඒ බොහෝම විශ්වාසවන්ත... හිතවත්කං ඇති අයටම තමා... එහෙම නැතිව වැඩි ආස්සරයක් නැති උදවිය එක්ක ඔය වැඩි භජනෙට යන්නේ නැහැ... කවුරු හරි මට දිරවන්නේ නැති බුවෙක් ඉන්නවනං මං කරන්නේ ඒකට මඩ ගගහා ඇවිදින එකවත්... විහිළු කර කර ඉන්න එකවත් නෙවෙයි...  මට එපානං එපා.. එහෙම එකාව දුරින් දුරු කරලා දැම්මා.. ඒකා මහ රජ්ජුරුවෝ උනත්.. සක්කරයා උනත් එච්චර තමා.. මොකද කාගෙන්වත් කාලා ඇදලා ඉන්නේ නැති හින්දා මට ලොක්කා මං මිස වෙන එක එකාලා නෙවෙයි නෙව... ආයේ මොකටද කාට හරි අකමැතිනං ඒ උදවිය එක්ක එකට පෑහි පෑහි ඉන්නේ... මං වගේ සරල සාමාන්‍ය එකෙක් කතා බහ නොකලා ආස්සරේ නොකල කියලා කාටවත් පාඩුවක් වෙන්නේ නැති බව මං දන්නවා..  ඒ උනාට එහෙම චරිත ඈත් කරලා පාඩුවේ හිටියම හිතට සනීපයි නෙව... 

වෙනී අයියා කියන්නේ එහෙම තරහක් මරහක් තියෙන එකෙක් උනානං මං කරන්නේ තව තවත් ඔය එක එක කතා කිය කිය ඉන්න එක නෙවෙයි.. කෙලින්ම කතා කරන එක නැවැත්තුවා... බුකියේ ඉන්නවනං බ්ලොක් කරලා දැම්මා... සාමාන්‍ය සමාජයේ මුණ ගැහෙන එකෙක්නං ඌව මූණට දැක්කත් කතා නොකර මගේ පාඩුවේ හිටියා... කොටින්ම ඌ හෝ ඒකී කොරන කියන දේවල් ගැන බල බල ඉන්නවත් යන්නේ නැහැ. (හැබැයි ඉතිං කවුර හරි දිගින් දිගට හිරිහැර කරදර කොරන්ට එනවනං එව්වා බේරගන්න එක වෙනම දෙයක්... නයා උනාම ඉද හිටවත් පුප්පන්ට එපෑ... ) ඒ හින්දා ඔය වැරදි අදහසකින් ඉන්න ඇත්තා හෝ ඇත්තී හෝ දැන් හිටං ඒ අදහස නැති කොරගන්ට.. වෙනී අයියා කියන්නේ මගේ මෑත කාලීන ජීවිතයේ බොහෝම විශ්වාසවන්තව ආස්සරේ කරන විඩෙන් විඩේ හම්බු වෙලා කතා බහ කොරන.. කන බොන.. ගමන් යන බොහෝම කලාතුරකින් මනුස්සයෙකුට හම්බුවෙන ජාතියේ වටිනා කියන මිත්තරයෙක්... මේ සයිබරේ හරහා හදුනා ගත්ත මිනිස්සුන්ගෙන් හිතවත් කං හදගත්ත අය අතරේ මුල්ම දහ දෙනා අතරේ ඉන්න කෙනෙක්... මේ දැන් ටික දොහකට ඉස්සරවෙලත් මෑන්ගේ සාධර අනුග්‍රහයෙන් ආනන්ද විජ්ජාලේ කුලරත්න සාලාවේ පෙන්නාපු නාට්ටියක් එහෙමත් බලලා කොරලා ආවේ... ඔය සුප්‍රසිද්ධ වැල්පෙනෙල කතා වස්තුවට හේතු පාදක වෙච්චි මාකොල පැත්තේ පිරිත් ගෙදරට ගියෙත් අපි දෙන්නම තමා... 

ආන්න ඒ හින්දා මෙයින් පස්සේ තේරුං ගන්ට මිනිස්සු විහිළු තහළු කොරගන්නේ තරහට මරහට නෙවෙයි හොද හිතවත්කං විස්සාසකං තියෙනවනං විතරයි... මං ඉතිං මේ සයිබරේ මරාගෙන කන්න හදන උන් අතරේ මුලටම ඉන්න මෑන් දැන් මේ බ්ලොග් අස්සේ එච්චර නැහැ.. ඒ තමා අපේ තිස්ස දොඩංගොඩ උන්නැහේ... උන්දැට මං කියපු කොරපු කතාවල හැටියට තාම මේ වෙනියට දුක දුන්නෙම නැති තරං... ඌ දැන් මාත් එක්ක කතා කරන්නෙත් වචනෙන් වචනෙට කල්පනා කොර කොර.. (එහෙම කොරලත් ඔන්න ඊයෙත් මෑන්ට කෙල උනා.. ඒ කතා බහ පස්සේ දවසක කියන්ට බැරියෑ..)  තව ඉතිං ඔය මං විහිළු තහළු කොරන අයියලා අක්කලා නගාලා මලයලා.. හෙමත් තේරුං ගන්නවා හොදා ඒ විහිළු තහළු කොරන්නේ යම් කිසි විස්සාසයක් හිතවත්කොමක් තියෙන හින්දා මිස තරහකට මරහකට නොවන විත්තියත්.. ආයේ ඉතිං එක එක්කෙනාට වෙන වෙනම කියන්ට ඇහැකියෑ.. මේ ගමන්ම ඕං ඒකත් කිව්වා... 

හරි ඒ ප්‍රකාශ නිකුත් කිරීම ඒ ඇති.. මෙව්වා මෙහෙම දැම්මම අර අපූරුවට කරං ආව මඩ වියාපාරවලට හෙන පාඩුයි අප්පා.. ඒ කොහොම උනත්.. අඩෝ වෙනියා කියන පුද්ගලයෝ.. තෝ අහු වෙන්න එපා හරිද..?

11 April 2014

අවුලක් නැහැ...

රෙද්ද..බ්ලොග් එහෙකුත් තියෙනවා තමා.. ඒත් ඉතිං ලියන්ට හිත් දෙන්නේ නැතුවා... වෙන වෙන වැඩයි.. මදි පාඩුවට බුකියයි කොරං හිටියම ආයේ මේ පැත්ත බලන්ට දැන් දැන් හිත් දෙන්නේම නැති තරං...

