රංගියි මමයි දැන් ග්‍රහ ලෝක අතරේ... මට කෙලවුන හැටි අවසානයි...

කලින් කතාවේ හැටියට රංගි යන්න ගියායින් පස්සේ මං ටික ටික සාමාන්‍ය තත්වයෙන් ජීවිතේ ගෙනිච්චයි කිව්වනේ..එයිට පස්සේ ඕං කාලය වේගයෙන්ම ගලා ගියා...මං වෙන වෙන ආදර හුට පටවල පැටලුනා..එක එක රස්සාවල් කරන්ට තියා ගත්තා... ඔය කතාව සිද්ධ උන කාලෙට අවුරුදු පහකට විතර පස්සේ දවසක් උදා උනා... අර චිත්තර පටිවල එක පාරට දර්ශනේ වෙනස් වෙන්නේ..යටින් දාන්නේ වසර පහකට පසුව කියලා..ආන්න එහෙම සීන් එකක්...

එතකොට මං තුමා උඩින් යන හමුදාවේ වැඩ කොරන කාලේ... කිසිම අවුලක් නැතිව මෙන්න මෙහෙම ජීවත් වෙද්දී තමා හිටි හැටියේ පියාණන් වහන්සේ ලෙඩ ඇඳට වැටුනේ... සරීරයේ පැත්තක් පණ නැති වෙලා යන රෝගේ... එයින් පස්සේ උන්දැව එහෙ මෙහෙ වෙද හෙදකං වලට එක්ක යන්ට උවමනා උන හින්දා අතේ තිබුන ගාන වියදං කරලා එහෙං මෙහෙං රෝල් කරලා ගෙදරට තුන් රෝද රථයක් ගන්ට කටයුතු කොලා... එහෙම තියෙද්දී මෙන්න එක පාරටම අම්මටත් ඒ අසනීපේම වැළඳුනා... දැන් ‍අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම ලෙඩ ඇ‍ඳේ... තාත්තා අසනීප උනාට උන්දැගේ කටයුතු කරගෙන යන්න ඒ හැටිම අවුලක් නොවුනත් අම්මා අසනීප උනහම තත්වය ටිකක් අමාරු උනා..මලයට උයන්න කරන්න තේරෙන්නේ නැහැ... පියාණෝ එක රෝහලක ඉද්දී මෑණියෝ තව රෝහලක නවත්තපු අවස්ථා හිටං උදා උනා.. ඔන්න ඔහොම වෙලාවක එක වෙලාවක කර කියා ගන්න දෙයක් නැති උන වෙලාවක් ආවා.. ඒ තමා මට නිවාඩු නැහැ...මල්ලිට දෙතැනක ඉන්න හැටියක් නැහැ... අම්මට උයන්න කරන්න බැරි තත්වේ හිටි හින්දා කවුරු හරි ගෙදර ඉන්න ඕන උනා උදව්වට... තාත්තා ඒ වෙනකොට රෝගල්ගත කරලා...

මේ වෙලාවේ තමා මැණියන් වහන්සේගේ නැගණියන් වහන්සේ කෙනෙක් ගැන සිහියට එන්නේ..උන්දෑ ඔය කොයි කාටත් උදව් උපකාර කරගෙන ඉන්න කෙනෙක්... හැබැයි එක එක කාලෙට ඉන්න තැනක් හොයාගන්න ලේසි නැහැ.. තමුන්ගේ කියලා ගෙයක් ඒ වෙනකොට හරියටම නොතිබුන හින්දා කවුරු හරි නෑදෑ කෙනෙකුගේ ගෙදරක උන්දලට උදව් වෙවී ඉන්න එකයි කරන්නේ... ඉතිං මේ අවස්ථාවේ හොයා බලනකොට යාන්තං ඉන්න තැන ආරංචි කරගෙන එහෙ ගියා...

