පන්සල් සූදුව...

"තොපි මොකටද නිතරම අරුන් එක්ක කන්දේ බඩ ගාන්නේ... ආයේ එහෙම යනවා නෙවෙයි... මං දන්නේ නැද්ද ඕකුන්ගේ හැටි... අන්තිමට තොපිත් නවතින්නේ පන්සල් සූදුවට ඇබ්බැහි වෙලා..."

තාත්තාට තදින් කේන්ති ගොස් ඇත. ඔහු එක දිගට බැන වදිමින් යන විට නිකුත් වූ මේ අමුතුම වචනය ගැන එක් වරම මාගේ අවධානය යොමු විය...

"පන්සල් සූදුව"... ඒ කුමක්ද..?

---------------------------------

තාත්තා රැකියාව කලේ සබරගමු පලාතේ වීම නිසා එහිදී උපත ලැබූ මා පසුව වසර දෙකක් පමණ කාලයකින් අනතුරුව ජීවත් වූයේ තාත්තාගේ ගම් පියස වූ සියනෑ කෝරළයේ තරමක් ප්‍රසිද්ධ ගමකය.. මගේ කුඩා කාලය ගෙවී ගියේ මෙම ගම් පියසේ වූ අතර වයස අවුරුදු දහයෙන් පසුව ගමේ පාසලෙන් ශිෂ්‍යත්වය සමත්ව කොළඹ ජාතික පාසලකට ඉගෙනුම සඳහා ගියෙමි. එහෙත් කිසිදාක කොළඹ නවාතැන් නොගත් අතර දිනපතා නිවසේ සිට පාසල් යාම නිසා මට ගම අතහැරුනේ නැත. වරින් වර කාල වල දින කිහිපයක් කුමන හෝ බාහිර උපකාරක පන්තියකට දැමූවත් ඒ කිසිදු පන්තියකට මා මාසයක්වත් එක දිගට නොගිය තරම්ය... පාසලෙන් උගන්වනු ලැබූ දෙයින් පමණක් යැපෙමින් අධ්‍යාපනය ලැබීම හරහා සෑම දිනයකම සවස් භාගය ගමේ ගොඩේ ඇවිද නැටීමට ඇති අවස්ථාව මා වෙතින් ගිලිහී ගියේ නැත.

උදෑසන හතරට..හතර හමාරට ආසන්න වේලාවට අවධි වී පාසල් යෑමත් නැවත සවස තුන හමාර හතර වන විට නිවසට පැමිණීමත් අතර කාලය තුල හැර අන් සියළු කාලය මා හට ගමේ ජීවිතය විඳින්නට අවස්ථාව ලැබී තිබුණි. ඉරිදා සෙනසුරාදා දිනවල මෙන්ම පාසල් නිවාඩු කාලයද සැබැවින්ම මා හට නිවාඩු කාල විනා පන්ති යන්නට හෝ වෙනත් අධ්‍යාපන කටයුතු වල නියැලෙන්නට සිදු වී කාල නොවේ... එහෙයින් මා සම්පූර්ණයෙන්ම ගම්බද ජීවිතයේ අසිරිය විඳි අයකු බව කිව හැක...

ගැමි පරිසරයත්.. ගැමියන්ගේ ජීවිත රටාවනුත් ගැන බොහෝ පොත් පත්.. ලිපි ලේඛන රාශියක් මේ කාලය තුල මා කියවා ඇත. මා සිතන්නේ මා පමණක් නොව බොහෝ අය එවැනි දේ කියවා ඇති වගට සැකයක් නැත. එසේ කියවන ලිපි හා පොත් ආස්‍රයෙන් අපගේ සිත් වල ඇඳී ඇති ගම්මානයක යම් කිසි ස්වරූපයක් ඇත. එය මා හට මෙන්ම අන් අයටද විවිධ ආකාරයෙන් මැවී ඇති චිත්‍රයක් බඳු දෙයක් විය හැක...

ගමක් ගැන මුලින්ම අදහසක්..චිත්‍රයක් මාගේ සිතෙහි පහළ වන්නේ මාර්ටින් වික්‍රමසිංහයන් ලියන ලද ගම් පෙරළිය කියවීමෙන්ය.. පසුව බැද්දේගම කියැවීම හරහා මුලින් සිතේ ඇඳි ගමේ ස්වරූපයට යම් යම් දේ එකතු විණි... ඒ අතරතුර කාලයේදී නොයෙක් ආකාරයේ පොත් කොතෙක් කියවූවද ඒ සෑම ගමකම රටාවෙහි වැඩි වෙනසක් නොවිණි.