ඒ අස්සේ ඔන්න මේ පාර අප්රේල් 20 සයිබොර් අවුරුදු උත්සවේ තියෙනවළු බත්තරමුල්ල බුද්දෙ අයියගේ පිට්ටනියේ.. 27 තියෙනවා ඔබා අයියා වෙනුවෙන් අන්තිම පේලියේ කුපාඩි ටික.. (මං හරි නේද..? :D ) කරවන ලේ දන්දීම. ඒකනං තියෙන්නේ රාජගිරියේ සිංහ සමාජ ශාලාවද මොකක්ද එහෙක කිව්වා... තැන හොයාගන්ට ඕන.. ඕනයා දැන් මාසෙකට වැඩියි මට දිනේ කියලනං.. තැන එදා උදේට ඒකට කතා කරලා අහං හොයාගත්තම මදෑ... බ්ලොග් ලියන කියවන කවුරු කවුරුත් ඔය දෙකටම පුළු පුළුහං හැටියට මංගච්චනවනං හොඳයි...

හරි ඉතිං වෙන අහවල් මංගල්ලයක් කියලා ලියන්නද..? මංතුමා ඉතාමත් හොදින්.. සැපෙන් ෂනීපෙන් වැඩ වාසය කොරනවා... :D

12 March 2014

මැලේෂියාව - ලංකාව - ගුවන් යානා අතුරුදන් වීම... තෙවන අවස්ථාව......

මනෝ පාරක් ගහං ඉද්දි හිතට එන ඒවා තමා ඉතිං.. මේ දවස්වල කෝකටත් තෛලේ වගේ හිතට එන හැම හරුපෙම ලියන්නේ බුකියේ වීම නිසා මේකත් ඒකෙම තමා කෙටුවේ.. ඒත් මෙහෙම දේවල් බුකිය තුල අකා මකා වෙලා යන්ට දෙන්ට නාක හින්දා සංරක්ෂණය පිණිස මෙතැනත් කොටලා තියන්ට ඕන... ඔන්න එහෙනං කතාව...
------------------------

1- උපාලි විජේවර්ධනගේ ලියර් ජෙට් යානාව...
2-වනජීවියගේ කේලමා...
3-මැලේසියානු ගුවන් යානය...
ඔය පළවෙනි කතාව සම්බන්ධව නොයෙකුත් මතවාදයන් තියෙනවා.. ඒ අතරේ තියෙන එක කථාවක් තමා කුඩුම්බිගල ආරණ්‍යයේ හිමි නමක් විසින් දුටුවා යැයි කියන නැගෙනහිර වෙරළ දෙසට වන්නට වූ අහසේ ගිනිබෝල කතාව. කුඩුම්බිගල කියන්නේ කුමන රක්ෂිතය තුල තියෙන ආරණ්‍යයක්.. ඒ වගේම උස තැනක් සෑහෙන හොඳ නිරීක්ෂණ ස්ථානයක්. යාල නැගෙනහිර කොටසට තමා අයිත් වෙන්නේ... මේකෙදී ලංකාව සහ මැලේෂියාව කියන රටවල් දෙක අතර තමා ගුවන් ගමන යෙදිලා තිබුනේ.. ඒ කියන්නේ මේ කතාවට මැලේෂීයාවත් සම්බන්ධයි...

දෙවැනි කතාවේ අතුරුදන් උන කේලමාත් දැන ගන්නට ලැබුන තොරතුරු අනුව යාලදී අතුරුදන් වී ඇත්තේ නැගෙනහිර දෙසට වන්නටයි... හරිහමන් නිශ්චිත තොරතුරක් නැත. ඔන්න වැදගත්ම කතාව තමා මේ කෙදීත් කියවුනා යානය ඇතැම් විට මැලේෂීයාව බලා පියාසර කරන්නට ඇති බව.. හේතුව තමා එය සාදා ඇත්තේ නියමිත සංඥා නැතිව ගියහොත් මව් රට වන මැලේෂියාව කරා යාමට සකස් කර තිබීම.. නමුත් මෙහිදි අදහස් කලේ මැලේෂීයාව දක්වා යන්නට ගියත් ඉන්ධන ප්‍රමාණවත් නොවන නිසා අතර මගදී කඩා වැටිය හැකි බවයි.. නමුත් ඔන්න අපිට මෙතනත් ලංකාව සහ මැලේෂියාව සම්බන්ධයක් එනවා...

රයිටෝ දැන් තුන් වැනි කතාව... මෙච්චර වෙලාවක් ලංකාව ගැන කතාවක් නොතිබුන මේ කතාවට මේ දැන් ලංකාවේ නම යන්තමට හෝ සම්බන්ධ කරන ලද පලමු පෝස්ටුව මං දැක්කා... ඒ සුජීව කොකාවලගේ කමෙන්ටුවක් තුල... (දැනට එය මා හට සොයා ගැනීමට අපහසු හෙයින් කරුණාකර මෙය දුටුවහොත් සුජීව විසින් එය ඉදිරිපත් කරනු ඇතැයි සිතමි. ) ඔන්න දැන් නැවතත් ලංකාවේ නැගෙන හිර වෙරළට එපිටින් මුහුද දක්වා කතාවක් අපිට තියෙනවා...

දැන් අපිට ආයෙමත් පොදු සාධක කිහිපයක් තියෙනවා...
ලංකාව.. මැලේෂියාව.. ගුවන් යානයක්... නැගෙනහිර වෙරළ කලාපය.. අභිරහස් අතුරුදන් වීම....
දැන් මෙතැනින් එහාට හිතන්න මට අමාරුයි.. දෙකක් දා ගත්තනං මං හිතන්නේ මට පුළුවන් වෙයි ඉතිරි ටික විසඳලා දෙන්න... ඒත් අවාසනාවට වගේ දෙකක් දා ගැනිල්ල කරන්න වෙන්නේ නැහැ...

--------------------------

පසු සටහන...
සුජීව විසින් අදාල පෝස්ටුව ලබා දෙන ලදි මේ එයයි...

