බඩා හැර ගිය ඈ...(4)

තාත්තා පාඩුවේ කඩයේ බඩු කිරයි... ගැහැණියක විත් මොන මොනවාදෝ මිලදී ගන්නා අතර තාත්තාගෙන් කුමක් හෝ විමසයි...

"අනේ මං දන්නේ නැහැ ඕවා..." තාත්තා ඕනෑවට එපාවට උත්තර බඳී...

"අයියානං නොදැන ඉන්න විදියක් නැහැ.. කොහෙද ඉතිං අපිට කියන එකක්යෑ.." තාත්තාගේ උදාසීන පිළිතුරෙන් විරසක වූ ගැහැණිය නෝක්කාඩු හඬින් කියයි...

"මොකක්ද තාත්තේ..?" මට කට පියාගෙන ඉන්නට බැරිය...

"මොනවත් නැහැ බං..ඔන්න ඔහේ හිටහං.."

"මොනවත් නැතිව වෙන්නේ කොහොමද..? අර සුමුදු ආං බඩාව දාලා පැනලා ගිහින්ළු... උඹලයේ ‍තාත්තා ඕක නොදැන ඉන්න විදියක් නැහැනේ පුතේ.." ගැහැණිය මගේ ගැටළුව විසඳයි... ඇය මට රුස්සන එකියක නොවේ.. එහෙයින්  මම වැඩි කතාවට නොයමි.. එහෙත් ඇය ගිය පසුව තාත්තා විමසීමේ අදහසින් නිහඩව සිටියෙමි...

ඇය පිටත්ව ගිය වහාම මා අසන්නටත් ප්‍රථමව තාත්තා උත්තර බඳී... 

"ඊයේ සුමුදු ළමයත් අරං යන්න ගිහින්... අර ගෑණි ඒක ගැන ඇහුවේ... මං ඒවෑ අග මුල දන්නේ නැහැ... මේ ගෑණුන්ටත් ඕන නැති උලව්වක් නැහැ.." සුමුදු අක්කාගේ දෙවන වරට පැන යාම සටහන් වූයේ එලෙසිනි.. ඒ පැන ගියේ තනිවම නොවේ.. මාස ගණනක් වයසැති බිළිඳු දියණියද රැගෙනය... එදා එසේ පැන ගිය ඇය නැවත මා හට හමු වූයේ එයින් වසර දාහතකට පමණ පසුවය... ඒ ඇය හමුවීමටම කියා ඒ වන විට ඇය සිටි ඇගේ නිවසටය... ඇය එහි සිටියාය.. එපමණක් නොව එදා රැගෙන ගිය දියණියද නිවසේ උඩු මහලේ සිටි අතර පහළට කැඳවා මා හට මුණගස්වන ලදි... ඇය ඇගේ පුංචි අම්මා වැනිය... මා සමඟ සිනහා වූ දැරිය අත තිබූ පොත කියවන්නට විය...

"ඇයි හදිසියේ මාව හොයං ආවේ..?මම ඉන්නවා කියලා කවුද කිව්වේ" පැනය සුමුදු අක්කාගෙනි...

"බඩා අයියා කිව්වේ... එයා දැන් මා ළඟ ඉන්නේ.."

"මොනවා..පන්සලේ..මේ බඩා..?" ඇය විමතියට පත් වේ...

"ඔව්... අර ඉන්නේ අපූරුවට වත්ත පිටිය සුද්ධ කරගෙන.. දැන්නං බොන්නේ හෙමත් නැහැ..."

"ඒකනං වෙන්න බැහැ හාමුදුරුවනේ... බඩා නොබී හිටියොත් ඒක ලෝක පුදුමයක්.. ඊටත් පන්සලේ..." ඇයට සිනහා යන්නට විය... බඩා ගැන හොඳින්ම දන්නා මටද සිනහ යෑම නවත්වා ගන්නට නොහැකි විය... 

"හාමුදුරුවන්ට කොහොමද බඩා හම්බ උනේ..?"

"මං ගෙදර ගිය වෙලාවක... බඩා අපේ ගෙදර ආවා... ගේ ළඟින් යන ගමන්... එක පාරට මාව දැක්ක ගමන් ඇවිත් සාලේ මැද්දේ බිම පෙරළිලා දිගා වෙලා දණ්ඩ නමස්කාර කරලා අඩන්න තියා ගත්තා... මාත් එක්ක එන්න ඇහුවා... මං අම්ම දිහා බැළුවම අම්මත් කිව්වා එක්ක යනවනං එක්ක යන්න..හැබැයි මං වග කියන්නේ නං නැහැ.. කොහොමත් මෙහෙ හිටියොත් මල්ලිගෙන් මැරුං කනවා කියලා... බැලින්නං ඒ වෙනකොටත් මල්ලි බඩාට තුන් හතර වතාවක්ම පාරෙදී අල්ලං ගහලා හොඳටම... මේ යකා බීලා කුණු හරප කියං  ඒ හරියෙන් යද්දී.."