කේ ජයතිලකයන් විසින් ලියනා ලද පොත් ගොන්නකම ගමක් ගැන ඇති සිතුවම් බොහෝය... එහෙත් ඇත්ත වශයෙන්ම මා ගමක් ගැන වෙනස්ම ආකාරයක චිත්‍රයක් පැහැදිලිව දුටුවේ සයිමන් නවගත්තේගමයන්ගේ පොත් තුලිනි. සුද්දිලාගේ කතාව කියවීමෙන් පසුව ගමක ඇති පිටතට විවර නොවනා බොහෝ පැති ගැන යම් අවබෝධයක් ලැබිණි.. එහෙත් මුල්ම වකවානුවෙහි මා සිතූවේ මේ කතාවල වැඩි හරිය අතින් දමා ඇති ඒවා යන වගයි. එහෙත් මා ඒවා කියවීමට යම් කිසි රුචිකත්වයක් දැක්වීය. හේතුව ඒවායේ තිබූ ලිංගික චර්යාවන් උලුප්පා ලිවීමේ ගතිය නිසා වන්නට හැක. ලිංගිකත්වය ගැන කිසිදු අත්දැකීමක් හෝ... අදහසක් නොතිබුනද.. ඒවායේ ඇති යම් කිසි රසයක් ගැන ස්වභාවයෙන් ඇදෙන ගතියක් මා තුල නොවුනා යැයි කීව හොත් එය අසත්‍යකි. ගැහැණුන් හා මිනිසුන් අතර කෙරෙනා රහසිගත ක්‍රියාදාමයන් ගැන සිතේ ඇති වන කුහුල දිනෙන් දින වැඩෙනා සමයක එවැනි පොත පතට සිත ඇඳී යාම අරුමයක් යැයි මා සිතන්නේ නැත.

මෙකී පොත් පත් බොහෝමයක් මා කියවන ලද්දේ වයස අවුරුදු දහයට ආසන්න කාලයේ බවද කිව යුතුය..එනම් වයස අවුරුදු නවයේ සිට අවුරුදු දොළහා වැනි කාලයකය... එය තරමක් අමුතු යැයි කෙනෙකුට සිතෙන්නට හැකියාවක් ඇතත් පොතට පතට කුඩා කල සිටම ඇලුන උදවිය ඒ පිළිබඳව දන්නවා ඇත. කියවන්නට හැකියාව හා ආසාව තිබියදී අතට හසුවන කුඩා පත්තර කැබැල්ලේ සිට ජාතක කතා පොත දක්වා වූවද එක හුස්මට කියවන්නට හැකි කාලයකි එය... මැක්සිම් ගෝර්කිගේ "අම්මා" පොත කියවන විට මට වයස අවුරුදු 10 කි. පාලම යට නවකතාව කියවන ලද්දේත් එවැනිම කාලයකදීය... පොඩි එකෙකුට ඒවා බර වැඩි යැයි කිසිවකුට සිතුනද පොඩි එකාට එහෙම සිතෙන්නේ නැති නම් කුමක් කරන්නද..?

මෙසේ කියවන ලද පොත් අතරින් හමුවන්නට වූ ගැහැණු පිරිමි ලිංගික සම්බන්ධතා ගැන සම්පූර්ණයෙන් නොවුනද යම් කිසි අදහසක් ලැබ ගැන්මේ හැකියාව මා තුල විය... එහෙත් සත්‍ය වශයෙන්ම ගත් කල පිරිමි පිරිමි සබඳතා හෝ ගැහැණු ගැහැණු අතර සබඳතා නැත්නම් සම ලිංගිකයින් ගැන අදහසක් පොත් පත් වලින් දැන ගැනීමට මට හැකියාවක් ලැබී තිබුනේ නැත.