//


මැලේසියානු ගුවන්යානය ගැන තවම කිසිදු ආරංචියක් නැත. මැලේසියාව විසින් සපයන තොරතුරු වල ඇති ව්‍යාකූලතාවය නිසා වියට්නාමය පරීක්ෂණ කටයුතු තාවකාලිකව අත්හිටුවා ඇත. මේ දක්වා වැඩියෙන්ම වෙහෙසුනේ වියට්නාමයයි.
මැලේසියාව කිසියම් කාරණයක් වසන් කරන බවට සමහරු සැක කරති [http://blogs.crikey.com.au/planetalking/2014/03/11/mh370-logic-says-this-isnt-mystery-its-claimed-to-be/]. මැලේසියාව මේ සම්බන්ධයෙන් දක්වන අමුතු හැසිරීම හා කිසිම කාරනාවක් නිරවුල් වීමට ඉඩ නොදීම මීට හේතුවයි.
අද දින මැලේසියානු පුවත් පතක් පවසා තිබුනේ හමුදාවේ මූලික රේඩාර් වලින් [ලෝහ මතුපිටෙන් වෙන පරාවර්තන ඇසුරෙන් ක්‍රියාත්මක වන] පෙනෙන පරිදි යානය බටහිර දෙසට හැරී මලක්කා සමුද්‍ර සන්ධිය වෙත ගොස් ගමන් උස අඩු කළ බවයි. එහෙත් එය නිකුත් කළ හමුදා නිලධාරියා පසුව එය ප්‍රතික්ෂේප කළේ පුවත්පත තමාව වැරදියට තේරුම් ගත් බවක් කියමිනි. මෙම කාරණය ප්‍රතික්ෂේප නොකර පිළිගන්නේ නම් යානය ඉන්දියානු සාගරය දෙසට රේඩාර් මගහැර ගිය බවක් පෙනේ. තව සුලුදුරකින් ඇති සුමාත්‍රා වනගත කඳුපෙදෙස පසු කළ විට ලංකාවෙන් දකුණට පිහිටි රේඩාර් මුක්ත කලාපයකට ඇතුළු වේ. ඉන්පසු අප්‍රිකාව දෙසට, විශේෂයෙන්ම සෝමාලියාව දෙසට, යාමට හෝ එසේ යාමට යත්න දරා සුමාත්‍රාව හෝ ගැඹුරු මුහුදට කඩා වැටීමට ඉඩ ඇත. අවාසනාවකට මෙම සාක්කිය පසුව වෙනස් කර ඇත.
මගී දුරකථන නාද වන නිසා යානය ගොඩබිමකට බාගෙන හෝ කඩාවැටී ඇති බව සාධාරණ සැකයකි. මලක්කා කතාව සත්‍ය නම් උතුරු සුමාත්‍රා වනාන්තරය තුල සොයා බැලීම වටියි.
ඉහල අහසේ ක්ෂණික පිපිරුමක් හෝ කෙලින්ම මුහුදට කඩා වැටීමක් මූලික රේඩාර් වල සටහන් විය යුතු නිසා මෙතෙක් ප්‍රසිද්ධ කළ කතාව අනුව ඒවා ප්‍රතික්ෂේප වේ [කතාව වෙනස් කරන බවක් පෙනෙන නිසා මේවා නැවත පිළිගන්නට සිදුවිය හැකිය]. මෙතෙක් දුටු එකම තාත්වික කතාව මලක්කා දෙසට ක්‍රමයෙන් පහත කළ බව පමණි. එහෙත් එය නැවත එසේ නොවන බවක් කියයි.
මේ සියල්ලෙන් තැලෙන්නේ මගීන්ගේ පවුල් හා හිත මිතුරන්ය. ඔෆිස් එකේ වැඩකට ගිය තාත්තා එනකම් බලා ඉන්න චූටි උන්ට තාම කියා ඇත්තේ තාත්තා රසකැවිලි ගේන්නට ගිය බවය. පවුල් වල අයට මෙය මගියාගේ මරණයටත් වඩා වේදනාකාරී සිදුවීමකි.//

---------------------
පසු සටහනටත් පසුව...

මේ ගැන සදහන් කරමින් සුජීව විසින් තව දුරටත් මෙසේද ප්‍රකාශ කරන ලදි..
//ලේසියාව කිව්වා එක කතාවක් ඇත්තනම් ඒක ඔය කියන දිහාට ඇවිත්. ඒත් හවස් වෙද්දී ඒ කතාව බොරුයි කිව්වා. ලොසේ ලොස්. අපි විතරක් නොවේ වියට්නාමයත්.//

---------------------
තුන් වැනි පසු සටහන ඈ.. (මේ පාර පසු සටහන් ලොකුයි පෝස්ටුවට වඩා..)

මෙන්න පළමු අවස්ථාව ගැන කියවුන ලිපිය...




මේ තියෙන්නේ අදාල කොටස...
//මේ අතර එදින රාත්‍රි 7 ත් 8.55 ත් අතර කාලය තුළ කුඩුම්බිගල ආරණ්‍ය සේනාසනයේ වැඩ සිටි භික්‌ෂූන් වහන්සේ නමක්‌ ඈත අහසේ ගමන් කළ ගිනි බෝලයක්‌ දැක තිබිණි. එය මුහුදට කඩාවැටෙන ආකාරයක ගමනක යෙදුනු බවද උන්වහන්සේ කීහ. කුඩුම්බිගල පිහිටා ඇත්තේ කුමන වෙරළ තීරයේ සිට සැතපුම් 10 ක්‌ රට ඇතුළට වන්නට ය. ඉතා පහතින් ගමන් කළ ගුවන් යානයක්‌ ගින්දර පිටකරමින් මහ සාගරය දෙසට ගිය බව කුඩුම්බිගල ආසන්නයේ හේන් ගොවීන් පිරිසක්‌ද පසුව පැවැසූහ.//

08 March 2014

රාජාංගනේ ගොයිතැන් කල කාලේ...

ඔහෙලට කියන්න ඔන්න මං වංගියක් රාජාංගනේ හිටියනේ... මගේ යාළුවෙක් එහෙ වගාවක් කොලා නෙව.. මාත් ඉතිං බරක් පතලක් තියෙන එකෙක් කියලෑ.. ඌ දවසක් වරෙං කිව්වා.. මාත් ගියා.. ඒ ගෙහුන් ඔන්න මාත් දැන් ගොයිතැන් කොරං ඉන්නවා.. හප්පේ එහෙ වගාව නෙව වගාව... යකඩ හිටෙව්වත් පැල වෙනවා.. ඒ තරමට පොළවේ පලදාව..හම්මපා... ඔහෙලට මෙහෙම කිව්වට මේ සම්මජ්ජාතියට විස්සාස නොකරන හින්දා මං ඕවා වැඩිය කියන්න යන්නේ නැහැ.. ඒත් ඉතිං නිකමට වගේ කිව්වොත් මේ අපි මෙහෙ හිටෝන කොච්චි මිරිස් ගහක් උනත් එහෙ හිටෙව්වොත් මෙහෙ හිටෙව්වා වගේ නෙවෙයි.. ආයේ ඉතිං වැරදිලා හරි ඕකක් පාත්තියකට යන පාරකවත් පැල වෙලා ලොකු උනොත් පස්සෙන් පහු කැත්තෙන් හත් අට වංගියක් කොටලා තමා අහක් කොරන්ට වෙන්නේ ඒ තරමට මහත දෙහෙතට හැදෙනවා.. මං බොරුවක් කියනවනං ඔය අහං ඉන්න එහෙකුට හෙනයක් ගහන්ට ඕන... 

