ඇස් වහක් නැහැ කට වහක් නැහැ...

"හප්පා කරල් නැතිවට මොකද මේ තියෙන්නේ කොල සූ ගාලා...කොළ සම්බල් හදලා හරි කන්ට බැරියෑ තුන් වේලට.."

කාරණාව හිතූ ආකාරයෙන් ඉස්ට නොවීම ගැන පමණක් නොව තමා කල අමන මරි මෝඩ වැඩේ ගැන තමාටම බැණ වඳිමින් ගොයි මහත්තයා බලා හිඳින්නට විය...

මේ කතාව නෑසූ අය ඇත්නම් ඒ අල්පයක් වූ තරම් පිරිසක් විය හැක...

කතාව සිද්ධ වූ ආකාරය මුල පටන් කෙටියෙන් කිව්වහොත් මෙසේය...

ඕං ඉතිං එක්තර ගමක හිටියා මනුස්පයෙක්..මේ මනුස්පයා නොම්බර එකේ ඇස්වහ කට වහ කාරයා.. දන්නවනේ ඇස් වහ කට වහ කාරයා කියන්නේ කාටදැයි කියලා.. එහෙම උන්දලා මොනවා හරි දෙයක් දිහා බලලා මොනම හරි දෙයක් කිව්වනං ඒ කිව්ව දේට මුල් වෙච්ච දේට දෙයියන්ගේම පිහිට තමා ඕං..

හරි මේ ගමේම හිටියා බොහෝම දක්ෂ ගොයි මහත්තයෙකුත්.. මුන්නැහේ බොහෝම වෙර වීරීයෙන් වැඩ කලා වගේම තමයි අත් ගුණේත් ඉස්තරං... හිටෝන ඕන දෙයක් සාර සොබාවට වැඩෙනවා...

ඉතිං මෙහෙම යනකොට මේ ගොයි මහත්තයාගේ ගේ අයිනට වෙන්ට බොහෝම සරුසාරෙට වැඩුන කොච්චි ගහක් තිබුනා..දවසක් දා මොනවා නමුත් වැරදීමකින් අර කිව්ව ‍ඇස්වහ කටවහ කරයා මේ ගොයි මහත්තයගේගේ අහලින් යන්ට ආවා...මේ වෙලාවේ අපේ ගොයි මහත්තයත් හිටියා ගේ ගාවම වගේ...

එකපාරම යන ගමන නවත්තපු ඇස් වහ කාරයා ගොයි මහත්තයගේ ගෙමිදුල දිහාව බලලා මෙහෙම කිව්වා...

"ඈ බං අයියේ මේ යස අපූරුවට වැවිලා තියෙන්නේ කොච්චි ගහක් නේද..? හම්මේ බං මෙහෙම කොච්චි හැදෙනවනං බොට බැරිවයෑ කොච්චි විකුණලම තව වත් පිටි හරකා බාන එහෙම ගන්ට..." එහෙම කිව්ව හාදයා යන්ට ගියා... ගොයි මහත්තයට අනේ අපොයි ගෑවුනා... ඒ වගේම තමා එදායින් පස්සේ ඒ ගහේ නෙවෙයි ආයේ කොච්චි හැදුනේ... ගහ ඔහේ හැදෙනවා හැබැයි නෝ කරල්...

දැන් මේ ගොයි මහත්තයට බොහෝම කේන්තියි වගේම කණගාටුයි... ඒත් ඉතිං අර මිනිහට ගහන්ට කියලයෑ... ඉතිං මොනවා නමුත් මේ කිව්ව කතාවට හරියන්ට දෙයක් කොරන්ට ඕනෑ කියලා හිත හිත හිටියා...  විසෙන් විස නසන්නැහේ දැන් ගමයගේ කල්පනාව තමා ඇස් වහ කට වහ කාරයගෙන්ම වැඩක් ගැනීම... ඒ කිව්වේ මුංදෑ දැන් හිතං ඉන්නේ ආයේම වංගියක් අර ඇස්වහ කාරයා ගෙන්නලා මේ කොච්චි ගහ පෙන්නන්ට... දැන් මේකේ කරල් නැති හින්දා මේක දැක්ක ගමන් අරුන්දෑ ගත් කටටම කියන්නේ නැතෑ අපොයි කෝ මේකේ කරල් කියලා... එහෙම කිව්වම ආයේ මේකේ කරල් හැදෙන්නේ නැතෑ... එහෙම හිතලා ඔන්න වැඩේ කොලා..

ඒ කිව්වේ බලං ඉඳලා ඉදලා ඇස්වහ කාරයා ආයේ ගේ අහලින් යන වෙලාවක බලෙන්ම වගේ අල්ල ගත්තා කතාවට.. එහෙම කතාවට අල්ලගෙන එක්කගෙන ආවා අර කොච්චි ගහ තිබුණ තැනට... දැන් මොනවා හරි කියන්නේ නැතෑ... කියලා හිතාගෙන...

ම්හූ..මොන..මෑන් නෙවෙයි කොච්චි ගහ දිහා නිකමටවත් බලන්නේ... දැන් ගමයා කතා කරන ගමන් කොච්චි ගහ අත පත ගානවා.. ඒ වටේ ගමන් කරනවා දැන් කියයි දැන් කියයි කියලා හිතලා... ඒත් නැහැ අරුන්දෑ මොනවත්ම කියන්නේ... අන්තිමේදී අපේ ඇස් වහ කාරයා යන්ට කියලා ලෑස්ති වෙනවා... ඉවසලා ඉවසලා බැරිම තැන අපේ ගම රාල ගොයියා අරුන්දැට කියනවා මෙහෙම...

"බලහංකෝ මල්ලියේ මේ කොච්චි ගහ..එක කරලක්වත් නැහැනේ බං බෙහෙතකටවත්..."

යන්න ගිය ගමන ආපහු හැරිලා අපේ උන්නැහේ  බැළුවා කොච්චි ගහ දිහා හොඳ විපරමට... බලලා හිනාවෙලා කියපි මෙහෙම... කොහොමද..? මෙහෙම මෙහෙම..අර මං උඩින් ලිව්වේ... අන්න එහෙම..ඒ කිව්වේ...

"හප්පා කරල් නැතිවට මොකද මේ තියෙන්නේ කොල සූ ගාලා...කොළ සම්බල් හදලා හරි කන්ට බැරියෑ තුන් වේලට.."

හරිනේ බඩු... තුන් වරුවයි ගියේ ගහේ තුබුන කොල ටිකත් හැළීලා ගහ මැරිලම ගියා... ඔන්න කරණාව... ඔහොම වෙලාවට තමා අර පැරණි උපහැරණයක් තියෙන්නේ..

"එකක් කඩතොළු මකා ගන්නට ගොසින් මට වූ කාරියා..දෙකක් කඩතොළු හදා දුන්නයි ඉඳුරුවේ ආචාරියා.." කියලා...අහලා ඇතිනේ ඒකත් නේද..?

හරි මං මේ කියන්ට ලෑස්ති උනේ තමුන්නැහේලා මොකද හිතන්නේ මේ ඇස් වහ කටවහ ගැන... ඇත්තටම එහෙම දෙයක් තියෙනවද..එහෙම නැත්තං ඒකත් අර කවුද කියන්නැහේ මිත්‍යා මතයක්ද..? 

හැබැයි මටනං ඔය ගැන අත්දැකීම් තියෙනවා... එව්වා ඉතිං මේ සූටි සූටි කතා...