ඒ එවැනි දේ ගැන ලියැ වී ඇති පොත් පත් නැති වීම හෝ..එවැනි පොත් මා හට නොලැබීම..හෝ එසේත් නැතිනම් පොත් පත්වල තිබූ එවැනි කාරණා අවබෝධ කර ගැන්මට මා හට නොහැකි වීම වන්නට හැකි යැයි සිතමි. විශේෂයෙන්ම කේ ජයතිලකයන් විසින් රචිත "චරිත තුනක්" පොතෙහි යම් තැනක සමලිංගිකත්වය ගැන කියැවෙන බව මෑත කාලීනව මා කොතැනකදී හෝ කියැවී තිබියදී කියවන ලදි. එහෙත් කුඩා කල එම පොත කියවන වේලෙහි මා හට එය ස්පර්ශ වූවා යැයි මා හට සිහියක් නැත. එසේ වන්නට ඇත්තේ එම කාරණාව තේරුම් ගැනීමට තරම් මගේ හැකියාව මෝරා නොතිබීම වන්නට හැකිය.

කරුණු මෙසේ හෙයින් ඇත්ත වශයෙන්ම සමලිංගිකයින් ගැන හෝ සමලිංගක සේවනය ගැන කිසිදු අවබෝධයක් වයස අවුරුදු එකොලහක් පමණ වන තෙක්ම මා සතුව තිබුනේ නැත.

එහෙත් එක් දිනක් තාත්තා කෝපාවිෂ්ඨව කියනා ලද කතාවක් නිසා ඒ ගැන යම් කුහුලක් සිත තුල උපදින්නට ගති... එය සිදු වූයේ මෙසේය...

මමත් මල්ලීත් අතර වයස් පරතරය අවුරුදු දෙක හමාරකි. ඒ අනුව මෙම කතාවට අදාල කාලය වන විට මා හට වයස අවුරුදු එකොලහක් පමණත් මල්ලීට අටක් නවයක් වැනි වයසකුත් විය. අප දෙදෙනාම මා පෙර කී ලෙසින් හැදුනේ වැඩුනේ ගමේ ගහ කොල අතරය... කුඩා කල සිටම අප හට සරුංගල් උණ වැළඳී තිබිණි... මල්ලීට සරුංගල් සෑදිය නොහැක. එයට හැකියාව තිබුනේ මා හටය..එහෙයින් මල්ලී නිතරම මා නැති වේලාවල්වලදීද සරුංගල් අරින අනිත් කොල්ලන් සමග එහෙ මෙහෙ කරක් ගැසීම සාමාන්‍ය දෙයක් විය.

සරුංගල් ඇරීමට අපගේ ගෙවල් ආසන්නයේ ප්‍රධාන තිප්පලවල් දෙකක් විය. එයින් එකක් වූයේ අප ගෙවල් පහළීන් පිහිටි වෙල් යායේය... අනිත් තැන නම් ගෙට උඩහින් වූ කන්දේ ගලේය... මෙයින් පලමු තැනට වඩා අප නිතැතින්ම කැමැති වූයේ කන්දේ ගලටය.. මන්ද යත් එහි සිට සරුංගල් යැවීම ඉතා පහසු වූ හෙයිනුත්.. හොඳින් හමන සුළඟත්.. ගස් වැල් වල නොපැටලී සරුංගල් යැවීමේ හැකියාවත්... සරුංගලය උඩ යවා ගල උඩ වැවී තිබූ කුඩා පඳුරක එය ගැට ගසා ගල උඩම වූ ගස් හෙවනක හෝ ගල් පියස්සක සෙවනෙහි සිට අවට නරඹමින් නිදහසේ සිටීමට හැකි වීම ආදියත් එයට හේතු වී තිබිණ...

එහෙත් කන්දේ ගලට යාමට විශාල බාදාවක් තිබිණි.. ඒ තාත්තාගේ අකමැත්තයි... ගෙට පහල වෙලේ උදේ සිට රෑවන තුරු සරුංගල් ඇරියාට හෝ කෙලි සෙල්ලම් කලාට කිසිවක් නොතියන තාත්තා කන්දේ ගලට අප යෑම එතරම් රිස්සුවේ නැත. ඒ අකමැත්තට හේතුව ගලකින් වැටී අප අත පය කඩා ගනීවී යැයි කියා ඇති වූ බියක් ලෙසින් මා මුලදී සිතා සිටියෙමි. එහෙත් ඒ පිළිබඳව ඔහු තුල වූ අකමැත්තට සැබෑ හේතුව එය නොවන වග අප දැන ගත්තේ මෙම සිදු වීමෙන් පසුවය...