 ඉතිං ඔහොම ඉද්දි තමා අපේ අනුරාජපුරේ බාප්පගේ පොඩි දූ කොටහළු වෙලා මට පණිවිඩේ හම්බ උනේ... ඒකත් ඉතිං දහ අතේ ගෙහුනං අර කැලේ මැද්දෑවේ හේන් කොට කොට හිටිය මයේ කණට වැටෙද්දි කෙලීට වතුර වක්කොරන නැකත හෙටයි කියලා තමා දැන ගන්න උනේ... 

ඒත් ඉතිං මොන විදියකින් හරි නොගිහිං කොහොමද..? මොකද බාප්පලා කියලා සිය ගානක් ඉන්නවෑ... මං ඉතිං එදා හවහම පිටත් වෙන්ට කල්පනා කොලා.. ඒ කල්පනා කොලාට මොකද අතේ පිච්චිය නැහැ.. මොකද මේ ගොයිතැන් කොර කොර හිටියට මං කාසි බාගේ ගැන ඒ හැටි හිතුවේ නැහැනේ... ඒත් කාරණාව මං මගේ යාළුවට කිව්වා.. උන්දෑ ගාවවත් කීයක් හරි තිබුනොත් ඉල්ලං යන්ට බැරිවයෑ කියලා.. මොන.. ඌ අතෙත් තඹ දොයිතුවක් නැහැ... තාම වගාව පල දාරාගෙන එනවා උනාට අස්සැන්න විකුණන්න තරමට උනේ නැහැ නෙව... මනුස්සයටත් බොහෝම හිතට අමාරුයි... අන්තිමට හේනේ වැවිලා තියෙන බව බෝග මොන මොනවා හරි කාඩාගෙන ගෙහුං කඩ මණ්ඩියට දීලා පනං හතරක් හොයං පලයං  කියලා මට කියපි...

මොනවා කොරන්ටද.. මාත් ඉතිං ගෝනියක් පිරෙන්ට වට්ටක්කා.. කැකිරි.. වැටකොළු පතෝල බණ්ඩක්කා මෑ කරල්.. ඔය අතට අහු වෙන හැම එහෙකින්ම කඩාගෙන ගෝනියකුත් පුරෝගෙන එන්ට පිටත් උනා... ඒ එද්දි තමා මට කල්පනා උනේ.. ආයේ මේක මොකට විකුණනවද මේ තරං සාර සුබාවට හැදිලා තියෙන බව බෝග ටික උස්සාන කොටහළු ගෙදරට ගියාම පහුවදාට වතුර වක්කොරන මගුල ගන්ට බැරියෑ ජයට කියලා... ඒත් ඉතිං දැන් මේකත් කර තියාන පයින්ම අනුරාජපුරේ එන්ට කියලෑ... කෝච්චි ටිකට් එකක් ගන්ට කියලවත් පිච්චියක් නැහැ.. ඒත් ඉතිං මං ඔය කිසිම දේකට සැලෙන මනුස්සයෙක් නෙවෙයි නෙව... ඕන එකක් කියලා ගෝනියත් කර තියාන ගැටුවා රේල් පාර අහලට... මංම ඉතිං ඕක කර තියාන ගියා මිසක් මේ බොලාලා වගේ පඟර නැට්ටන්ටනං ඉතිං ඒ වගේ බරසාර ගෝනියක් කර තියං යන්ට මේ කපේට බැහැ.. ඒ තරමට ඒකේ බර.. එහ්නං...

කොහොමින් හරි රේල් පාරත් හම්බු උනා කියමුකෝ.. දැන් කෝ රේල්ලුවක්... මං ටිකක් කල්පනා කොලා.. මෙහෙම බාධාවල්ද මට හම්බු වෙලා තියෙන්නේ... පුහ්.. ඔන්න මට ආවා මසුරං වටින අදහසක්... ලිහුවා ගෝනි මල්ලේ කට.. ගත්තා හොදවැයින් බණ්ඩක්කා කරලක්... කරලක් කිව්වට ඉතිං මොකද ඒවා මේ අපි ඔහෙලා මේ ගමේ ගොඩේ දකින්නැහේ වියතක විතර කරල් නෙවෙයි.. හරියට නිකං මාළිගාවේ ඇතාගේ දලයක් විතර ඇති.. ඒ තරං විසාලයි.. දිගට දිගයි...

ඉතිං කෙහෙම හරි බණ්ඩක්කේ අරං රේල් පීල්ලක් උඩ තියාපු මං.. ගෝනි මල්ලත් කරට තියං.. ටිකක් ඈතට ගොහින්.. දූ...වගෙන...දූ..ව ගෙන  ඇවිදිල්ලා පැන්නා නේද බණ්ඩක්කා කරල උඩට... මෙන්න බොලේ මේක යනවා දැන් හැටට හැටේ ලිස්සලා.... මොකද ඔය පාරේ මහ ලොකු වංගු තියෙනවා කියලෑ.. මේක දැන් විදිල්ල වගේ යනවා.. මාත් බොහෝම අමාරුවෙන් සරීරේ සමබර කොරාන ගෝනි මල්ලත් අල්ලාන බොහෝම විමසිල්ලෙන් ඉස්සරහා බලාගෙන යනවා.. මට පේනවා ඔය අතරින් පතර ගෙවල් මණ්ඩි එහෙමත් පහු වෙනවා.. ඒවායේ ඉන්න ළමා ලපටි කට අරං මං මේ යන අරුම පුදුම ගමන දිහා බලං ඉන්නවා.. මං ඉතිං පුළුහං හැටියකට උන්ටත් අත වනාගෙන දැන් එනවා... එක තැනකදී රේල් පාර හරහා යන්ට ගිය අලි බොටෙකුගේ සද්දන්ත සරීරේ මං නොහැපි බේරුනේ පූරුවේ පිනකට.. නැහ්නං ඉතිං අද මේ කතාව කියන්ට මං මෙතන නැහැ ඕං... අලියටනං මං බයක් හැකක් නැහැ... මං දන්න අලි මංතර වලින් ඕකා දපනේ වට්ටන එක සුළු දෙයක්.. ඒත් මේ යන වේගෙට ඒකාගේ ඇගේ හැප්පුනානං හෙම අලියත් කුඩු.. මාත් කුඩු... එහෙව් වේගෙන් මේක යනවා නෙව.. මොනවද ඉතිං මෙහෙ තියෙන බන්ඩක්කා වගේයෑ.. මේවා මේ රාජාංගනේ සරුවට වැවුන බණ්ඩක්කා නෙව.. සෙවල එමට... හොඳට ලිස්සලා යනවා...