"මොනවා මේ ඔයාලගේ සමන් මල්ලි..?"

"ඔව් ඌ තමා.. ඉස්සර වගේ නෙවෙයි දැන් උගේ අහිංසක ගති නැහැ... මං වගෙත් නෙවෙයි හයයි හතරේ එකා... අම්මට නඩු බේරලා ඉවරයක් නැහැ... බඩා විතරක් නෙවෙයි තව කීප දෙනෙක්ටම ඌ ගහලා... දැන් ඒ හරියේ ඉස්සර හිටිය චණ්ඩි නැහැ... බඩා උනත් කන්ද උඩහදිම සද්දේ වහලා ආයේ සද්දේ අරින්නේ වෙල පහු උනාම තමා.. බඩාම තමා ඕවා කියන්නේ... කට ඇරියොත් අරූ පාරට පැනලා මහ පාර මැද්දේ පෙරලං ගහනවා කියලා.. බඩා ඉස්සර හෙන වෙරි පාට් එකෙන් අපිට සද්ද දැම්මට ඌ බොරු වෙරියෙන්ම තමා ඉඳලා තියෙන්නේ.. දැන් ඔය දෙක වදිද්දී අපූරුවට සද්දේ වහලා යන්න දන්නේ.. කොහොම හරි බඩා ගමේ හිටියොත් කොයි වෙලේ හරි මල්ලිගෙන් ගුටි කාලා මැරෙයි කියලා බයට මම එක්ක  යනවට කැමති උනා.. ඉතිං මං එක්ක  ආවා.. මටත් මොකද මොන යකා උනත්.."

"ඒත් ඔය මනුස්සයා හාමුදුරුවන්ටත් ඔහේ ඉන්න නැති කරයි..."

"එව්වනං කොහේද මාත් එක්ක... ඒවට ආවොත් මට බලා ගතෑකි... කොහොම හරි කමක් නැහැ සුමුදු අක්කේ ..මනුස්සයා අන්න මං ගාව කාලා වැටිලා ඉන්නවා... මිනිහම තමා මට කිව්වේ අක්කා ඇවිත් ඉන්නේ කියලා... දුවත් ගෙදර ඇති..ඒත් එයාට පෙන්නන්නේ නැහැ කියලා කිව්වා... මං ආවේ ඒකයි..."

"ඔව් මං දැන් ඇවිත් මාස ගාණක් වෙනවා.. දැන් මාස ගානකට කලින් බඩා ඇවිත් මේ ගෙදරත් ගේට්ටුව කඩන්න හැදුවා..බීගෙන මහ හයියෙන් කුණුහරප කිය කිය කෑ ගැහුවා.. බැරිම තැන තමා මං ගේට්ටුව ගාවට ගිහින් බැන්නේ.. ඒ පාර මගෙන් කීයක්ද මංදා  ඉල්ලං යන්න ගියා..."

"ඔව් මට ඒ විස්තරයක් කිව්වා.."

"මල්ලි..අහ් වැරදුනා..හාමුදුරුවෝ... මට පැටලෙනවා අප්පා..." ඇය හිනා වෙමින්ම කියයි.. ඇයට මා දරා සිටි චීවරය නිසා කතා කිරීමේදී නිතරම මල්ලි හා හාමුදුරුවෝ යන වචන දෙකම මාරුවෙන් මාරුවට කියැවෙයි... එයට වරදක් කියන්නට නොහැක... මෙයට අවුරුදු දාහතකට දහඅටකට පෙර ඇමතූ විලාසයෙන් එක් වරම වෙනස් වීමට ඇයට නොහැකි සේය...

