කඩේ ගිය..පොලේ ගිය කාලේ අහවරයි.. දැන් යන්නේ...

කරං හිටිය රස්සාවෙන් අහක් උනා... බලා කියාගෙන පරිස්සං කරං ඉන්න නවාතැනක් කොළම්බු සෙවන් වලින් සෙට් උනා... ගෙදර වතුර බිලේ ලයිට් බිලේ හිටං ගෙවල් අයිතිකාරයා බලා ගන්නවා..මට තියෙන්නේ ගේ පරිස්සං කරං කැලෑ වදින්න නොදී  පිළිවෙලකට තියාගන්න එක විතරයි... ගෙවල් අයිතිකාරයට ගේ මුර කරන්න කෙනෙක්.. මට නොමිලේ නවාතැනක්... කන්න බොන්න කේන්දරයක් බලා කියා ගත්තම මදෑ... දැන් යනවා ඉංගිරිසි ටිකක් ඉගෙන ගන්න කියලා කැලෑසියකට... ඒක ටිකක් හයි ෆයි මොඩැල් එකේ තැනක් වෙච්චි... කියන දේවල් තේරෙනවනං අඩුයි තමා.. ඒත් දත කට පුට්ටු කරං කොහොම හරි අල්ලගෙන ඉන්නවා... රාජා හෝ.මාහෝ... බැරිනං සර් කාරයා හෝ කියලා... ඔන්න ඕක තමා මගේ හැබෑම විස්තරේ... ඕක කෙනෙකුට කිව්වට පිළිගන්නේ නැහැනේ... කවුද හිතන්නේ කියන්න කිසිම කරදරයක් නැතිව කර කර හිටිය රස්සාව අල්ලලා දාලා හිටි හැටියේ යයි කියලා... ඒත් ඒ තමා මං... ආයේ ඉතිං මට හිතුනද මං කෙරුවා... කාට බයද.. කාට ණයද..? මයි පැස්ටෝල්..මයි බයික් හරිය... 

එතකොට මංතුමා බැන්දද..? බැන්දනං මෙහෙම හිතු මනාපෙට රස්සාවල් අල්ලලා දාන්න ඇහැකිද..? එතකොට මාත් අභිමානවත් සිරි ලාංකික සාමාන්‍ය පොදු පුරුෂයෙක් වගේ පණ ගියත් කර කර ඉන්න රස්සාව අතනෑර... මුළු ලෝක බෝලෙම තියෙන පුරස්න කර උඩ තියං ඇවිදිනවා වගේ හෙන හිතට අරං ජීවත් වෙන්ට එපෑ.. හා නැද්ද මං අහන්නේ...? ඔය බැදලා කරලා ඉන්න මහත්තුරු උත්තර දෙමුකෝ බලන්ට..ආයේ මං කියන්ට ඕනයෑ... අනික මං බඳිනවනං බඳින්නේ අතේ සතේ නැති..ඒත් ලෝකෙ වටේ කරක් ගහන්න කැමති.. මෙලෝ බරක් පතලක් නැතිව හැමදාම උදේට නැගිටින... නෑදෑයෝ අරුං මුං නැති තැනකට ගෙනියන්න බැරි ජාතියේ මිනිහෙකුට කැමති නිදහස් මතධාරී කෙනෙක්ව මිස අර සාම්ප්‍රධායික සිරි ලාංකීය කාන්තාව නෙවෙයි... ඇයි යකෝ එයිට වඩා දෙයක් මගේ ගන්න තියේයෑ...

 සිරි ලාංකීය සම්ප්‍රධායික ගැහැණිය ඒ කිව්වේ අර ගේ දොර බලාගෙන ඉන්න.. තියෙන තරං අරවා මේවා ණය වෙවී හරි ගෙනත් ගෙදර පුරෝගන්න.. ලෝකෙට පේන්න මිස හිතට දැනෙන්න ජිවත් නොවෙන.. ළමයි හද හද ලෝකෙට සේවය කරනවා කිය කිය ලෝකය විනාස කරන්න අල්පයකින් හරි දායක වෙන (ලෝකයට සේවය කරන්න නොව තමුන්ට සැලකුම් ගන්න.. අනිත් උනුත් හදන හින්දා තමනුත් හදන්න ඕනයැයි රැල්ලට හිතන හා වෙන වෙන දේවල්වලට ළමයි හදනවා යැයි අවබෝධයෙන් ළමයි හදනා දෙමවුපියන් මෙයට අයත් නොවන බව කරුණාවෙන් සලකන්න..) තමුන්ගේ හිතේ සතුටට වඩා සමාජයේ ඉන්නා තරං උන් සතුටු කරවන්න උන් හිතන පතන විදියට හිතමින් තමන්ගේ සතුට නැති කරගන්න.. බැන්ද දවසට පහුවදා ඉඳන් ලෝකේ තියෙන තරං හැම බරක්ම තමන්ගේ ඉහ මත්තේ කඩා වැටුනා සේ සලකා හිතට අරං වැඩ කරන ගෑණු මනුස්සයටයි... අනේ එහෙම අයත් එක්ක මට දීග කන්නත් බැරි හින්දා එහෙම වැරදි තීරණයක් මං ගන්නෙත් නැහැ මලාට... මොකද මං කැමති ඉන්න එක දවස හරි සරලව සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න මිසක් ඔය ලොකු හීනවල ජීවත් වෙන්න නෙවෙයි. 