කොහොමින් කොහොමින් හරි අනුරාජපුරේ හරියෙදි මං අන්තිමට හිතේ වීරිය අරං බණ්ඩක්කෙන් අහකට පැන්නා... මංම හින්දා මිසක් වෙන එකෙක්නං තාමත් බණ්ඩක්කේ එක්ක ලිස්සලා යනවා.. අර ඉතිං මං විරිය වීරිය තියෙන හයිය හත්තිය තියෙන මනුස්සයා වෙච්ච හින්දා අච්චර වේගෙන් යන ගමන් බිමට පැන ගත්තා.. මං හිතන්නේ බණ්ඩක්කේ මහව හන්දියට යනකල්ද කොහේද ගිහින් තිබුනා... එතැනදී සිග්නල් නැති වෙලා පීල්ලෙන් අහකට පැනලා තිබුනා කියලා පස්සෙන් පහු ආරංචි උනා... කොහොම හරි ඔන්න එදා රෑ බතට මං බාප්පලගේ ගෙදර... හම්මේ බලන්ට එපෑ උන්දලගේ සංතෝසේ...  පහුවදා ඉතිං අර ගෙනාව  ගෝනි මල්ලේ තිබුන එලෝලු වලින්ම මගුල ජයට ගත්තා.. ඒ කරලා ඉතිරිය ගමටම බෙදලත් අහවර කරගන්ට බැරි උනා... ඔන්න ඔහොමයි ඉතිං මං රාජාංගනේ හිටිය කාලේ කතා...
------------------------

දැනට වරුස දහහතකට දහ අටකට එහා දී අපේ ගෙවල්වලට උඩහින් තිබුන කන්දේ ගල්වලක නාන්ට ගොහින් මියෑදුන පොඩිඅප්පුහාමි මාමාගේ මල ගෙදර පාළු කප කප හිටිද්දි එතැනට ආපු අමුතුම චරිතයක් විසින් කියන ලද කතා ගොන්නෙන් එකක් පමණි... පොර ආවේම නාගසංල වෙන්ට වැදිලාය... කටින් සද්ද කරමින් බයිසිකලයක් පැදගෙන එනවාක් මෙන් රඟපාමින්  පාර දිගේ දුවගෙන ඇවිත් අපි සිටි තැන පොල් ගහේ හැපී මලා සේ බිම වැටී.. පසුව කෙලින් කටින් වී ලග තිබූ ඇල්මේනියං පුටුවක් තමා දෙසට ඇද එහි පත බෑවී වෙරි මරගාතෙම කතා ගොන්නක් කියාගෙන ගිය මේ කියන පුද්ගලයා මට එයිට පෙර හමු වී තිබුනේ නැති අතර එයින් පසුවත් කිසි දිනක හමු නොවුනි... එහෙත් අදටත් ඒ රාත්තිරිය බොහෝම හොදින් මතකේ ඇත්තේ මේ කී කතා ගොන්න නිසාමය... මෙහි ගෞරවය ඔහුට යේවා...

24 February 2014

එල්ලෙන නංගිලාට මාරයාගේ අත හිත...

රයිටෝ...දැන් තුනයිනේ.. ඒ හින්දා මේක තව දිගට යයි වගේ.. ඒ හින්දා දන්න කියන අයව දැනුවත් කරන්න එපෑ... මොකද නංගිලා වැඩක් කරගන්න ගිහාම කොයි වෙලෙත් ඒ කරන්න යන වැඩේ ගැන කාගෙන් කාගෙන් හරි දැන කියාගෙන වැඩට බැස්සම වැඩේ සාර්ථකයිනේ... ඒත් ඉතිං මේකේ ඉන්න එකාලා මං වගේ නංගිලාට ආදරේ ඇති අයියලා නොවන නිසා මං හිතුවා මේ යුතුකම මගෙන්ම තමා ඉස්ට සිද්ධ වෙන්ට ඕන කියලා...

හරි අපි බලමු කොතැනින්ද මේක පටන් ගන්න ඕන කියලා... මුලින්ම වැඩේ කරන තැන පිළීවෙලක් කරන්න ඕන.. ඒ කියන්නේ මුලින්ම තමන්ගේ කාමරේ අස්පස් කරන්න.. මොකද පොලිසියෙන්.. පත්තර ටීවී වලින් ඇවිත් බලනකොට කාමරේ නිකං ඔය දැන් ඉන්න විදියට තිබුනොත් බල්ලොත් බත් කන එකක් නැහැ.. ඒ විතරක්යෑ ඔයාටමයි හොඳ නැත්තේ.. ටිකක් ලස්සනට කාමරේ හරි ගස්සලා... පුළුවන්නං අම්මට හරි තාත්තට හරි කියලා තීන්ත ටිකක් ගෙන්නවගෙන ඒකත් ගාලා කරලා.. හොඳලා නැති රෙදි එහෙමත් හෝදලා දාලා හැම දේම නීට් එකට තියලා වැඩේට බහින්න... බාගෙට වැඩ කරපු පොත් පත් එහෙම ගිනි තියලා දාන්න.. එහෙම නැත්තං පොත් පත්වල වැඩ හොදට කරලා ඒවා පිළිවෙලට තියන්න.. මොකද පස්සේ ටීවීවල පත්තර වල යන්න ඕන දක්ෂ දරුවෙක් කියලා මිසක් ගොං බඳින කනුවක් කියලා නෙවෙයිනේ... නංගිලට මං කියන්න ඕන නැහැනේ දැක්කනේ පහුගිය දවස්වල එක්කෙනෙක් උඩ යනකොට අනිත් කෙනා දෙකයි පණහට වැටුන වැටිල්ල... මං කැමති නැහැ මගේ නංගිලාට එහෙම තත්තයක් අත් වෙනවට... ඕ යේෂ්...

ඊ ළගට මතක ඇතිව හොඳට නා ගන්න... හොඳ මේකප් පාරක් එහෙම දාගන්න... විශේෂයෙන් අදින කරන සියළුම ඇඳුම් ගැන සැලකිලිමත් වෙන්න..උඩ යට හැම එකම ඈ... මොකද කී දෙනෙක් දකීද දන්නේ නැහැනේ.. නිකං මොකටද නෝන්ඩි වෙන්නේ නේද..?

මතක ඇතිව ටිකක් ලියුං ලියනවනං ටිකක් පැහැදිලි ලොකු අකුරු වලින් ලියන්න.. නැත්තං අපේ ඇස්වලට අමාරුයි ඕවා පොටෝ ගහලා ගොසිප් සයිට් වල දැම්මම ඒවා කියවන්න... අපිත් පව්නේ නේද..?