පහළ වෙලේ සරුංගල් යැවීමට මමත් මල්ලීත් තනියම යන මුත් කන්දේ ගලට සරුංගල් යැවීමට අප දෙදෙනා පමණක් යන අවස්ථා නැත. එයට හේතු තිබිණ.. කන්දේ ගල පිහිටි වත්ත තරමක් විශාල නිතර මිනිසුන් නොගැවසෙන තරමක් පාළු පෙදෙසක් වූ නිසාත්... කන්දේ ගල එහා පැත්තේ ඇති වල් දෙල් ගහේ කලකට ඉහතදී මිනිසකු එල්ලී මැරී තිබූ හෙයින් ඒ පිළීබඳ තිබූ හොල්මං කතාවත්... අප කුඩා උන් සන්ධියේදී ඇස් දෙකින්ම දැක ගත් දැවැන්ත පිඹුරාගේ මතකයත් එයට හේතු විණි.(පිඹුරා ගැන කතාව පසුව කිව හැක)

එසේ හෙයින් කන්දට යන්නට නම් නිතරම නඩයක් ඇවැසි විය. කුඩා උන් වූ අප දෙදෙනාත්... තවත් අපගේ සම වයස් මිතුරන් වූ ඔබ කවුරුත් මේ වන විට හොඳින් දන්නා හදුනන ජුංඅල හා රතනත්... තවත් කිහිප දෙනෙකුත් වූ අතර අපට වඩා වයසෙන් තරමක් වැඩි මහළු එහෙත් සරුංගල් යැවීමට හුරු වූ ගැටවරයින් දෙතුන් දෙනෙකුද එසේ සරුංගල් ඇරීමට කන්දේ ගලට යන නඩයට එකතු වී තිබිණි.

තාත්තා මෙම අපට වඩා වයසෙන් වැඩි කිහිප දෙනා සමඟින් අප එක්කාසු වීම ගැන එතරම් කැමැත්තක් නොදක්වන ලදි. එහෙත් එයට හේතුව මේ යැයි කියා කියා තිබුනේ නැත.

දින කිහිපයක්ම ඔවුන් සමඟ කන්දේ යන්නට එපා යැයි අප හට කීවද එය ඇසුවේ අප නම් නොවේ.. කෙසේ හෝ තාත්තාගේ ඇස වසා සරුංගලුත් රැගෙන කන්දට යන අප සවස් වී පැමිණෙන විට තාත්තා මග රැක සිට තරවටු කරයි. එහෙත් වෙලේ සරුංගල් යැවීමට වඩා කන්දේ ඇති පහසුවත් එහි ඇති විනෝදයත් නිසා අපි කන්දේ යෑම නිතර කලෙමු.

එහෙත් දිනක් තාත්තාගේ කේන්තිය ඉහ වහා ගොස් තිබිණි... තාත්තා කන්ද පාමුලට විත් කෑ ගසා අපට අඩ ගසන හඩ ඇසුනේ මද වේලාවක් යෑමෙන් පසුවය... එයින් පසුව ඉක්මනින් සරුංගල් බිමට බා පහලට දිව ආ පසුව තාත්තා විසින් මග දිගට බැන අඩ ගසමින් ගෙදර ගෙන යන ලදි.. ගෙට ඇතුළු විගසම තාත්තාගේ මුවින්

"තොපි මොකටද නිතරම අරුන් එක්ක කන්දේ බඩ ගාන්නේ... ආයේ එහෙම යනවා නෙවෙයි... මං දන්නේ නැද්ද ඕකුන්ගේ හැටි... අන්තිමට තොපිත් නවතින්නේ පන්සල් සූදුවට ඇබ්බැහි වෙලා..."

යයි පිට වූ අතර ඒ කිවූ දෙය තේරුම් ගත නුහුණු අප දෙදෙනාම

"පන්සල් සූදුව..ඒ මොකක්ද ඒ..?" යැයි විමසන ලදි...

අප එසේ සැහැල්ලුවෙන් විමසූවත් එයට උත්තර දීමට හැකියාවක් ඇත්තේ දෙමාපියන් අතරින් කීයෙන් කී දෙනෙකුටද..? මෙය කියවන ඔබට හැකියාවක් ඇද්ද එම කාරණාව පැහැදිලිව දරුවකුට කියා දීමට..?