දැන් හුග දෙනෙකුට තිබුන අටෝ රාසියක් පුරස්න වලට උත්තර ලැබිලා ඇති නෙව මයෙ හිතේ... හා හා ඔය මුණු පොතෙන් ඇවිත් සුභ පතපු බර ගානක් උදවිය කලබල වෙන්ට කාරි නැහැ..ඒ සුභ පැතුම් මං පෙළවහක් කර ගත්තොත් එදාට ගන්න තියා ගඤ්ඤං..එහෙම හොඳයිනේ නේද..? :D

හරි ඉතිං ඔන්න ඔහොමයි මේ දවස්වල ජීවිතේ.. ඉතිං අර කිව්වත් වගේ ඉන්නේ කොළම්බු සෙවන්වල උනත් කන්න වෙන්නේ වෙනදා වගේම තමා... ගේ බාර ගන්නකොට ගෙයි සියළුම බඩු මුට්ටු එක්ක හම්බ උන නිසා පරණ පාවිච්චි කරපු දේවල් වලින් උවමනාම එකක් දෙකක් ඇර අනිත් සේරම එක එක්කෙනාට දීලා දාලා තමා ආවේ.. ඒ කියන්නේ ආයේ වතාවක් මගේ ජීවන බර අඩු උනා.. දැන්  සාමාන්‍යෙයන් කොහේ හරි යන්න උනොත් බෑග් දෙහෙක ඔබාගෙන යන ගානට බඩු තියෙන්නේ... බොහෝම සැහැල්ලු වැඩක් ඒක...

ඉතිං මේ දවස්වල නෙට් එක හරහා කේන්දර බලමින්..සතියට දවස් දෙකක් පන්ති යමින්... අනිත් දවස්වල විවේක පාඩු වෙලාවට එහෙ මෙහෙ ඇවිදිමින්..යාළුවෝ හම්බ වෙමින් කාලය ගෙවනවා... ඒ අතරේ දැන් ආයෙමත් බඩුවක් මුට්ටුවක් ගන්න ඇහැකි මිල ගණන් පහසු තැන් හොයමින් ඉන්නේ... නිස්ටඹුවෙනං රංපොකුණුගම ඉරිදා පොල වගේම..නිස්ටඹුවේ අගහරුවාදා පොල තියෙන හින්දා අග හිගයක් නැතිව බොහෝම ලාබෙට කන බොන දේවල් ටික ගන්න හම්බ උනාට මොකද මේ කොලොම්බු සෙවන්වල ලාබෙට ගන්න තියා ආසාවට බඩුවක් ගන්න එහෙමට තැනක් නැහැ... ගන්නවනං යන්න වෙන්නේ සුපිරි මාරකැට්ටු තමා... අනේ මේ අතේ තියෙන තුස්ටු දෙකත් අරං ඕවෑ ගිහින් මට යන්න වෙන්නේ රිම් එකෙන් තමා.. අනික හෙට අනිද්දට තව කෝස් කෑල්ලකුත් කොරන්ට හොය හොය ඉන්න වෙලාවේ... 

ඒ හින්දා එහෙං මෙහෙං බඩු මුස්ටු අරං ඇති වෙලා මං අන්තිමට තීරණය කොලා යමං ඔටුවේ කියලා.. ඒ කිව්වේ පිට ඔටුවේ... ආන්න එහෙම හිතලා මං දැන් කෙලින්ම කන බොන ජාති ටික ගේන්නේ පිට ඔටුවෙන්... ඔන්න අදත් උදේ ගෙහුං ගෙනාවා සුපියල් දාහක බඩු...

පරිප්පු ග්‍රෑම් 250ක්........... 40යි.

බල කරවල ග්‍රෑම් 250ක්....150යි.

අල කිලෝ එකක් ............70යි.

කැරට් 500ක් .................30යි.

බෝංචි ග්‍රෑම් 250ක් ..........30යි

ලීක්ස් ග්‍රෑම් 250ක්............ 30යි.

ගෝවා ග්‍රෑම් 750ක්........... 50යි.

පිපිඤ්ඤා ග්‍රෑම් 500ක් ........30යි.

ගර්කින් ග්‍රෑම් 250ක් ..........50යි.

මාළු මිරිස් ග්‍රෑම් 250ක් .......30යි.

මුගුණවැන්න මිටියක් .........30යි.
කොල ගෝවා මිටියක් .......20යි.
කරපිංචා මිටියක් .............10යි.

ඇපල් 4ක් ...................100යි.
නාරං 5ක් ....................100යි.
මිදි ග්‍රෑම් 250ක් .............150යි.
අන්නාසි ගෙඩියක්........... 60 යි.
දිවුල් ගෙඩියක් ...............20යි.

එකතුව රුපියල්..........1000යි.

හරියටම රුපියල් දාහක බඩු අරං ඉවර වෙද්දී මගේ උවමනා දේවල් ටිකත් අරං තිබුන හින්දා එයින් එහාට ආයේ කීයක්වත් පර්ස් එකෙන් අදින්නේ නැතිව මං ගත්ත ටිකත් ඇන්න ආපහු ආවා... අනික ඔය තරං බඩු පිරෙව්වැකියෑ අර පෙට්ටි දෙකට... කලින් වතාවේ ගෙනාව තක්කාලි ලූණු මිරිස් වගේ දේවල් තව ඉතිරි තිබුන හින්දා ඔය ටික හොඳටම මදෑ මේ දවස් ටික පිරි මහ ගන්ට... ලේසි නැහැ ජීවත් වෙන එකත් නේද..?