ආ මතක ඇතිව ඔයා ලියන ලියුමක ලියන්න මේකට මොන විදියකින් හරි බුකිය සම්බන්ධයි කියලා.. නැත්තං ඒකත් මේ දවසකට රටේ සිද්ධ වෙන දාහකුත් එකක් අවැදගත් මරණ අතරින් එකක් වෙයි... එහෙම වෙලා පුළුවන්ද නේද..? හොදට හේතුවක් පටලෝලා ලියන්න නංගි... ඒ ලියන හේතුවත් ලියන්න කලින් දෙතුන් පාරක් කල්පනා කරලා ලියන්න.. මොකද ඒක ඔයාටම දොස් පැවරෙන එකක් උනොත් විලි ලැජ්ජාවයිනේ.. අම්මා තාත්තා.. ගුරුවරු... අහල පහල උන්.. යාළු වෙලා හිටිය කොල්ලෝ බල්ලෝ.. හැම එකාවම කොහොම හරි ගාවන්න.. එකෙක් අතාරින්න එපා හරිය... 

ආ තව ටිකෙන් අමතක වෙනවා.. මතක ඇතිව වේල පහින්ම ලස්සන පොටෝ ටිකක් ගහලා දන්න කියන අයට දීලා තියන්න.. පුළුවන්නං බුකියට අප් කරලාම තියන්න.. එතකොට හැමෝටම ලේසියි.. පොටෝ ගන්නකොට ආවට ගියාට ගන්න එපා... හොද සැලුන් එහෙකට ගිහින් බියුටි කචල් එක හොඳට ඔප් නංවගෙන පළපුරුදු ඡායාරූප ශිල්පියෙකුට කියලා හොද වර්ගයේ කැමරාවකින් පොටෝ ටික ගන්න.. බාල පොටෝ දැම්මම ඔයාවත් බාල වෙයි.. හරි නැහැනේ නංගි.. මොකද හැමදාම කරනවා කියලෑ.. ජීවිතේටම එක පාරනේ... පොඩි ගානක් වියදං උනාට මොකද.. ඔයාලව උස් මහත් කරන්න අම්මලා තාත්තලා වියදං කරපු සල්ලි කන්දරාවයි මහන්සියයි එක්ක බලපුවාම ඔය තීන්ත ටිකකට.. පොටෝ එහෙකට.. සැලුන් එහෙකට දාහේ කොල හත අටක් ගියාම මක් වෙනවද..?


නිකං බාල සාරි වලින් ඕක කරන්න යන්න එපා... තත්තෙට හරි මදිනේ.. වටින කියන හයිය හත්තිය තියෙන එකක් තෝර ගන්න.. ටිකක් විතර සිනිදු වෙන එකත් වැදගත්.. මොකද අමු අමුවේ බෙල්ල ඕකට හිර වෙද්දි රිදෙන රිදිල්ල පොඩ්ඩක් හරි අඩු කරගන්න එපෑ... කොහොමත් වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් ඔයාලගේ උගුරු දන්ඩ කැඩෙනවා මොකෙන් එල්ලුනත්... ටිකක් රිදෙයි.. ටිකක් කිව්වට ඉතිං මල මුත්තරා පිටවෙන වේදනාවක් එක්කම තමා ඕක වෙන්නේ.. ඒත් ඉතිං එහෙමයි කියලා වැඩේ අතෑරියෑකියෑ.. නේද..?

ආ තව ඉතිං මෙහෙම ප්‍රසිද්ධියේ කියන එක හරි මදි උනත් මං නංගිලට තියෙන ආදරේ හින්දා මේ ටිකත් නොකියා බැහැනේ... මතක ඇතිව කලින් දවසේ විරේක බෙහෙත් එහෙම අරං හොඳට බඩ සුද්ද කරගන්න... වතුර බොන එක එහෙම අඩු කරලා ලෑස්ති වෙන්න.. මොකද කොච්චර කලත් ඔය වෙලාවට කාට උනත් මල මුත්තරා පහ වෙනවා... විරේක බෙහෙත් ගත්තත් ඉතිං ඒක නවත්තන්න බැහැ.. ඒත් ඉතිං ප්‍රමාණෙවත් අඩු වෙන එකත් මදෑ නේද... නැත්තං මුළු ගමම දකින කොට මල මුත්තරා පෙරාගෙන ඉන්නකොට කොහොමද ආතල් එක.. හරි නැහැනේ නේද..?

හරි දැන්නං ඕන්න තත්වේ ටිකක් විතර පිළිවෙලයි... වැඩක් කරනකොට වැඩේ වැඩක් හැටියට කරන්න ඉගෙන ගන්න කියලා වැඩිහිටියෝ නිතරම කියනවනේ.. ඒ හින්දා ඔන්න නංගිලත් මේ උපදෙස් හිතට අරං වැඩේට බහින්න... ආයේ මොකටද නිකං පුස් ගඳ ගහන.. කිසිම පිළිවෙලක් නැති අවුල් ජාලයක් උන කාමරයක.. කිසිම පිළිවෙලක් නැතිව හිටිය මෝඩ කෙල්ලෙක් වගේ එල්ලෙන්නේ.. අනික නිකං වැඳිරියෙක් මල මුත්තරා පෙරාගෙන ඇස් එළියට දාං ඉන්නවා වගේ මැරිලා යන්නේ.. පුල් පොෂ් විදියට එපෑ ඒක කරන්න නේද..? දැන් ඔයාලට පුළුවන් එහෙම නිකංම නිකං තුට්ටු දෙකේ මරණයක් වෙනුවට හරි ලස්සන පිළිවෙල එල්ලිල්ලක් අත්පත් කර ගන්න...

බලාගෙන ගිහාම මැරෙනවා කියන එකත් මහ පණ යන වැඩක්ම තමා නේද..? අවුලක් නැහැ.. නංගිලා තාමත් වැඩේට ෆිට් එකේ ඉන්නවා කියලා මං දන්නවා.. හරි එහෙමනං මේ ටික ලෑස්තිනං නංගි දැන් අභිමානවත් එල්ලිලා මැරිල්ලකට සූදානං... අතාරින්න එපා නංගි.. දැන් වැඩේට බහින්න... අම්මලා තාත්තලා රට්ටුන්ගෙන් බැනුං අහ ගන්න එකයි.. පවුලේ අවුල් එළීයට එන එකයි ගැන නංගි මේ වේලේ හිතන්න ඕනම නැහැ...
එව්වා එයාලා බලා ගනී.. ණය වෙලා හරි මරණේ කටයුතු කරලා දානෙත් එයාලා දී ගනී... නංගිට තියෙන්නේ ඔය උඩ කිව්ව ටික පිළිවෙලට කරන්න විතරයි...