හරි පුංචි අම්මා කියාපු තැනේ හිටියා... හැබැයි ඒ විතරක් නෙවෙයි තවත් කෙනෙක් එහෙ හිටියා... ඒ තමා රංගි... අපි දෙන්නා ඒ වෙද්දී හරියටම අවුරුදු පහක් දැකලා කතා කරලා තිබුනේ නැහැ... හැබැයි එදා එක පාරට දැක්ක හැටියේ දෙන්නටම කතා කරගන්න ලේසි උනේ නැහැ... අනික් ගියේ වෙන කාරණාවකට නෙව...

කොහොම හරි එදා ගෙහුං පුංචි අම්මාට ගෙදර තත්වේ කිව්වට පස්සේ උන්දෑ පහුවදා එන්නං කියලා පොරොන්දු උනා.. ඒ කිව්වත් වගේ පහුවදා හවස් වෙද්දී ආවා..හැබැයි තනියම නෙවෙයි රංගිත් ඒ එක්කලා ඇවිත් තිබුනා... එදා තමා අපි දෙන්නට කාලෙකට පස්සේ කතා කරන්න හම්බ උනේ... 

අවසානෙදී රංගිගෙන් දැන ගත්ත විදියට රංගිව බන්දලා දීලා තියෙන්නේ අර කලින් රංගි පස්සේ එනවයි කිව්ව හාදයටම තමා...මෑණියන්ගේ මෑණියෝ බොහෝම තදින් මෙයාව ආරස්සා කොල හින්දා මට පණිවිඩයක් එවා ගන්ට උනේ නැහැ කියලත් කියන්ට යෙදුණා නෙව.. ඔන්න ඉතිං ගොනා සහ තණකොල සේ මාත් ඒ හැම දෙයක්ම පිළි අරං ආයේමත් හිත් අමනාපයක් නැතිව හිටියා... අතීතේ අතීතෙටම යන්ට ඇරලා...

ඒත්...

පස්සෙන් පහුකාලෙක රංගිගේ කතාව දැනං උන්න අපි දෙන්නගේම සහෝදරියෙක්ගෙන් කතාවේ සම්පූර්ණ විස්තරේ දැන කියාගන්ට මට පුළුවන් කම ලැබුනා...

ඇත්තටම රංගි බැඳපු හාදයා නරක කෙනෙක් නෙවෙයි..තමුන්ගේම කියලා ජීවනෝපායක් කරගෙන හිටිය මනුස්සයෙක්.. අපේ ගෙදරට රංගිව ගේනකොට ඒ දෙන්නා අතරේ සම්බන්ධයක් තිබිලා තියෙනවා... පස්සෙන් එන හින්දා කරදරේ කියලා කියාපු කතා බොරු කෑලි... ගෙදරින් මේකට අකමැති හින්දා තමා අපේ ගෙදරට එවලා තිබුනේ.. ඒත් පස්සේ අපේ ගෙදරදී මාත් එක්ක පටලැවුන නිසා ආයෙම ගෙනිහින් දැම්මයින් පස්සේ ටික දවසකින් අර මනුස්සයා ගෙදරටම ඇවිත් වැඩිහිටියන්ට කිව්වට පස්සේ දෙපාර්ශවයේම කැමැත්ත මත තමා විවාහය සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ... වෙඩිමත් බොහෝම හොඳට ගන්න රංගි උත්සුක වෙලා තිබුනා... ඔන්න එහොමයි වෙලා තිබුනේ... අවසානෙදී අහක යන කරත්ත රෝදයක් මයේ බෙල්ල උඩින් ගමන් කලාට ඇර වෙන කිසිම දෙයක් වෙලා තිබුනේ නැහැ...

