අංකල් "ජා"

පුළුන් වට්ටියක් වගේ සුදෝ සුදු කොණ්ඩය... බෙහෙතකටවත් කලු කෙස් ගහක් හොයා ගන්ට නැහැ... ඒකත් හොඳ පිළිවෙලකට කපාපු මල් පඳුරක් වගේ බොහෝම පිළිවෙලයි... මතකද ප්‍රේම් ජයන්ත්... ඉස්සර හිටිය හොඳ නළුවෙක්... ගිනිකූරු කට් උඩු රැවුල.. දැන් මං කියන්නේ අංකල් ප්‍රේම් ජයන්ත් වගේ කියලා නෙවෙයි... ප්‍රේම් ජයන්ත්ගේ වගේ ගිනිකූරු කට් උඩු රැවුල... පරණ ඉට්ටැයිල් එකනේ... දැන් කොහේද ඒවා...

වැඩිය උස නැහැ..අඩි පහයි අඟල් දෙකක් විතර ඇති.. හැබැයි හොඳ සනීපෙන් හිටිය මනුස්සයා... කියන්න තරං අසනීපයක් එහෙම තිබුනේ නැහැ... උසේ තරමට සරිලන සිරුර... ලියන වෙලාවට විතරක් කණ්ණාඩි යුවලක් පාවිච්චි කලා... එතකොටනං අපේ රතු විතාන මහත්තයාගේ පෙනුම වගේ...

අංකල්ව මුලින්ම මට නෙවෙයි හම්බ උනේ.. මගේ ගෝලයින්ට... මම නිවාඩු දවසක තමා අංකල් ඇවිත් තිබුනේ.. පහුවදා මට අංකල් ගැන කිව්වේ සරත්... ඔව් සරත් කියන්නේ මගේ සුවච කීකරු ගෝලයෙක්... වයස 50කට කිට්ටුයි.. උස අඩි පහක් විතර ඇති.. ටිකක් මහතයි..බෝලේ වගේ... හොඳ කොටු පැනීමේ සූරයෙක්.. ඒ වයසේ කෙනෙක්ගෙන් එච්චර හැකියාවක් දකින එක ලේසි නැහැ.. පුදුම කරුණාවන්ත මනුස්සයා.. අදටත් මාසයකට සැරයක් විතර මං දැන් ඉන්න තැනට ඇවිත් මාව බලලා යනවා... "සර් හින්දා තමා පොත් පත්වල වැඩ පිළීවෙළකට කරන්න ඉගෙන ගත්තේ..මට හැමදාම ඒවා මතක් වෙනවා" කියලා ආ ගිය තොරතුරු කතා බහ කරලා යනවා... ඒ දවස්වලත් ගෙදර මොනවා හරි කෑමක් හැදුවම මට පංගුවක් උස්සං එනවා... තනි‍යෙන් ඉන්න සර්ට කොහෙන් කියලා හම්බ වෙන්නද ඔන්න මං පංගුව ගෙනාවා කියාගෙන... සරත්ගේ පවුල මං දැකලා නැහැ.. හැබැයි උන්දෑ කවරු උනත් රසට උයන්න පිහින්න ඇහැකි කෙනෙක්... හරි අපි සරත් ගැන පැත්තකින් තියමු.. ඒ වා පස්සේ කාලයක කතා කරන්න පුළුවන්..සරත් කියන්නෙත් කතා උල්පතක්...

සරත් තමා මට කිව්වේ "සර් දන්නේ නැහැනේ.. ඊයේ ටොප් බඩුවක් ආවානේ රස්සාවක් හොයාගෙන"...

ඒ දවස්වල අපි ඇත්තටම අමාරුවෙන් දිව්වේ.. පොයින්ට් එකට 8 දෙනෙක් ඕන වෙලා තියෙද්දී 6ක් වගේ හිටියේ. ඉන්න ටික එහෙට මෙහෙට කරකව කරකව ගේම ගෙනියන එක ලේසි නැහැ..හැම මිනිහටම ප්‍රොබ්ලම්... එක්කෝ ගෑණිට ලෙඩ.. නැත්තං ළමයින්ගේ ප්‍රශ්න... එහෙමත් නැත්තං වෙන මොකක් හරි මඟුලක්... මට විතරයි කියන්න දෙයක් තිබුනේ නැත්තේ... මං නිවාඩුවක් ඕන උනාම කෙලින්ම කියන්නේ මං හෙට එන්නේ නැහැ ගෙදරට වෙලා කාලා බීලා බුදිය ගන්නවා.. කියලා විතරයි... නැතිව වෙන මොකක් කියන්නද..?

"කවුද සරත්..?"

මට වඩා සෑහෙන වයසැති සරත්ට මං නම කියලා මිස නෑදෑකං කියන්න ගියේ නැහැ කවදාවත්... සරතුත් සර් කියලා මිස මල්ලියේ කියලවත් කියන්නේ නැහැ අදටවත්.. ඒත් මිනිහා මට හුගක් ලෙංගතුයි.. මට උනත් ජීවිතේට හම්බ උන මිනිස්සු අතර අමතක නොවන මනුස්සයෙක්...