රයිටෝ එහෙමනං අයියා කැපුනා.. නංගිලාට සුභ ගමන්...

-------------------------
මේ ටික ලියලා තියෙන්නේ දෙමාපියන්ට පමණක් පෙනෙනා විශේෂ තීන්ත වර්ගයකින් වන අතර මෙය කියවා බලා සද්ද නැතිව ඉන්නට දෙමාපියන් වග බලා ගත යුතුය... වැරදිලාවත් ළමයින්ට එහෙම කියන්න යන්න එපා... 
හරි මං මේ කියන්න ගියේ වෙන එකක් නෙවෙයි.. තමුන්ගේ ළමයා කාමරේ අස් කරලා.. තීන්ත ගාලා.. හැම දේම අස්පස් කරං ලස්සන වෙවී මොනවා හරි අමුතු හැසිරීම් රටාවක් පෙන්නුං කරනවනං මතක ඇතිව දන්න කියන කෙනෙකුගෙන් අත මාරුවක් ඉල්ලං හරි ලස්සයක් දෙකක් හොයාගෙන තියා ගන්න.. මොකද ඔයාලට තියෙනවා හෙටානිද්දට මල ගේකට ලෑස්ති වෙන්න... ආයේ හදිසියේ සල්ලි හොය හොය ඉන්නවට වඩා කලින් දැන ගන්න ලැබීමත් ලොකු දෙයක්නේ නේද..? ළමයින්ගේ හැසිරීම් රටාව ගැන හොයලා බලන්න වෙලාවක් නැති කාර්ය බහුල දෙමාපියන් හැටියට මෙහෙම දෙයක්වත් කලින් දැන ගන්න ලැබෙන එකත් මදිද මං අහන්නේ.. ඒ උදව්ව ඔන්න මං ගානේ ඔහෙලට...

20 February 2014

නංගිගේ රොටිය දැකලා වෙච්ච දෙයක් ඕං...


අද උදේ ඉතිං සුපුරුදු පදිරිද්දෙන් දවස ආරම්භ කොරන්ටය කියලා හිතාගෙන නමෝ විත්තියෙන් ලැප් ටොප් රාජයාට නමස්කාරය කියලා.. සුවද දුං අල්ලලා එහෙම ලොග් උනාය කියමුකෝ... අංග පිළිවෙලට ඉතිං මුලින්ම ඊමේල් කාරිය එහෙම බලලා කොරලා... උත්තර යවන්ට ඕන ඒවට උත්තර යවලා... වැඩක් නැති එව්වා මකලා... ඒ රාජකාරි අහවර කොරලා ඔන්න ගියා රීඩරේ පැත්තේ.. ඒ ගෙහුන් ඉතිං එක්කාසු වෙලා තිබුන බ්ලොග් පෝස්ට්ද.. ගොසිප් සයිට්වල නිව්ස් පඩංගුද.. අරවද මේවද ටිකත් උඩින් පල්ලෙන් බලා කියාගෙන ගෙහුන් අවසාන වශයෙන් මේ දවස්වල සදාතනික නවාතැන වෙලා තියෙන අභිමානවත් වීර වික්‍රමාන්විත පුරුෂයින්.. කාන්තාවන් සිය සිල්ප දක්වන්නා වූ මාක් සකරබර්ගයන්ගේ බුකී රාජයා වෙත පිවිසියා කියමුකෝ.. ආන්න එහෙම පිවිසිලා එහෙට මෙහෙට හක්කලං කොරන්න කියලා තනද්දිම තමා ඕන් මේක උනේ...

එක පාරටම අමුතුම අමුතු පිංතූරෙකට මයේ ඇහැ ගියා... පිංතූරෙටත් වැඩිය ඇහැ ගියේ ඒකේ උඩින් කොටලා තිබුනු අකුරු ටිකට.. “මයි බ්‍රේක්ෆස්ට්“ය කියලා කඩ්ඩෙන් තමා කොටලා තිබුනේ.. ඒත් හත් ඉලව්වේ මට මේ පිංතූරේ මහ අමුතු එකක් උනා... සුදු පාට පසුබිමක.. අදුරු පැහැ ලප සහිත රෑපයක්... බැළුවා බැළුවා මක් කොරලවත් හිතා ගන්ට බැහැ මේ මොන වදුරු කුණුහබ්බයක්දෑ කියලා... නංගිත් නිකං කොච්චි මිරිස් කරල වගේ හින්දා එක පාරට මොනවත් කියන්ටත් බයයි බයයි වගේ.. ඇයි උලව්වේ මයේ දෑසේ දෝසයක් එහෙම තිබිලානං එහෙම.. කෝකටත් කියලා බලලා මට මේක තේරුං ගන්ටම බැරි හින්දා බොහෝම බයෙන් බයෙන් වගේ... ( ගෑල්ලමයින්ට ඉතිං කතා කොරනකොට මං හරි කුලෑටියි නෙව.. ඕක ඉතිං මේ බ්ලොග් අවකාසේ ඉන්න ගෑණු දැරිවියෝ හොදාකාරවම දන්නවා.. හා හා දැන ගත්තම ඇති දැන් මෙතන සාක්කි දෙන්ට ඇවිල්ලා මයේ සායම යවන්නේ නැතිව හිටහල්ලා.. :D ) අවසානෙදි ඇහුවා මේ මක්කැයි කියලා...

හත් ඉලව්වේ එතකොටනේ කිව්වේ මේ කාලා ඉවර වෙලා ගත්ත පොටොවක් කියලා.. :D

බැලින්නං ළමයා උදේ පාන්දරම කුකුල් මස් හොද්දක් එක්කලා පරාටා වගයකට වග කියලා අවසානේ ඉතිරි වෙච්ච පොලිතීන් කොලේ තමා මේ පොටෝ ගහලා දාලා තියෙන්නේ... :D