කොහොම උනත් මේ වන විට රංගි ඒ විවාහයත් නීත්‍යානූකූලවම අවසන් කරලා දෙවැනි විවාහයත් කරගෙන අවසානයි... කොහොමටත් රංගි විවහා උනාට පස්සේ විවහා උන මනුස්සයට වැඩි කාලයක් ගෙවන්න උනේ පිට රට... ඒ රංගිගේ මුදල් පසුපස හඹායෑමේ ආසාව ඉස්ඨ කරන්න ඕන හින්දා.. ඒත් අවසානෙදී ඔහුගෙන් වෙන් වෙන්න රංගි තීරණය කලා... කලා විතරක් නෙවෙයි වෙන් උනා..ඒ තීරණය ගන්න වෙලේ රංගිට රංගිගේ පාර්ශවයෙන් දැඩි විරෝධතා එල්ල උනා.. අඩුම ගානේ ඇවිත් ඉන්නවත් තැනක් නැති වෙලේ දික්කසාඳ කල මනුස්සයගේ මෑණියන්ම රංගිව බලා කියා ගත්තා... දෙවැනි විවාහයක් කරගන්නා තුරුම...

අද වෙනකොට රංගි තමුන්ගේ දෙවැනි විවාහයට එළඹිලා කල් ගත කරනවා... අර මං කිව්ව ආකාරයට අපේ ගෙදරින් ගෙහුන් අවුරුදු පහකට පස්සේ රංගිව හම්බ උනාට පස්සේ ආයේ මට රංගි එක්ක කතා බහ කරන්න උනේ කීප දවසයි.. එයින් පස්සේ කලෙක මං මහණ වෙන්න කියලා ලෑස්ති උන වෙලේ කලින් කිව්ව පුංචි අම්මත් එක්කම මාව බලන්න රංගි ආවා.. ඒ ආවේ මගේ තීරණේ වෙනස් කරවන්න.. ඒත් මං මගේ ගමන ගියා... රංගි මාත් එක්ක අමනාප වෙලා ගෙදර ගියා... එයිටත් අවුරුදු හයකට විතර පස්සේ මං පැවිදි දිවියට ආයිබෝං කියලා ඉද්දී රංගිව මට ආයේ මුණ ගැහුණා... එතකොට එයා තමුන්ගේ දෙවැනි විවාහයට ලක ලෑස්ති වෙන කලේ... එයින් පස්සේ දැන්නං කාලෙකින් හම්බ වෙලා නැහැ.. ඒත් අදටත් ඉඳහිට කතා බහ කරලා දුක සැප විමසන්න උන්දෑ අමතක කරන්නේ නැහැ... මම උනත් එහෙමම තමා... දන්නවද අපි වැඩියම කතා කරන්නේ මොනවා ගැනද කියලා.. ඒ තමා ජ්‍යෝතිෂය ගැන... රංගිත් දැන් ඒ ගැන හඳාරනවා... ඉතිං අපිට දැන් කතා කරන්න උනාම ඒකට විෂය වෙන්නේ ඉර හඳ තාරකා ගැන තමා... ඔන්න ඔහොමයි කාලය කියන දේ අපිට සලකන්නේ...

රංගි දන්නවා මං බ්ලොග් ලියන වග.. ඒ වගේම ඒකේ මගේ ජීවිතේ ගැන ලියන වගත්... එයා ගැනත් ලියන්න හිතේ තිබුන බව..ආයේ කතා කල වෙලාවක මේ ලිව්ව දේවල් ගැනත් රංගිට කියන්න ඕන... ඒකිත් මේ වගේ වැඩවලට හෙනට කැමතියි... ආයේ ඉතිං පුදුම වෙන්න දෙයක් නැහැ ඒකි මගේ නෑනා නෙව...

------------------------------------------

ඔන්න ඔහොමයි රංගිගෙයි මගෙයි කතාව අවසන් වෙන්නේ... හැබැයි රංගිගේ කතාව ඉස්සරහට කොහොම දුවයිද කියලා මං දන්නේ නැහැ... මගේ කතාවත් එහෙමම තමා... අපි දෙන්නම දැන් වෙනම ගමනක.. ඒත් ඉඳහිට අතරමගදී අපේ පාරවල් එක ලඟින් යනවා...