"හාමුදුරුවෝම දන්නවනේ..ඔය මනුස්සයා හින්දා මං වින්ද දුකක්.. මං විතරද..? අපේ මුළු පවුලම නැති උනේ ඔය මනුස්සයා හින්දා... මං ඔය මනුස්සයව දාලා යන්න ගියේ ඉවසලා ඉවසලා බැරිම තැන... ආතා තමයි මාව ඒ අපායෙන් ගලෝ ගත්තේ...(ඇය ආතා කියන්නේ මගේ පියාටය..) මං කන්න නැතිව හාමත් වෙලා ළමයට දෙන්න කිරි නැතිව ඉද්දී ආතා කාටත් හොරෙන් ඇවිත් කන්න ටික දීලා හැංගි හැංගි යන්නේ.. බඩා යංතං හරි දැක්කනං ආතාටත් මොනවා කරයිද දන්නේ නැහැ... සතෙක් වගේ එකෙක්... මං මොන දුකක් වින්ඳද ඔය යකා හිරේ ඉද්දී... ඒ කලබල කාලේ... පාරේ බස් නැහැ... මං ගමේ ඉඳන් ‍වැලිකඩට පයින් බඩ ගෑවා.. ඒ ගියාමත් මාව කන්න හදනවා මිසක් මං කන්නේ බොන්නේ කොහොමද කියලා අහන්නේ නැහැ... මල්ලි දන්නවනේ අපේ අම්මලා මාව හැදුව විදිය... අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නැහැනේ... එහෙම හිටිය මං හරියට අදින්න දෙයක් නැතිව වැරහැලි ගවුමකුත් ඇදන්.. මේ අත දරුවෙකුත් කර පින්නං තියෙන විදියකට බත් එකක් උයං වැලිකඩ ගියාම මේ මනුස්සයා මාව කන්න හදනවා මිස අපි ගැන කිසි දෙයක් අහන්නේ නැහැ.. එහෙම ඉඳලා ගෙදර ආවට පස්සෙත් තුන් වේලට මට ගුටි විතරයි... ඒකා කසිප්පු බීලා මට ගහනවා.. ගුබ්බෑයං අස්සේ ඉන්න ගෑණු එක්ක නිදියනවා... මට අම්මලත් නැහැ..මිනිහත් නැහැ... අන්තිමට ආතා හරහා තමා අම්මලා මාව ගෙදරින් අරං ගිහිං කොළඹ නැවැත්තුවේ.. දුවව බලා ගන්න තැනකට දීලා මාව රට ඇරියා... දුව ඉස්කෝලේ යන කාලේ වෙද්දී කොළඹම නවත්තලා ඉගැන්නුවා... දැන් ඒ ළමයා සාමාන්‍ය පෙළත් කරලා ඉවරයි... දෙයියනේ කියලා පාඩුවේ ඉගෙන ගන්නවා... දැන් තමා මං යන්තං ටිකක් හුස්ම අරං ජීවත් වෙන්නේ.. කාලයක් තිස්සේ පිටරට නොවිඳිනා දුක් විඳලා යන්තං මේ ආවා විතරයි.. ආයෙම එනවා අපිව කන්න..." ඇය කඳුළු සිර කරගත් දෑසින් කියයි...

දීර්ඝ විස්තරයකින් පසුව මා නැවතත් කට හඬ අවදි කරන්නට උනෙමි...

"සුමුදු අක්කා කියනකල් මං දැනං හිටියේ නැහැ තාත්තයි සුමුදු අක්කව අරං ගියේ කියලා.."

"ආතා කවදාවත් ඔයාලට කියන්නේ නැහැ මල්ලියේ.. ඒ මනුස්සයා ඒ හැම දේම කලේ පුදුම පරිස්සමට... දන්නවනේ ඒ වෙනකොටත් බඩා මිනීමරුවෙක් කියලා... එහෙම එකේ ආතා ඒ කල දේවල් දැන ගත්තනං ඔය යකා ආතවත් මරනවා... ඒත් ආතා ඒ හැම දේම තියෙද්දී අපේ අම්මාගේ පණිවිඩ අරං හිමිහිට ඇවිත් හොයලා බලලා ගියා... අන්තිමට මාව එතනින් බෙරගත්තා උනත් ඔයාලට කියන්න නැතිව ඇති.. ආතා එහෙම මනුස්සයා... මට පුදුම ආදරෙයි..."

ඒ හරියනං මම දනිමි... තාත්තා අපේ පවුලට මෙන්ම ඇයගේ පවුලටද හිතවත් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ... ඔවුන් අපව ඔවුන්ගේ පවුලේ අය මෙන් සැලකුවාක් මෙන්ම අපේ තාත්තාද ඔවුන්ට එසේම සලකන වග අමුතු දෙයක් නොවේ... ඒත් එදා මා ඇසූ විටවත් ඒ දේට ඔහුගේ ඇති සම්බන්ධය කිවේ තාත්තා නම් නොවේ... ඒ දේවල් මා දැන ගන්නා විට තාත්තා මෙලොව නොවේ...

"හරි දැන් හාමුදුරුවෝ මොකද කරන්න හදන්නේ..?"

"සුමුදු අක්කා ඇවිත් බඩාට කතා කරන්න කැමති නැද්ද එක පාරක්...?"

"ආයේ මොනවා කතා කරන්නද හාමුදුරුවනේ...? ඒත් ඔයා කියනවනං මං එක පාරක් කතා කරන්නං.. හැබැයි දුවවනං ආයේ මං පෙන්නන්නේ නැහැ ඔය මනුස්සයට..."

"හරි ඒවා පස්සේ බලමුකෝ... අක්කා කතා කරන්නකෝ එක පාරක් මං කියනවට..මං බඩාව බලා ගන්නං..."

එයින් සතියක් ඉක්ම යන්නට මත්තෙන් ඇය සිය වැඩිමහළු නැගණියත් සමඟින් මා සිටි පන්සලට පැමිනියාය.. ඒ බඩා හමු වීමටය...