 අනේ ඉතිං කාට කියන්නද මෙව්වා.. ඒ කොහොම උනත් එතැනින් පස්සේ එහෙට මෙහෙම කතා කොරද්දි මට මතක් උනේ මංතුමා කුරුළු හමුදාවේ ඉන්න සංධීයේ රත්මලාන කඳවුරු ජීවිත කාලේ.. ඒ කාලේ ඉතිං බුරහස්පතින්දා රාත්තිරියටද කොහේද අපිට කෑමට තිබුනේ පරාටා... අපි ඉතිං ඔය පරාටා කිව්වට මං හිතන්නේ ඒකේ හරිම නම ගෝදම්බ රොටීද කොහේද... පරාට කියන්නේ අර රවුං කරලා පොඩිවට හදලා දෙන ගෝදම්බ රොටියමනේ... ගෝදම්බ රොටිය කියන්නේ අර මහ විසාලෙට පැදුරක් වගේ හතරැහේට තියෙන ලේන්සු රොටී වලට.. ඉතිං අපිට ඒ කාලේ රාත්තිරියට මේ කියන රොටී එක්කලා බොහෝම රහට උයාපු කුකුල් මස් හොද්දකුයි.. අල කිරි හොද්දකුයි එක්කලා කෝපි එහෙමත් දෙනවා... කුරුළු හමුදා විධිවිධාන යටතේ කුකුල් මස් හදන කොට කුකුලා කෑලි අටකට වඩා කුඩාවට කපන්න තහනම් හින්දා පතරංග සයිස් කුකුල් මස් කුට්ටියක් හම්බ වෙන හින්දත්... මිරිස් රසට මිස කිරි රසට ඒ කාලේ ඒ හැටි මනාපයක් ඇත්තෙත් නැති හින්දා අල කිරි හොද්ද දිහා ඇහැක් ඇරලා බලන්නේ නැති අපිතුමාලා බුරිය උල් වෙන්නම රොටී පාරක් දාලා පහුවදා උදේට දෙයියන්නේම පිහිටයි කියලා හිතාගෙන ලොකුවෑයින් කෝපි ජොග්ගුවකුත් දමලා ඇරලා බැරැක්ක වලට මාරු වෙනවා... ඉතිං ඔය අතීතයයි.. නංගි පෙන්නුව රොටී කාලා හිස් කොරාපු කොලෙයි දැක්කම මටත් නිකං ඉන්න බැරිව හිතුනා අදනං පරාට පාරක් දාන්ට ඕනය කියලා..

ඒත් ඉතිං එහෙම හිතලා දහවලේ ගෙහුන් අඩුම කුඩුමත් උස්සං ඇවිත් හදාගෙන හදාගෙන යද්දි නිකංම පරාට කන අදහස මෙව්වා වෙලා අන්තිමට කොත්තුවක්ම හදන්ට හිතුනා නෙව.. හිතුනට පස්සේ ආයේ මක්කටද පස්ස ගහන්නේ.. හදලා දැම්මා ඕං... දහලා විතරක් නෙවෙයි කොටා බාලත් හමාර කොරලා තමා මේ ඉතිං මේක කොටන්ට ගත්තේ... 

ආයේ ඉතිං කොත්තු හදන හැටි අමුතුවෙන් කියා දෙන්ට ඕනයෑ..

රොටී ටික හදාගත්තා කෑලි කපා ගත්තා...
කුකුල් මස් කරියක් සැරට උයා ගත්තා...

භාජනයක් ලිප තියලා ඒක රත් වෙද්දි ඒකට තලා ගත්ත අමු ඉගුරු සුදුළුණූ ටිකක් එක්කලා  කපා ගත්ත ළුණු/අමුමිරිස්/කරපිංචා .. පොඩි කරගත්ත කරාබු නැට්ටක් කරඳමුංගු ඇටයක් එහෙම දාලා ඒ ටික පොඩ්ඩක් රත් වේගන එද්දිම තෙල් ටිකක් වක්කරලා.. ඒ තෙල් වලින් දාපු කලමනා බැදෙන කොටම ඒ උඩට බිත්තරයක් දෙකක් කඩා දාලා හොදින් කෑලි කැඩෙන විදියට කලවං කොරන ගමන් සිහිනියට කපා ගත්ත එළවළු (කැරට්/ලීක්ස්/ගෝවා... තියෙනවනං මාළු මිරිසුත් හොදා..) ටික දාලාහොදට මිශ්‍ර කරමින් විනාඩියක් විතර හිටලා.. ඒකට ලුනු කුඩු.. කෑලි මිරිස්.. ගම්මිරිස් කුඩු ටිකක්.. සීනි ස්වල්පයක් දාලා කලවං කරලා.. අවසානෙට කපා ගත්ත රොටී ටික එක්කාසු කොරලා ඒ උඩට  තියෙනවනං සෝයා සෝස් ටිකක් යහමින් දාලා තවත් තියේනං තක්කාලි සෝස් පොඩ්ඩකුත් දාලා උයා ගත්ත කුකුල් මස් එකේ හොදි වලිනුත් තමන් කැමති ප්‍රමාණයක් යොදලා හොදින් කලවං කරලා ගන්නයි තියෙන්නේ.. 

ඔය කිව්ව අවසාන හරියෙදී ලිපේ ගින්දර තරමක් වැඩි කරලා වැඩි රස්නයකින් සුළු වේලාවක් පිස ගන්න එක තමා සාර්ථක.. අඩු ගින්දරේ වැඩි වෙලා තියන්න ගියොත් කොත්තුවට දාලා තියෙන එළවළු අනං මනං තැම්බිලා ඒවායේ යුෂ එකතු වෙන්න අරං කොත්තුව දියාරු වෙන්න පුළුවන්.. ඒ හින්දා වැඩි ගින්දරේ අඩු වේලාවක් කියන එක මුල හිටලාම මතක තියාගෙන වැඩේ කොලොත් ගේමක් නැහැ... ඒ කියන්නේ උවමනා කරන කලමනා ලගට අරං මිස වැඩේට අත ගහන්න එපා...

ඔය කියාපු විදියට කරලා හදා ගත්ත කොත්තුව තමා මේ තියෙන්නේ... ඔන්න මුල හිටං පින්තූර ටිකක් තියේ... තනියම උයන්න පිහන්නයි.. පොටෝ ගන්නයි දෙකක් බැරි හින්දා හැම පියවරක්ම නැති එක ගැන සමාව භාජනයකට දාලා ඒකත් පැත්තකින් තියාගෙන කොත්තුව කන්න තමා තියෙන්නේ...

ටටා වේවා.. මං ගියා.. :D


 රොටී වැඩුවේ ප්ලාස්ටික් ට්‍රේ එකක් උඩ...

 රොටී පිච්චුවේ පොඩි තෝස තැටියක් උඩ...

 රොටී හැදීගෙන එනවා...

 රොටී ටික කපා ගන්නයි තියෙන්නේ... අනිත්වා රෙඩී...

 හදා ගත්ත රොටී ටික...

 හරි.. රොටී ටික කපා ගත්තා.. මස් එකත් ලෑස්තියි... දැන් ඉතිං තියෙන්නේ වැඩේ දෙන්න බාස් සෙට් වෙන එක තමා....

ගේම ෆිනිෂ්... දැන් තියෙන්නේ කන්න තමා... :D