"අංකල් කෙනෙක්..වයසනං හැටක් විතර ඇති.. ඒත් කොල්ලා වගේ.. කලින් සිකුරිටි කරලා තියෙනවළු... මෙහෙ ෆැක්ට්‍රියේ රස්සාවක් හොයන්න ඇවිත් තියෙන්නේ.. ඒත් මං කතා කරලා හෙඩ් ඔෆිස් එකට යැව්වා... අපිටත් කට්ටිය නැති වෙලාවනේ... ඕන දෙයක් පුළුවන් කිව්වා.. කිව්වා වගේම පුළුවන් කියලත් හිතෙනවා සර්.. හරි පිළීවෙලයි.. හැබැයි මුස්ලිම්"

"හරි මං බලන්නං හෙඩ් ඔෆිස් එකට කතා කරලා.."

කිව්ව වගේම කතා කලාම මට හෙඩ් ඔෆීස් එකෙන් කිව්වා අංකල් කෙනෙක් ආවා හෙට ඉඳන් එවන්නං කියලා... පහුවදා මං වැඩට යනකොට ගාඩ් රූම් එකේ ඉන්නවා වාඩි වෙලා වයසක පහේ කෙනෙක්.. ඒ තමා මං කලින් කිව්ව අංකල්... මං ගාඩ් රූම් එකට ඇතුල් වෙනකොටම සරත් "ගුඩ් මෝනින් සර්" කියන ගමන්ම "මේ තමා අර කිව්ව කෙනා" කියලා මට අංකල්ව පෙන්නුවා... සරත්ගේ කතාව ඇහුන පරක්කුවට දඩ බඩ ගාලා පුටුවෙන් නැගිට්ට අංකල් කඳ සීරුවට අරං කෙලපි සැලියුට් එකක්... පළවෙනි හැසිරීමම සිත් ගන්නා සුළුයි... ඒ කියන්නේ මෑන් ආරක්ෂක අංශවල වැඩ කරලා තියෙනවා... කවදාවත් හමුදාවක පොලිසියක නොහිටපු අයගෙන් වැඩ ගැනීම පුදුම අමාරු වැඩක්... විනය ගැන අණ හා පාලනය ගැන උගන්නන්න පුළුවන්ද උන්දලට... ඒත් මෙහෙම අය වැඩි අවුලක් නැහැ...

කෙටි ප්‍රශ්න කිහිපයක්...?

"යුනිෆෝම් ලැබිලා නේද.. කොහොමද හිරද..නැත්තං අවුලක් නැද්ද..?අද ඉඳන්ම වැඩ කලෑකිද..?"

ප්‍රශ්න වලට උත්තර ලැබුනා අංකල් රාජකාරියට ලෑස්තියි... සාමාන්‍යයෙන් මට මාසෙකට ආරක්ෂක නිලධාරීන් දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙක්වත් පුහුණු කරන්න වෙනවා.. එන උන් සමහරු දාලා යනවා දවසෙන් දෙකින්.. සමහරුන්ට පඩි මදි.. තමත් සමහරුන්ට නිවාඩු මදි... ඒ අස්සේම තවත් උන්ට මා එක්ක වැඩ කරන්න බැහැ... තුන් වෙනි කාරණාවත් තදින්ම බල පෑවා... ඒත් කියන දෙයක් නාහන..උනන්දුවක් නැති උන් ඉන්නවට වඩා යන එක හොඳයි... ඒ අතරට ටිකක් තලත්තෑනි උනත් පිළිවෙලක් ඇති මිනිහෙක් දැක්කම සතුටක් දැනෙනවා හිතට...

කොහොම හරි එදා ඉඳන් අංකල් අපිත් එක්ක රාජකාරී කලා... අවුරුද්දකුත් මාස ගානක්... අංකල්ව අහක් කරන්න කියලා කම්පැනියෙන් දන්වන තුරුම... කම්පැනියෙන් කිව්වොත් කෙනෙක්ව අහක් කරන්න කියලා ඒක නොකර බැහැ. නැත්තං වෙන්නේ අපිටත් යන්න තමා... ඒ අනුව අංකල්ව මාරු කලා.. බියගමට... ඒත් අංකල් ගියේ නැහැ බියගම..අංකල් ගියා ගෙදර... එයින් පස්සේ අද වෙනකල් මං දන්නේ නැහැ අංකල්ට කොහොමද කියලා... ඒත් අංකල් හිටිය දවස්වල කියාපු කරාපු  දේවල් තාම මතකේ තියෙනවා... අංකල්ගේ ජීව්තෙත් ලස්සන පොතක් වගේ.... මුස්ලිම් කියලා අපි හිතුවට අංකල් "ජා" වරුන්ගෙන් පැවැත එන්නෙක්... මුලින් මුලින් සිකුරාදා පල්ලි යන්න නිවාඩු ගත්ත අංකල් පස්සේ පස්සේ නිවාඩු ගත්තේ නැහැ... 

අංකල්ගේ ජීවිත කතාවත් අපි කෙටියෙන් කියලා දාමු ඊ ළග ලිපියෙන්... එතකොට මං කියන්නං තමාගේම කියලා ලොකු ව්‍යාපාරයක් හිමිව තිබු අංකල් කොහොමද දුප්පත්කමට වැටුනේ කියලා...